Proweniencja:
- Muzeum Śląskie, Katowice - depozyt
- kolekcja prywatna, Polska

Obraz wystawiany:
Sztuka równowagi: pomiędzy geometrią a zmiennością, Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice, 7.02-9.03.2025

Oferowane dzieło operuje typowym dla Kantora językiem malarstwa materii: gęstą strukturą impastu, nagromadzeniem czerni, szarości i brunatnych tonów oraz niemal reliefowym traktowaniem powierzchni obrazu. Farba zostaje tu potraktowana jako autonomiczna materia budująca napięcie kompozycji, a jej mięsista, żywotna struktura, przybiera niemal organiczny charakter. Kompozycja reprezentuje dojrzały etap fascynacji artysty europejskim malarstwem informel i taszyzmem, rozwijanej po kontaktach z paryską awangardą (sam obraz powstał w Paryżu w 1959 roku). W tym czasie Kantor odchodzi od wcześniejszego malarstwa metaforycznego i rozwija własną odmianę malarstwa materii, która staje się jednym z najważniejszych zjawisk polskiej awangardy powojennej.

W prezentowanym obrazie wyraźnie widoczne są cechy malarstwa informel. Kantor traktował obraz jako pole działania i zapisu energii, stąd odejście od formy przedstawieniowej i budowanie kompozycji obrazu poprzez gest i strukturę farby. Dzieło pozostaje bliskie innym paryskim pracom Kantora z przełomu lat 50. i 60., wielokrotnie prezentowanym na rynku aukcyjnym oraz na wystawach muzealnych.

Rok powstania omawianego dzieła ma w biografii Kantora znaczenie szczególne. Artysta utrzymywał wówczas intensywne kontakty z Paryżem i środowiskiem międzynarodowej awangardy. Jednocześnie rozwijał działalność Teatru Cricot 2. W 1958 roku uczestniczył w II Wystawie Sztuki Nowoczesnej w warszawskiej Zachęcie, prezentując obiekty informel. Płótna z lat 1958–1961 są dziś uznawane za kluczowe realizacje artysty i należą do poszukiwanych obiektów na rynku sztuki.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Praca posiada szkło muzealne.

Po raz pierwszy w ofercie aukcyjnej, sygnowane przez artystę i potwierdzone pieczęcią córki, dzieło z ostatniego roku życia Andrzeja Wróblewskiego. „Profil dziewczyny” reprezentuje dojrzałą, syntetyczną stylistykę późnej twórczości malarza i należy do poszukiwanego obszaru jego dorobku - kameralnych gwaszy i akwarel z lat 1956-1957.
 
Wróblewski przedstawił syntetycznie ujęty profil kobiecej postaci, zbudowany przy użyciu chłodnych błękitów i uproszczonych płaszczyzn barwnych. Twarz pozbawiona indywidualnych cech, częściowo ukryta pod błękitną zasłoną, emanuje silnym napięciem psychologicznym. Artysta operuje oszczędnymi środkami: płaską plamą koloru i zdecydowanym konturem. Intrygujące nakrycie głowy, przypominające miękko zawiniętą chustę, nie pełni funkcji realistycznego kostiumu, lecz stanowi element formalnej konstrukcji postaci. Uproszczone, niemal maskowe ujęcia głów pojawiają się w późnych gwaszach i akwarelach Andrzeja Wróblewskiego z lat 1955-1957.

Charakterystyczna gama kolorystyczna widoczna na pracy, w tym kolor niebieski, należą do najbardziej rozpoznawalnych elementów jego malarstwa. W literaturze poświęconej artyście błękit interpretowany jest jako barwa związana ze śmiercią, traumą wojennych przeżyć czy stanem zawieszenia pomiędzy materią a niebytem. Warto zauważyć, że w ostatnich latach życia artysty, chłodne błękity tracą dramatyczny charakter, znany choćby z wcześniejszych „Rozstrzelań”, stając się bardziej wyciszonym środkiem artystycznej ekspresji. W prezentowanej pracy błękit organizuje niemal całą konstrukcję postaci, wzmacniając jej odrealniony, symboliczny charakter.
 
Datowanie pracy na rok 1957 ma znaczenie szczególne. Jest to ostatni rok życia artysty i zarazem okres wyjątkowo intensywnych poszukiwań formalnych. W atmosferze politycznej odwilży po 1956 roku, Wróblewski powraca do własnego, niezależnego języka malarskiego, odchodząc od wcześniejszych doświadczeń socrealizmu. Powstają wówczas syntetyczne figury, „głowy”, uproszczone portrety oraz liczne gwasze i akwarele, które sam artysta nazwał „pokornym oglądaniem życia”.
 
Rok wcześniej odbywają się pierwsze indywidualne prezentacje twórczości artysty: wystawa rysunków w Klubie Związku Literatów Polskich w Warszawie, zorganizowana przez Andrzeja Wajdę oraz pokaz w warszawskim Salonie „Po Prostu”. Jesienią tego samego roku, malarz odbywa podróż do Jugosławii, która wpłynęła na dalsze uproszczenie jego języka formalnego oraz większą swobodę operowania figurą. 23 marca 1957 roku Wróblewski umiera podczas samotnej wyprawy w Tatrach. Jego ciało odnaleziono przy Drodze Oswalda Balzera, pomiędzy Toporową Cyrhlą a Zazadnią, na trasie prowadzącej do Morskiego Oka.
 

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
krakelury, spękania warstwy malarskiej

Monumentalna, olejna kompozycja "Koło podwójne II" z 1962 roku jest przykładem unikalnych eksperymentów artysty, skoncentrowanych wokół zagadnień przestrzeni, relacji między formami geometrycznymi, iluzji głębi i napięcia pomiędzy obrazem a realną przestrzenią. To dzieło klasy muzealnej, po raz pierwszy dostępne jest w sprzedaży aukcyjnej.

Artysta zestawił dwie pionowo ułożone formy koliste, częściowo przenikające się i wpisane w wąski, wertykalny format płótna. Zwraca uwagę ograniczona gama ciemnych brązów, czerni i szarości, nadająca dziełu niepowtarzalny charakter. Już we wczesnych realizacjach Berdyszak odchodził od tradycyjnego pojmowania obrazu jako zamkniętej kompozycji malarskiej. Interesował go dualizm: pełni i pustki, obecności i nieobecności, materialności i potencjalności przestrzeni. Zachowana na odwrociu nalepka Biura Wystaw Artystycznych, ma istotne znaczenie dokumentacyjne i proweniencyjne. Poznański „Arsenał” należał w okresie powstania obiektu do najważniejszych instytucji promujących nową sztukę współczesną w Polsce i był jednym z kluczowych miejsc prezentacji środowiska neoawangardowego.

Lata 1962–1964 uznawane są za moment narodzin jednego z najważniejszych wczesnych cykli artysty - Kół podwójnych. Motyw zestawionych pionowo form kolistych pojawia się w tym czasie wielokrotnie, także w pracach na papierze. W tym okresie artysta zaczyna budować własną teorię obrazu jako obszaru napięć przestrzennych, która zaowocuje kolejnymi poszukiwaniami artystycznymi w tej materii, tj. kompozycje z otworami, obiekty przestrzenne czy cykl „Passe-partout”.

W 1962 roku Jan Berdyszak miał 28 lat i znajdował się u progu swojej międzynarodowej kariery artystycznej. Po ukończeniu studiów rzeźbiarskich w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, rozwijał zainteresowania malarstwem, grafiką, ale też scenografią teatralną. Współpracował z poznańskim środowiskiem awangardowym oraz Teatrem Marcinek i Teatrem 5. Początek lat 60. przyniósł dojrzałe realizacje abstrakcyjne, dzięki którym Berdyszak został dostrzeżony jako jedna z najciekawszych postaci młodej polskiej neoawangardy.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Na ciemnym tle artysta buduje układ płynnych, organicznych form o niemal rzeźbiarskim charakterze. Rozświetlone partie turkusu i czerwieni kontrastują z czernią tła, tworząc efekt ciekawej iluminacji. Kompozycja przywołuje skojarzenia z mikroskopowym światem organizmów, podwodnych struktur lub fantastycznych form biologicznych - motywów często obecnych w twórczości artysty w latach 60.

Prace na papierze pełniły w działalności Lenicy istotną rolę - nie jedynie szkiców do obrazów olejnych, ale w pełni skończonych, malarskich realizacji. W wielu z nich artysta rozwijał oryginalne rozwiązania formalne, obecne późnej również w dużych kompozycjach. Charakterystyczna dla oferowanej pracy jest subtelna gra transparentnych warstw gwaszu oraz miękkie przejścia światła wydobywane z ciemnego tła.

Szczególnie interesujący pozostaje zachowany zespół oznaczeń na odwrociu pracy. Pieczęć genewskiej Galerie Ferrero, w której Alfred Lenica miał indywidualną wystawę w 1960 roku, wskazuje, że obiekt funkcjonował w zachodnioeuropejskim obiegu galeryjnym. Analogiczne oznaczenia występują także na innych pracach artysty. Galerie Ferrero należała do aktywnych galerii sztuki nowoczesnej i prezentowała twórców awangardowych związanych z europejskim modernizmem.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Obraz „Zuchwałe kwiaty” pochodzi z dojrzałego okresu twórczości, w którym artysta intensywnie wykorzystywał abstrakcję organiczną. Lata 60. są dziś uznawane za najważniejszy etap jego malarstwa, a powstałe wówczas obrazy wzbogacają kolekcje muzealne oraz prywatne. Tego typu prace są interesujące dla kolekcjonerów klasycznej awangardy powojennej, jak i sztuki abstrakcyjnej.

Oferowana, niezwykle dekoracyjna kompozycja, charakteryzuje się silnym kontrastem czerni, czerwieni i jasnego tła oraz biomorficznymi, niemal surrealistycznymi formami. Struktura malarska o wyrazistej ekspresji koloru i dynamice prowadzonych linii, nawiązuje do motywów roślinnych, typowych dla tego typu abstrakcji. Od połowy lat 50. Alfred Lenica tworzył unikatowe kompozycje organiczne, budowane za pomocą wielowarstwowych układów farby, przecierek i ekspresyjnego malarstwa gestu.

W 1963 roku odbyła się indywidualna wystawa Lenicy w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu, prezentująca jego najnowsze realizacje abstrakcyjne. W tej dekadzie Lenica rozwijał własną technikę opartą na nakładaniu i częściowym usuwaniu kolejnych warstw farby, osiągając efekt przenikających się struktur i organicznych przeobrażeń form. Jego malarstwo z tego czasu wywołuje skojarzenia ze światem natury poddanej procesowi nieustannej przemiany.
 
Na odwrociu obrazu zachowała się nalepka eksportowa DESA „Works of Modern Art”, przeznaczona dla rynku zagranicznego, co potwierdza funkcjonowanie obrazu w oficjalnym obiegu handlu sztuką PRL-u. Tego typu oznaczenia spotykane są na pracach polskich artystów awangardowych eksportowanych do galerii i kolekcjonerów zagranicznych w latach 60. i 70.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
w górnej części ślad po gwoździu

Paweł Wróbel związany był z legendarną Grupą Janowską, skupioną wokół Teofila Ociepki i środowiska górników-malarzy z Katowic-Janowa. Oferowana kompozycja należy do rozpoznawalnego nurtu twórczości artysty, poświęconego scenom rodzajowym z życia Górnego Śląska. Artysta buduje kompozycję za pomocą uproszczonych form, płaskich plam koloru i dekoracyjnej organizacji przestrzeni, zachowując obraz śląskiej wspólnotowości i codziennych rytuałów.

Dzieła Pawła Wróbla wzbogacają zbiory Muzeum Śląskiego w Katowicach oraz liczne kolekcje prywatne. Zainteresowanie śląską sztuką nieprofesjonalną sprawia, że prace artysty należą do poszukiwanych na krajowym rynku aukcyjnym.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Bibliografia:
K. Czerni, Nowosielski na Śląsku. Sztuka sakralna, Muzeum Miejskie w Tychach, Tychy 2022.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Bibliografia:
K. Czerni, Nowosielski w Małopolsce. Sztuka sakralna, Małopolska Fundacja Muzeum Sztuki Współczesnej, Kraków 2015.
K. Czerni, Nowosielski w Warszawie i na Mazowszu. Sztuka sakralna, Kraków 2023, s. 191-239

Proweniencja:
kolekcja Piotra Nowickiego

Obraz wystawiany:
Sztuka równowagi: pomiędzy geometrią a zmiennością, Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice, 7.02-9.03.2025

Ryszard Winiarski od połowy lat 60. budował własny, konsekwentny język wizualny, oparty m.in. na układach czarno-białych pól generowanych według wcześniej przyjętych reguł gry, losowania lub matematycznego algorytmu.

Tytuł obrazu: „Przypadek w grze dla trzech / Chance in game for three”, odwołuje się bezpośrednio do kluczowego dla artysty pojęcia gry i losowości. Winiarski wielokrotnie podkreślał, że jego rolą nie było tradycyjne „malowanie obrazu”, lecz tworzenie systemu reguł, według których dzieło powstaje. Sam proces losowania i organizacji przestrzeni obrazu stawał się równorzędnym elementem kompozycji.

Oferowana praca z 1984 roku reprezentuje dojrzały etap twórczości artysty. Układ kwadratowych pól, których rozmieszczenie odpowiada zasadzie kontrolowanego przypadku, wpisuje się w fundamentalną ideę obecną w twórczości malarza od początku jego działalności. Charakterystyczny układ czarnych i białych modułów buduje dynamiczną strukturę przypominającą zapis danych, rytm matematycznego kodu.

Dzieła Ryszarda Winiarskiego z lat 80. znajdują się w zbiorach muzealnych, m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie czy Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Jego prace stanowią jedno z najbardziej rozpoznawalnych zjawisk polskiej awangardy drugiej połowy XX wieku.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
lekkie pofalowanie papieru

Do pracy dołączony certyfikat autentyczności z 2010 r.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Stan zachowania:
pofalowania papieru

Praca wystawiana:
Tkanina to przestrzeń. Magdalena Abakanowicz, 19.09.2025 - 8.10.2025, Warszawa
 
Praca reprodukowana:
Tkanina to przestrzeń. Magdalena Abakanowicz [katalog wystawy], Warszawa 2025, s. 48 (il. barwna)

Praca posiada szkło muzealne.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Rysunek do spektaklu Teatru Cricot 2 pt. „Nigdy tu już nie powrócę”. Premiera spektaklu odbyła się 23 kwietnia 1988 roku w Mediolanie, premiera krakowska 23 stycznia 1990 roku.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Do pracy dołączony certyfikat podpisany przez artystę.

Kompozycja "Dwie wyspy" przedstawia monumentalne formy wynurzające się z nadmorskiego pejzażu. Profile kobiety i mężczyzny zostały wzbogacone fantastycznymi strukturami architektonicznymi. Co ciekawe, jedna z postaci wykazuje podobieństwo do fizjonomii samego autora. Charakterystyczna dla Sętowskiego precyzja warsztatowa łączy się tu z bogactwem detalu i subtelną, ciepłą kolorystyką opartą na złamanych oranżach, błękitach i piaskowych tonach.
 
Motyw architektury organicznej i „miast wyobraźni” należy do kluczowych tematów twórczości Sętowskiego. Artysta buduje swoje kompozycje jako rozbudowane światy fantastyczne, w których elementy urbanistyczne, mechaniczne i ludzkie tworzą jedną, spójną strukturę symboliczną. W oferowanej pracy szczególnie istotny pozostaje motyw dialogu, a jednocześnie odrębności, ukazany we wzajemnym odbiciu dwóch form - tytułowych wysp - rozdzielonych wąskim pasem morza. Kompozycja zachowuje równowagę pomiędzy narracyjnością a dekoracyjnością, znaną z najbardziej cenionych realizacji artysty z tego okresu.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Bibliografia:
Jerzy Nowosielski, Galeria Starmach, Fundacja Nowosielskich, Kraków 2003.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Bibliografia:
Jerzy Nowosielski, Galeria Starmach, Fundacja Nowosielskich, Kraków 2003.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
zakup od artysty

Praca posiada certyfikat autentyczności podpisany przez autora.

Bibliografia:
Jan Pamuła. Pionier sztuki komputerowej w Polsce, pod red. Beaty Gawrońskiej-Oramus, Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, 2020

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Obraz reprodukowany:
Tamara Berdowska. Obrazy Kompozycje przestrzenne [katalog wystawy], Galeria NAUTILUS, Kraków 2005, s. 9 (il. barwna)

Oferowana kompozycja z 1996 roku, skonstruowana została z rytmicznie powtarzanych elementów czerni i granatu, tworzących efekt optycznego drgania oraz subtelnych przesunięć tonalnych w przestrzeni płótna. Charakterystyczna dla Berdowskiej redukcja środków formalnych powoduje wyciszony, niemal hipnotyczny efekt wizualny dzieła.

Lata 90. zajmują szczególne miejsce w dorobku artystki. W tym czasie Tamara Berdowska rozwijała malarstwo oparte na syntetycznych układach geometrycznych i tonalnych. Obrazy z tego czasu stanowią ważny etap prowadzący do późniejszych cykli związanych z iluzją przestrzeni, światła i rytmu.

Prace malarki znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz kolekcjach zagranicznych, a sama artystka była stypendystką m.in. Pollock-Krasner Foundation w Nowym Jorku.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Artysta związany z warszawską Akademią Sztuk Pięknych oraz Kunstakademie Düsseldorf, gdzie studiował w pracowni A.R. Pencka, wypracował rozpoznawalny idiom oparty na syntetycznych znakach, uproszczonym portrecie oraz swobodnym łączeniu obrazów zaczerpniętych z codzienności i mediów.

„Reportaż I” należy do grupy realizacji, w których Cisowski podejmował temat współczesnego przekazu medialnego i obserwacji rzeczywistością społeczno-polityczną. Artysta zestawia tu fragmentaryczne przedstawienia postaci z motywami przywołującymi estetykę telewizyjnego kadru, dokumentu prasowego czy zapisu reporterskiego. Obraz nie buduje linearnej narracji - oddziałuje poprzez skojarzenia, rytm znaków i emocjonalne kontrasty. Malarz znakomicie potrafił zredukować kompozycję do kilku mocnych, syntetycznych elementów.

Obraz stanowi interesujący przykład okresu działalności artysty, w którym Cisowski w pełni rozwinął własny język oparty na połączeniu figuracji, znaku i medialnej narracji. Atutem pracy pozostaje również duży format oraz wyrazista, sugestywna konstrukcja kompozycyjna.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Obraz wystawiany: 
Visions de la Ville des Dragons, Międzynarodowa wystawa sztuki współczesnej, Shanxi Museum, Taiyuan, Chiny, 8-15.06.2025

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Obraz wystawiany:
- Łukasz Rudecki Święci Świeccy, BWA Ostrowiec, 13.04.2024 - 21.06.2024
- Święci Świeccy, Tichauer Art Gallery, 30.08.2024 - 06.10.2024

W swoim głośnym cyklu „Święci Świeccy”, artysta dokonuje brawurowej analizy współczesnych mitów, których reprezentantami stały się ikony popkultury (w tym wypadku giganci sportu). W zbiorowej wyobraźni zajęli oni miejsce dawnych bogów, a popularność i szacunek, jakimi są obdarzani, sprawia że traktuje się ich niemal jak świętych.

Prezentowana praca poświęcona Diego Maradonie to kwintesencja tego cyklu. Rudecki nie maluje jedynie sportowca - maluje postać tragicznego półboga, postać kultową, wokół której wytworzyła się religijna aura. Artysta używając modelunku światłocieniowego oraz stosując odwołania do symboliki sacrum (aureola, św. Dyzma), przenosi stadionowe emocje w sferę metafizyczną. Znamiennym jest przywołanie ikony katolickiego świętego - dobrego łotra, który był jednym z przestępców ukrzyżowanych obok Chrystusa. Malarz wykorzystując apokryf tego świętego do historii Maradony, genialnie oddaje napięcie między jego sportowym geniuszem a ludzką ułomnością.

Prace z cyklu „Święci Świeccy” prezentowane były w Instytucie Polskim w Paryżu. To nie tylko wysokiej klasy malarstwo, ale i niezwykle celny komentarz socjologiczny. Łukasz Rudecki, jako wnikliwy obserwator rzeczywistości, stworzył pomost między sztuką wysoką a ikonami masowej wyobraźni. To malarstwo prowokujące do pytań o to, komu i dlaczego stawiamy dziś pomniki.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Obraz wystawiany:
Karol Palczak. Codziennie jeden pożar. Malarstwo, Galeria Śladowski, Kraków 24.05.-14.06.2019.

Obraz reprodukowany:
Karol Palczak. Codziennie jeden pożar. Malarstwo, Galeria Śladowski, Kraków 2019, s. 40 (il. barwna).

Twórczość Karola Palczaka, laureata Grand Prix 44. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień” 2019, nominowanego do Paszportów „Polityki” 2020 w kategorii „Sztuki wizualne” czy zdobywcy pierwszego miejsca w 12. rankingu Kompasu Młodej Sztuki 2022, bez wątpienia stała się artystycznym odkryciem na rynku sztuki młodej.

Artysta, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, wypracował rozpoznawalny język malarski, oparty na połączeniu realistycznej obserwacji z atmosferą egzystencjalnego niepokoju. Jego obrazy często przedstawiają postaci funkcjonujące w krajobrazie prowincji, wzbogacone o malarską metaforę.

Obraz „Iwan z Krzywczy” (rodzinnej miejscowości artysty), pochodzi z przełomowego okresu jego twórczości. Palczak buduje kompozycję za pomocą chłodnej, przygaszonej kolorystyki oraz miękkiego światła podkreślającego stan zawieszenia i psychicznego wyobcowania bohatera.

Motyw dymu, ognia i pustego krajobrazu wielokrotnie pojawia się wówczas w jego malarstwie. Emocjonalne napięcie obecne w pozornie zwyczajnych scenach, daje ciekawy efekt malarskiego reportażu.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Rzeźba pokryta 24-karatowym złotem.

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska