Tomasz Poznański (1989) - w swoich poszukiwaniach twórczych porusza się głównie po obszarze figuratywnego smutku, który zaprezentowany jest w formie rezonujących z twarzy i ciała poszlak. Prace łączą w sobie surrealizm, abstrakcję i nierealne formy. Kontrastowość i kolorystyka zderzone są z minimalizmem ciemnego tła. Wykraczając poza realizm, a jednocześnie wykorzystując rzeczywiste wzorce, autor nawiązuje do szerokiej symboliki, zachęcając do otwartych, odważnych interpretacji.