Kasia Davies tworzy głównie w technice akrylowej, inspirując się Pop Artem oraz impresjonizmem. Jej prace cechują się odważną kolorystyką, grą światła i wodnymi refleksami. Często ukazuje kobiety w momentach spokoju i kontemplacji, tworząc obrazy pełne harmonii i emocjonalnego oddziaływania. Woda i kobieta to dla niej tandem symbolizujący siłę, piękno i tajemnicę. Jest laureatką I nagrody w międzynarodowym konkursie sztuki IT’SLIQUID oraz finalistką YICCA 2025 – prestiżowego konkursu sztuki współczesnej. Jej obraz Psiapsi został wyróżniony jako okładka francuskiego wydania magazynu Flow.

Joanna Szumska, urodzona w 1965 roku w Otwocku, jest polską artystką malarką, której twórczość koncentruje się na harmonii człowieka z naturą oraz sile kobiecości. W 1985 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie, po czym pracowała w pracowni scenograficznej Teatru Baj. Następnie zajmowała się projektowaniem graficznym i wnętrz, jednak to malarstwo pozostało jej najważniejszym środkiem wyrazu.
W swojej twórczości Szumska czerpie inspiracje z natury, muzyki, poezji oraz miejskiego zgiełku. Jej obrazy, tworzone w technikach olejnych i akrylowych, balansują między pejzażem, abstrakcją organiczną a formami figuratywnymi. Artystka podkreśla, że proces twórczy jest dla niej podróżą, w której kolory prowadzą do ostatecznej formy dzieła.

Henryk Cześnik (ur. 1951) obrazuje dziwne, współczesne życie – pełne nietypowych postaci, scenerii czy scen. Jego niepowtarzalny, wysoce ekspresjonistyczny styl przerzuca bezpośrednio niesamowite wizje na papier, płótno, prześcieradło, znak drogowy i inne materiały, które wybiera artysta. Jak ujmuje to Jan Pruski, "oryginalność Artysty to nic innego, jak nowatorski sposób starej wypowiedzi. Henryk Cześnik jest kontynuatorem tej średniowiecznej figuracji, którą przedstawia w iście indywidualny, niepowtarzalny, genialny sposób dopełniając ją moim ulubionym liternictwem. Dotyka spraw codziennych, brudnych, pięknych, ulotnych oraz ostatecznych – ludzkich."

Andrzej Fogtt urodził się w Poznaniu w 1950 roku. Tam też skończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych. Dyplom w 1974 r. w pracowni prof. Zdzisława Kępinskiego i prof. Magdaleny Abakanowicz. W 2009 roku został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem Gloria Artis. Jego sztuka była opisywana jako abstrakcja, symbolizm czy nowa figuracja. W tych właśnie stylach Fogtt nawiązuje do przyrody, harmonii czy mistyki.

Anna pochodzi z Polski, z niewielkiego miasta Skarżyska-Kamiennej. Na studia wyjechała do Krakowa, gdzie spędziła 10 lat. Kolejnym krokiem był eksperymentalny wyjazd do Niemiec gdzie po roku otworzyła swoje studio tatuażu i atelier, które funkcjonuje do dzisiaj. Przez wiele lat jej głównym zajęciem był tatuaż. Wykonując ten zawód uczyła się precyzji, pracy światłocieniem, ćwiczyła rysunek. Długo nie mogła odnaleźć drogi w życiu i poszukiwała siebie aż na nowo odkryła farby olejne. „Malarstwo jest jedyną drogą jaką mogę podążać, daje mi spokój, jest najważniejszą miłością i terapią, nikt tak naprawdę nie wie ile myśli i uczuć kryje się w tych obrazach…”

Vadim Voitekhovitch (ur. 1963 w Mozyrzu) to białoruski artysta tworzący fascynujące i często monumentalne dzieła w stylu science fiction oraz steampunk. W jego sztuce dominują sceny miejskie z dodatkiem fantastyczno-futurystycznych latających statków lub pojazdów lądowych. Artysta jest absolutnym mistrzem tworzenia odrealnionych scenek rodzajowych i światów, które są paradoksalnie bardzo wiarygodne i przekonujące o swoim istnieniu.

Magdalena Nowatkowska urodziła się w 1982 roku. Jest absolwentką Instytutu Projektowania w Koszalinie, mgr sztuki. Zajmowała się ilustrowaniem, projektowaniem graficznym, wnętrzami, modą i akcesoriami domowymi. Jak sama pisze, “po latach eksperymentowania i obserwacji świata, w malarstwie swoim upraszcza to, co skomplikowane”. Interesuje ją m.in. postać ludzka, uproszczona do granic możliwości. Efektem jest minimalistyczna sztuka, jednocześnie pełna treści.

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Dyplom uzyskała w 2004 roku na kierunku Projektowanie Graficzne w pracowni prof. Sławomira Iwańskiego. Jej droga twórcza to proces nieustannej ewolucji i poszukiwań – od grafiki projektowej i budowania autorskiej marki odzieżowej, po unikalne formy artystyczne z pogranicza rzeźby i designu.
Ważnym etapem w jej twórczości była fascynacja naturalnymi materiałami, która zaowocowała tworzeniem wielowarstwowych portretów-kolaży oraz autorskiej biżuterii z naturalnych skrawków skór. Te doświadczenia, oparte na pracy z detalem, strukturą i haptycznością materiału, do dziś rezonują w jej malarstwie sztalugowym, któremu w pełni oddała się w 2018 roku.
W swojej obecnej twórczości malarskiej skupia się przede wszystkim na kobiecie – jej wewnętrznej sile, historii i pięknie. Malarstwo jest dla niej podróżą w świat emocji i niedopowiedzianych opowieści. Z niezwykłą wrażliwością zatrzymuje na płótnie ulotne momenty: subtelne spojrzenia, wewnętrzne napięcia i ciche refleksje, często nadając im oniryczny, surrealistyczny charakter.

Juliusz „Martwy” Lewandowski (ur. 1977) to malarz samouk, który w swojej twórczości łączy inspiracje dawnym malarstwem z bardzo współczesnym spojrzeniem na rzeczywistość. Jego obrazy często odnoszą się do tematów tożsamości, napięć społecznych i aktualnych wydarzeń. Charakterystyczny styl, nawiązujący do klasycznej figuracji, pozwala mu opowiadać o współczesnym świecie w sposób bezpośredni, a jednocześnie symboliczny. To malarstwo zaangażowane, w którym osobiste doświadczenie spotyka się z szerszym komentarzem społecznym.

Obrazy Jacka Śliwki (ur. 1994) to subtelna gra między realizmem a minimalizmem, pełna melancholii, dekadencji i cichej prowokacji. Każdy detal kryje w sobie coś więcej niż widać na pierwszy rzut oka. Wystawy są dla niego okazją, by zobaczyć, jak obraz funkcjonuje poza pracownią. Jednocześnie woli zachować dystans, pozwalając swoim pracom mówić same za siebie, bez narzucania interpretacji.
Przewijają się w obrazach Śliwki motywy Polski, polskości, ulotnych chwil. Jednocześnie nie jest to tania gra na sentymentach - zamiast motywów nostalgicznych są raczej wycinki aktualnej rzeczywistości. To sztuka świeża, przystępna, skłaniająca do refleksji nie tylko nad stanem świata i własnego podwórka, ale i nas samych.

Aleksandra Żuk (ur. 2000), absolwentka Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu na kierunku Grafika Artystyczna. W jej twórczości - malarstwie i rysunku - często tematami są zwierzęta, rośliny i ciało. Jej przedstawienia, figuratywne czy abstrakcyjne, ukazują "to, co nieobecne i schowane". Jej prace informują o ważnych aspektach jej istnienia.

Malarka, rysowniczka, projektantka graficzna. Absolwentka Wydziału Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom w pracowni Stefana Gierowskiego. W swojej twórczości zajmuje się zagadnieniami koloru i formy malarskiej. Interesuje ją praca z przetworzonym zapisem fotograficznym oraz tematyka ciała jako formy dyscyplinowanej przez relacje społeczne. Kobryń w swojej praktyce artystycznej skupia się równolegle na dwóch zagadnieniach, ważnych dla odczytania jej obrazów.

Tomasz Poznański (1989) - w swoich poszukiwaniach twórczych porusza się głównie po obszarze figuratywnego smutku, który zaprezentowany jest w formie rezonujących z twarzy i ciała poszlak. Prace łączą w sobie surrealizm, abstrakcję i nierealne formy. Kontrastowość i kolorystyka zderzone są z minimalizmem ciemnego tła. Wykraczając poza realizm, a jednocześnie wykorzystując rzeczywiste wzorce, autor nawiązuje do szerokiej symboliki, zachęcając do otwartych, odważnych interpretacji.

Rafał Olbiński (ur. 1943 w Kielcach) i jest najlepiej znany jako grafik i autor plakatów, które tworzył już od lat 60. Szybko wykształcił swój charakterystyczny styl - łagodny, barwny, nasycony kolorami, oparty na krajobrazach i kompozycjach z wieloma postaciami. W malarstwie nawiązuje do surrealizmu w stylu Rene Magritta i tworzy hipnotyzujące pejzaże lub abstrakcyjne scenki rodzajowe. Do teraz zresztą granica między jego plakatami a obrazami jest płynna - artysta sam przyznał, że „nawet kiedy ktoś dzisiaj zamawia u mnie plakat, to maluję obraz”.

Ukończył Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Jego obrazy są odzwierciedleniem ciągłych poszukiwań podstawowych struktur najróżniejszych rzeczy, które nas otaczają. Do malowania swych obrazów artysta wykorzystuje wiele zróżnicowanych mediów, które w trakcie mieszania, rozdrapywania i odmalowywania na nowo dają oryginalne efekty strukturalne. Namalowane obrazy niejednokrotnie składają się z kilku warstw zamkniętych w spójnej kompozycji. Brał udział w wielu wystawachi, m.in w 2014 podczas międzynarodowych targów sztuki POSITIONS w Berlinie oraz zbiorowej wystawie polskich artystów w POSK, w Londynie.

Artysta i pisarz (prawdziwe nazwisko: Łukasz Banach). Artysta, samouk z dziedziny wideo i nowych mediów. Jego prace znajdują się w kolekcjach: CSW Zamku Ujazdowskiego, Muzeum Narodowego w Krakowie, Galerii Arsenał w Białymstoku, Fundacji Sztuki Polskiej ING, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie (MOCAK). Debiutancki, indywidualny pokaz prac Normana Leto miał miejsce w 2007 roku w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie.

Anonimowa grupa artystów, którzy krytycznie odnoszą się do aktualnych zjawisk w sztuce współczesnej, do politycznej poprawności w sferze społecznej i politycznej, a także w obrębie samej sztuki. Humor, czasami ciężki do przełknięcia, i dwuznaczność nie pozwalająca ściśle określić opcji, które popierają, powodują kontrowersje w wielu środowiskach. Główne miejsce działalności The Krasnals to ich blog (prowadzony po polsku i angielsku), gdzie regularnie publikują posty ze swoimi przedstawieniami. Najczęściej wpisy są komentarzami do zjawisk, które ich nurtują, fascynują lub wkurzają.

W 2020 obroniło dyplom magisterski na wydziale Malarstwa i Rysunku na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Laureatu wyróżnienia honorowego w konkursie Allegro Prize 2021. Finalistu konkursu im. Marii Dokowicz na najlepszą pracę dyplomową. Finalistu 19 edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii. Współtworzy inicjatywę Wydawnictwo Bomba wydającą zaangażowane ziny. Bombę nagrodzono w ogólnopolskim konkursie Młode Wilki w 2019r. Osoba artystyczna zajmująca się malarstwem i performansem. Mieszka w Poznaniu. Wychowała się w małej wsi w Bieszczadach na przełomie millenium. W pracy artystycznej bada wątek peryferii, które w mainstreamowym dyskursie są romantyzowane oraz pozbawione wielu aspektów związanych z życiem na wsi, takich jak głęboko zakorzeniony seksizm. W projektach Mycek wybrzmiewa zainteresowanie kulturą wernakularną, queerem, oraz zaangażowanie w bieżące sprawy polityczne.

Urodzony w 1930 roku w Bogucicach koło Wieliczki. Studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom 1955) oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (dyplom 1954). Zilustrował ponad 100 książek dla dzieci i dorosłych w kraju (m.in. Pana Tadeusza w 1973) oraz ponad 80 książek dla dzieci zagranicą.
Otrzymał wiele nagród i wyróżnień m.in. Deutcher Jugedbuchpreis (1964), Nagrodę Państwową za Twórczość dla dzieci (1974) oraz Nagrodę Ministra Kultury za całokształt Twórczości w 2005 r. W 2010 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz otrzymał Złote Berło Fundacji Kultury Polskiej. Wystawiał w wielu galeriach i muzeach świata od Centrum Pompidou (1989) po Narodową Galerię Zachęta w 2006 roku, gdzie jego wystawa osiągnęła rekordową frekwencję. Jego prace znajdują się w licznych galeriach i muzeach m.in. Muzeum Ilustracji w Moulin we Francji, w Muzeum Ilustracji w Oshima, Azumino, Koruisaua w Japonii oraz w Muzeum Literatury i Bibliotece Narodowej w Warszawie.

Ewa Sławniewicz urodziła się w 1974 roku. Jest absolwentką Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Częstochowie na kierunku Wczesna edukacja dziecka oraz kierunek Pedagogika sztuki-plastyka. Malarstwo było jej pasją od czasów dzieciństwa. Ulubionym tematem prac artystki są kobiety oraz ich emocje, które odzwierciedla na płótnie. Złożoność kobiecej psychiki podkreśla, łącząc abstrakcję z realizmem. Maluje autorską techniką – przeważnie jest to olej na płótnie, który gruntuje wcześniej specjalnym podkładem na bazie betonu, co nadaje wyjątkowego charakteru jej dziełom.

Izabella Mueller - malarka sztalugowa, ilustratorka i projektantka wzorów powierzchniowych, pracująca w technikach akwarelowej, akrylowej i olejnej. Twórczość rozwijała niezależnie po ukończeniu studiów wyższych, częściowo we Francji. Autorka setek wzorów tkanin, tapet i murali, które znajdują się w kolekcjach firm na całym świecie. W malarstwie koncentruje się na figurze kobiecej. Tworzy w nurcie malarstwa figuratywnego z elementami symbolizmu. Jej prace charakteryzują się nasyconą kolorystyką, wyrazistą fakturą i ekspresyjnym pociągnięciem pędzla.

Absolwent wydziału sztuki na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom z zakresu malarstwa w pracowni prof. P. Jargusza. Autor pięciu wystaw indywidualnych m.in w Nowohuckim Centrum Kultury Kraków oraz realizacja kilkuset obrazów znajdujących się w kolekcjach prywatnych zarówno w kraju jak również za granicą. Zajmuje się wyłącznie malarstwem. Współpracuje z największymi domami aukcyjnymi w Polsce oraz wystawia prace na aukcjach charytatywnych. Prace prezentował też na targach Art Show.

Urodzony w 1998 roku Michał Rostkowski bawi się formą, tematyką, kolorystyką i motywami, za każdym razem osiągając coś nowego i odkrywczego. W obrazach stara się przekształcać metafizycznie to, co go na co dzień otacza. W ten sposób chce, aby widz inaczej się spojrzał na to, co zazwyczaj wydaje się oczywiste lub błahe. Inspiruje się zarówno holenderskim malarstwem siedemnastego wieku, jak i dwudziestowiecznym surrealizmem.

Polski tytan rzeźby, niekwestionowany mistrz, którego prace stoją w całej Europie. Igor Mitoraj (1944-2014), zainspirowany m.in. antykiem, wykształcił charakterystyczny styl, którego znakiem rozpoznawczym są usta - niejako podpis artysty. Skupiał się na ludzkim ciele - twarzach, torsach, czy głowach. Nierzadko pojawiały się na nich zadrapania, blizny czy bandaże.

Absolwentka Gimnazjum Plastycznego w Zespole Szkół Plastycznych w Rzeszowie, gdzie rozwijała swoje umiejętności pod kierunkiem prof. Andrzeja Korca. Od 2020 roku tworzy w technice olejnej, która pozostaje jej głównym i najbardziej intuicyjnym środkiem wyrazu. W centrum jej twórczości znajdują się postacie oraz symbolika, poprzez które eksploruje emocje i procesy wewnętrznej przemiany. Z wrażliwością i uważnością obserwuje relacje oraz rozwój bliskich jej osób – to właśnie przyjaciele i ich historie najczęściej stają się głównymi tematami jej obrazów. W swojej pracy nieustannie poszukuje własnego języka malarskiego – eksperymentuje, pozwala sobie na zmianę i świadomy rozwój, traktując proces twórczy jako drogę osobistego dojrzewania.

"Brzeg" stanowi kontynuację obrazu "Jeziora w zapisie", przenosząc widza w sferę abstrakcyjnej partytury jeziornego brzegu. Jest to syntetyczna wizja, w której krajobraz został zredukowany do zapisu dźwiękowych momentów. Główną rolę w tej kompozycji odgrywa nić, kreśląc na płaszczyźnie linie szumów, plusków, szelestów i tych niezidentyfikowanych wodnych dźwięków. Uproszczone formy kierują uwagę na subtelną grę elementów na płótnie. Powierzchnia obrazu nie jest płaska - charakteryzuje ją delikatny relief. Wypukłość nici wchodzą w dialog ze światłem, rysując na powierzchni cień, który nadaje całości głębi, trójwymiarowości oraz zmienności. Praca jest zaproszeniem do zatrzymania . Jego minimalistyczna estetyka i harmonijna struktura skłaniają do kontemplacji i wyciszenia, pozwalając widzowi nie tylko zobaczyć, ale niemal usłyszeć utwór.

Agata Burnat to absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu z tytułem mgr kierunku grafika oraz absolwentka Liceum Plastycznego w Szczecinie.

Zajmuje się głównie malarstwem, grafiką i obiektami artystycznymi. Ma za sobą trzy wystawy solowe i kilkadziesiąt zbiorowych. W 2024 roku założyła kolektyw artystyczny "Odruch", który współpracuje z Galerią Sztuki Wozownia w Toruniu. "Odruch" ma na koncie trzy wystawy grupowe, akcje perfo, wyróżnienie za działanie "portretownia" ("Witkacy pod strzechy 2024") i wydaje sukcesywnie ziny z pomocą wydawniczą ze strony Galerii Wozownia.

Jest dwukrotną stypendystką stypendium Ministra Edukacji (za rok 2023/2024 oraz 2024/2025) oraz w 2025 roku uzyskała stypendium Marszałka woj. Kujawsko-pomorskiego dla artystów.

Jerzeg Kossak, kontynuator jednego z najważniejszych rodów malarskich w Polsce, odnajdujemy zakorzenienie w tradycji i historii. Jego malarstwo, osadzone w realistycznym idiomie, buduje wizualną pamięć zbiorową, w której sztuka staje się nośnikiem narodowej tożsamości i ciągłości kulturowej.

Nikifor Krynicki, niedoceniany przez długie lata, zyskał należytą sławę dopiero w ostatnich latach swojego życia. Był samotnikiem pochłoniętym malarstwem. Chociaż odkryto go po raz pierwszy w 1930 roku, dopiero w latach 50. jego dzieła zyskały szersze grono odbiorców. Był samoukiem, tworzył w stylu prymitywizmu i stosował niewielkie formaty prac. Odcisnął piętno na polskiej sztuce współczesnej i jest obecnie uważany za jednego z najwybitniejszych artystów polskich.

Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 2000-2005. Dyplom z wyróżnieniem dziekańskim obroniła w 2005 roku w pracowni malarstwa prof. Wiesława Szamborskiego, uzyskując aneks w pracowni grafiki warsztatowej prof. Rafała Strenta.

Była laureatką stypendium Banku BPH oraz nagrody Ewy Tomaszewskiej, Członkini Prezydium KK NSZZ Solidarność za najlepszą pracę dyplomową na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W czasie studiów była stypendystką Ministra Kultury na rok akademicki 2003/2004. W 2014 roku zdobyła Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch.

Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą oraz w kilkunastu indywidualnych.

Marta Lubaszewska (ur. 1980) – artystka wizualna mieszkająca i pracująca w Warszawie. Specjalizuje się w malarstwie olejnym. Tworzy figuratywne obrazy osadzone w realistycznej formie, w których pojawiają się subtelne, lecz niepokojące przesunięcia znaczeń oraz elementy o charakterze surrealnym. Jej prace wyróżnia precyzyjna kompozycja, operowanie światłocieniem oraz konsekwentny, rozpoznawalny język wizualny. W 2025 roku miała swoją pierwszą wystawę indywidualną w Spirala Art Gallery w Krakowie.

Urodzona w 1996 roku w Rzeszowie. Absolwentka Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Rzeszowskiego (z tytułem magistra sztuk pięknych - 2020 r.) oraz Instytutu Pedagogiki UR (z tytułem licencjata pedagogiki - 2023 r.). Dyplom z wyróżnieniem zrealizowany w pracowni Malarstwa Monumentalnego pod kierunkiem prof. Tadeusza Boruty, został wyróżniony nagrodą główną w XII edycji konkursu im. Jerzego Panka za Najlepszy Dyplom Artystyczny ISP Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Stypendystka Marszałka Województwa Podkarpackiego na rok 2021.
Zajmuje się malarstwem, kostiumografią, krawiectwem i haftem. Uszyte przez siebie stroje wykorzystuje w kompozycjach malarskich. Pasjonatka historii XIX-wiecznej, kultury i folkloru ludowego oraz zagadnień związanych z rolą kobiety w społeczeństwie.

Ivanka Nechyporuk urodziła się w 1994 roku w Niecieszynie, w obwodzie chmielnickim na Ukrainie. Uzyskała tytuł magistra na Kijowiecko-Podolskim Uniwersytecie Narodowym im. Iwana Ohijenki, specjalizując się w konserwacji dzieł sztuki. Od 2018 roku mieszka i pracuje w Kijowie. Tworzy głównie w stylu surrealistycznym, koncentrując się szczególnie na obrazach gęsi. Artystka wybrała tę formę wyrazu, aby przekazywać swoje wewnętrzne uczucia. Jej główne media to malarstwo, techniki mieszane i grafika.

Urodziłam się w 1980 r w Krakowie, gdzie ukończyłam Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych, potem przez rok uczyłam się rysunku u wspaniałej artystki, profesor malarstwa Iwony Fischer-Zuziak. Te prywatne lekcje i obcowanie z jej wyjątkową energią dały mi więcej niż 5 lat w szkole plastycznej. Poznałam sekrety rysowania perspektywy i kompozycji. Następnie ukończyłam Architekturę Krajobrazu na wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej.
W malarstwie staram się pokazać swoje osobiste zachwyty, chwile uniesień. Pragnę by dawało odbiorcy ładunek dodatni, by poruszało, czasem inspirowało, by dawało spokój, ciepło i siłę.

Studia w Europejskiej Akademii Sztuk pod kierunkiem Jerzego Dudy Gracza, Antoniego Fałata oraz Franciszka Starowieyskiego. Dyplom w 1998 r. Artystkę fascynuje przede wszystkim kobieta - jej piękno, zmysłowość.

„Malując akty niezmiennie trwam w zachwycie nad pięknem ludzkiego ciała, które wśród wszystkich przejawów nietrwałości jest najwrażliwszym, jedynym źródłem wszelkiej radości, wszelkiego bólu i wszelkiej prawdy.”

Twierdzi, że dzięki malarstwu narodziła się na nowo. Bez niego nie potrafiłaby żyć, jest dla niej jak powietrze i .... narkotyk. Maluje jak najwięcej i codziennie. Jej akty są w kolorze sepii, niemalże monochromatyczne. We wcześniejszych pracach tło stanowiły prawie puste pomieszczenia. Teraz jej kobiety pojawiają się w pejzażu. Wywołują uczucie nostalgii i zadumy.

Ewa Krzywińska (ur. 1976) jest zawodowo projektantką kreatywną śmiało wykorzystującą talent twórczy i bogate doświadczenie w obszarach komunikacji wizualnej, zarządzania projektami, design thinking i technologii. Na płótna przenosi emocje. Jej bohaterki są pełne ekspresji i niejednoznaczności. W jej inspiracjach i motywach dominują ludzie, ich życie i relacje. Utrwala ulotne chwile, uczucia, wspomnienia.
W malarstwie dąży do łamania stereotypów, płynnie poruszając się pomiędzy minimalistyczną abstrakcją, a portretem i aktem. Unikalne prace Ewy zdobywają uznanie za nowoczesność, kobiecość i subtelnie prosty, klimatyczny urok.

Joanna Sarapata to absolwentka paryskiej L’ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts. Do archiwum szkoły przyjęto 11 jej obrazów. W dorobku artystki znajdują się realizacje z zakresu malarstwa, grafiki, sztuki plakatu i scenografii. Swoje prace wystawia od 1987 r., m.in. We Francji, gdzie przez blisko 20 lat mieszkała i tworzyła, w Hiszpanii, w której żyła kolejne 6 lat, a także w Monako, Niemczech, USA i Szwajcarii. Od 1998 r. dzieła sztuki autorstwa Joanny Sarapaty można oglądać również w Polsce.

Jagoda Charkiewicz (ur. 1982) to polska malarka, której twórczość wyrasta z uważnej obserwacji natury, codzienności i świata wewnętrznych przeżyć. W jej pracach natura dominuje nad kulturowymi zdobyczami cywilizacji. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Częstochowie na kierunku jubilerstwo, a następnie Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom zrealizowała w pracowni projektowania graficznego prof. Lecha Majewskiego, a aneks z malarstwa przygotowała pod kierunkiem prof. Adama Styki. W swoich obrazach łączy wrażliwość kolorystyczną z nastrojowością i subtelną symboliką. Buduje świat na pograniczu realności i wyobraźni. W cyklu „Kobiety-bukiety" splata kobiece sylwetki z naturą, podkreślając kruchość, siłę i przemijanie. Jej malarstwo ma osobisty, intymny charakter.

Absolwent Wydziału Malarstwa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (dyplom w 2006r. z malarstwa sztalugowego u prof. Lecha Wolskiego i malarstwa ściennego u prof. Krzysztofa Pituły). Zaangażowany w sztukę uliczną od połowy lat 90. Tworzy obrazy, murale, graffiti abstrakcyjne i instalacje. Obecnie pracuje jako nauczyciel malarstwa i rysunku w Liceum Plastycznym w Olsztynie. Styl artysty doskonale opisał Cedar Lewisohn we wstępie do jego katalogu: Prace Bartka Świąteckiego łączą w sobie abstrakcję i graffiti. Sztukę wysoką i kulturę młodzieżową, modernizm i skateboarding. Jego obrazy opierają się na geometrycznych skupieniach i kanciastych formach, które odwołują się do futurystycznych projektów architektonicznych. Pozorna gładkość prac Świąteckiego często stoi w opozycji ze zniszczonym otoczeniem, w których są one umieszczane.

Tworzy głównie w samotności i spokoju. Sztukę zawsze traktował jako rodzaj sublimacji zawiłych emocji życia wewnętrznego i ciekawy język dalece wykraczający poza to, co da się wyrazić słowami. Jego obrazy zawsze rodzą się za sprawą potrzeb, których głównym celem jest uwidocznienie się i samozapis. Tworzenie stanowi dla niego rodzaj zawiłej kontemplacji, w której sam proces wydaje się najważniejszy. Najczęstszymi przedmiotami jego zmagań są próby zrozumienia transcendencji, samotności i melancholii.

Artysta brał udział w wielu wystawach w Polsce, a jego prace znajdują się w zbiorach kolekcjonerów w Polsce i Niemczech.

Laura Szymoniuk - urodzona w 1992 roku, rzeźbiarka. Ukończyła z wyróżnieniem studia magisterkie na kierunku Rzeźba na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jej praca dyplomowa została nagrodzona Medalem im. Tymona Niesiołowskiego za najlepszy dyplom artystyczny w 2018 roku. Głównym tematem rzeźb Laury Szymoniuk jest człowiek. Fascynuje ją ludzka natura. Tworzy rzeźby organiczne, łącząc realizm i intymność z procesami rozpadu i kruchością materii. Tak przedstawiane ciało staje się nośnikiem emocji, obszarem doświadczania bólu, przemijania i uniesień. Zaprasza odbiorcę do kontemplacji i refleksji nad własnym „ja”. Należy do tych artystów, którzy przywiązują olbrzymią wagę do warsztatu. W jej rzeźbach można podziwiać fakturę, kruchość i ciężar przedstawionej materii, ale jednocześnie precyzję i czułość w pracy z detalem.

Irina Vilim to malarka, której sztuka skupia się na przedstawieniu emocji bliskim kobietom. Maluje od dzieciństwa, obecnie wystawia swoje prace w swojej galerii którą założyła w Wieluniu oraz w innych galeriach w kraju, m.in. 9Design Gallery w Warszawie, czy Galeria Wnętrz w Poznaniu. Współpracuje z projektantami, dopasowuje swoje obrazy do indywidualnych potrzeb klientów i zaaranżowanych przez nich wnętrz. Obecnie mieszka w Polsce, w Wieluniu.

Absolwent wydziału plastyki częstochowskiej WSP (obecnie Akademia im. Jana Długosza). Tworzy w nurcie nazywanym na świecie “realizmem magicznym". Od 1998 roku jest obecny na rynku amerykańskim. W roku 2005 rozpoczął współpracę z nowojorską CFM Gallery, gdzie jego prace są prezentowane obok płócien Salvadore Dali, Leonor Fini, Michaela Parkesa. Obrazy prezentuje również w innych miastach USA m.in. San Francisco, Santa Fe. Jego twórczość cieszy się ogromnym zainteresowaniem publiczności. Prace Sętowskiego (obrazy, rysunki oraz rzeźby) były prezentowane w dwóch albumach - “Teatr Magiczny" (2000 r.) oraz “Muzeum Wyobraźni" (2003 r.), które ukazały się na rynku księgarskim nakładem wydawnictwa MUZA S.A. Wielokrotnie zdobiły też okładki książek, gazet, plakatów i podobnych wydawnictw. Artysta tworzy używając technik tradycyjnych, posiada też autorską galerię.

Urodzona w 1969 r. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie ( Wydział Malarstwa, pracownia prof. Rajmunda Ziemskiego, pracownia technik ściennych prof. Edwarda Tarkowskiego). W latach 1996-1997 odbywała staż w dziedzinie malarstwa w École Supérieure do Beaux Arts w Perpignan (Francja). W latach 2013 – 2016 zrealizowała trzyletnie studia doktoranckie w Instytucie Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach zwieńczone otrzymaniem doktoratu dziedzinie sztuki – promotor: prof. zw. dr hab. Wiesław Łuczaj (2018 r.).

Pracuje w stopniu adiunkta w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania WIT pod auspicjami PAN, na Wydziale Grafiki, gdzie prowadzi pracownie rysunku oraz malarstwa.

Fuge Art – artysta i grafik, absolwent kierunku Grafika na Uniwersytecie Śląskim. Tworzy również studio projektowe, w którym łączy kreatywność z nowoczesną, minimalistyczną estetyką. Projekty powiązane z tą działalnością były wielokrotnie wyróżniane. Równolegle Fuge Art rozwija malarski projekt o tej samej nazwie — przestrzeń, w której eksploruje kolor, gest, fakturę i emocję. W swoich obrazach bada relacje między spontanicznością a kontrolą, tworząc prace otwarte na interpretacje i zakorzenione w intuicyjnym procesie twórczym.

W latach 2001-2006 studiowała na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie doskonaliła swoje umiejętności malarskie pod okiem prof. Stanisława Żukowskiego. Następnie, w 2007 roku rozszerzyła swoje zainteresowania o fotografię, kontynuując naukę w Akademii Fotografii w Warszawie. Od wielu lat mieszka i tworzy w Warszawie. Łączy malarstwo i fotografię w unikalny, ekspresyjny język artystyczny. Tworzy obrazy w technice akrylu, oleju i akwareli, łącząc je z pastelami oraz tuszem, co nadaje pracom unikalną fakturę i głębię. Zajmuje się również fotografią artystyczną i grafiką. Jej malarstwo to opowieść o emocjach jakie towarzyszą ludzkim interakcjom - tych świadomych i ulotnych, intensywnych. Autorka bada subtelne impulsy i odczucia pojawiające się w relacjach międzyludzkich - zarówno to, co nas przyciąga, jak i to co nas dzieli: potrzeby, tęsknoty, zaufanie a także wątpliwość i słabość. Prace artystki sprzedawane są w Polsce i za granicą.

Rzeźbiarz, medalier, rysownik, malarz, profesor ASP w Krakowie. Od 1994 roku członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xawerego Dunikowskiego. Po ukończeniu Liceum Sztuk Pięknych rozpoczął studia na krakowskiej ASP. Dyplom uzyskał w 1956 roku. Tworzy urzekające, kameralne rzeźby łącząc w jedną, fantastyczną formę brąz i kamień. Jego inspiracją jest zawsze natura ze swoją niezwykłą pomysłowością kształtów i kolorów. Jest również autorem licznych realizacji monumentalnych, pomników: Pieta Oświęcimska (1963), rzeźba Smoka Wawelskiego (1969), Pomnik Piwnicy pod Baranami (2000).

Polski tytan rzeźby, niekwestionowany mistrz, którego prace stoją w całej Europie. Igor Mitoraj (1944-2014), zainspirowany m.in. antykiem, wykształcił charakterystyczny styl, którego znakiem rozpoznawczym są usta - niejako podpis artysty. Skupiał się na ludzkim ciele - twarzach, torsach, czy głowach. Nierzadko pojawiały się na nich zadrapania, blizny czy bandaże.

Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Wydział Sztuk Pięknych. Dyplom z grafiki warsztatowej litografii. Dwukrotna laureatka Stypendium Ministra za wybitne osiągnięcia artystyczne oraz trzykrotna Stypendystka Rektora. Zajmuje się malarstwem i grafiką. Czynnie bierze udział w wystawach i konkursach w kraju i zagranicą oraz w międzynarodowych sympozjach artystycznych.​Maluje głównie obrazy olejne. Świat,o którym opowiada to jej wewnętrzny świat Nawiązuje do swojego dzieciństwa. Ukazuje krainę wyobraźni, senną ,dziwną i odrealnioną.​