Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Pojawienie się tego obrazu w publicznej ofercie, śmiało można uznać za wydarzenie na rodzimym rynku aukcyjnym. Twórczość Zdzisława Beksińskiego z pierwszej połowy lat 70. należy do najbardziej rozpoznawalnych i cenionych zjawisk w sztuce polskiej XX wieku. W tym okresie artysta wypracował charakterystyczny język malarski oparty na monumentalnych wizjach pejzażu, organiczno-architektonicznych formach oraz sugestywnej atmosferze niepokoju i metafizycznej pustki.
Oferowana kompozycja reprezentuje właśnie ten kluczowy etap określany dziś mianem „okresu fantastycznego”.

Centralnym elementem obrazu jest wertykalna forma quasi-architektoniczna ujęta w szerokim pejzażu. Beksiński buduje przestrzeń za pomocą subtelnych przejść tonalnych, laserunkowych warstw farby oraz precyzyjnie opracowanej faktury powierzchni. Dominująca gama brunatnych i szarawych tonów, wzmacnia wrażenie bezczasowości i charakterystycznej dla artysty wizji świata znajdującego się poza konkretną narracją czy historią.

Artysta często sygnował obrazy wyłącznie na odwrociu, podając nazwisko oraz rok powstania pracy. Zachowana nalepka wystawowa wskazuje na związek obrazu z działalnością warszawskiej Galerii Współczesnej „Ruch”, organizującej w latach 70. ważne prezentacje malarskie, w tym twórczości Beksińskiego. Analogiczne oznaczenia występują na innych udokumentowanych pracach z tego okresu.

Kompozycja wykazuje wyraźne analogie stylistyczne do grupy monumentalnych pejzaży metafizycznych tworzonych przez artystę w latach 1971-1973. Dzieła z tego okresu znajdują się obecnie w zbiorach muzealnych i najważniejszych kolekcjach prywatnych, osiągając imponujące notowania na polskim rynku aukcyjnym. Duży format, klasyczna dla Beksińskiego wizja pejzażu oraz znakomity malarski warsztat, sytuują pracę w grupie kolekcjonerskich perełek.