Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska
Artysta związany z warszawską Akademią Sztuk Pięknych oraz Kunstakademie Düsseldorf, gdzie studiował w pracowni A.R. Pencka, wypracował rozpoznawalny idiom oparty na syntetycznych znakach, uproszczonym portrecie oraz swobodnym łączeniu obrazów zaczerpniętych z codzienności i mediów.
„Reportaż I” należy do grupy realizacji, w których Cisowski podejmował temat współczesnego przekazu medialnego i obserwacji rzeczywistością społeczno-polityczną. Artysta zestawia tu fragmentaryczne przedstawienia postaci z motywami przywołującymi estetykę telewizyjnego kadru, dokumentu prasowego czy zapisu reporterskiego. Obraz nie buduje linearnej narracji - oddziałuje poprzez skojarzenia, rytm znaków i emocjonalne kontrasty. Malarz znakomicie potrafił zredukować kompozycję do kilku mocnych, syntetycznych elementów.
Obraz stanowi interesujący przykład okresu działalności artysty, w którym Cisowski w pełni rozwinął własny język oparty na połączeniu figuracji, znaku i medialnej narracji. Atutem pracy pozostaje również duży format oraz wyrazista, sugestywna konstrukcja kompozycyjna.
olej, płótno; 140 x 70 cm;
sygn. i dat. na odwrocie: A. C. 23.11.07 oraz wzdłuż prawej krawędzi krosna: 26.III.06 / A. CISOWSKI 23/06
na odwrocie nalepka z opisem pracy
Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska
Artysta związany z warszawską Akademią Sztuk Pięknych oraz Kunstakademie Düsseldorf, gdzie studiował w pracowni A.R. Pencka, wypracował rozpoznawalny idiom oparty na syntetycznych znakach, uproszczonym portrecie oraz swobodnym łączeniu obrazów zaczerpniętych z codzienności i mediów.
„Reportaż I” należy do grupy realizacji, w których Cisowski podejmował temat współczesnego przekazu medialnego i obserwacji rzeczywistością społeczno-polityczną. Artysta zestawia tu fragmentaryczne przedstawienia postaci z motywami przywołującymi estetykę telewizyjnego kadru, dokumentu prasowego czy zapisu reporterskiego. Obraz nie buduje linearnej narracji - oddziałuje poprzez skojarzenia, rytm znaków i emocjonalne kontrasty. Malarz znakomicie potrafił zredukować kompozycję do kilku mocnych, syntetycznych elementów.
Obraz stanowi interesujący przykład okresu działalności artysty, w którym Cisowski w pełni rozwinął własny język oparty na połączeniu figuracji, znaku i medialnej narracji. Atutem pracy pozostaje również duży format oraz wyrazista, sugestywna konstrukcja kompozycyjna.