Opisywany:
– Halina Stępień, Maria Liczbińska, „Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828–1914”, Krakow 1994, s. 96 (identyfikacja na podstawie tytułu obrazu)

Proweniencja:
- Warszawa, kolekcja prywatna
- Francja, kolekcja Coquiot

Wystawiany:
– „Mistrzowie Ecole de Paris. Henri Epstein”, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, 18 września – 31 grudnia 2015

Reprodukowany:
– Artur Winiarski, „Henri Epstein, katalog wystawy”, Villa la Fleur, Warszawa 2015, s. 60, nr kat. 31

Wystawiany:
– Henri Hayden. Mistrzowie Ecole de Paris, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, 20 września – 31 grudnia 2013

Reprodukowany:
– „Henri Hayden. Mistrzowie Ecole de Paris”, katalog wystawy, tekst Artur Winiarski, Villa la Fleur, Konstancin- -Jeziorna, Warszawa 2013, nr kat. 101, s. 169 (il.)

Wystawiany:
– Maurice Mendjizky, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, 19 września – 31 grudnia 2014

Reprodukowany:
– Maurice Mendjizky, Mistrzowie Ecole de Paris, kat. wyst., Villa la Fleur, Warszawa 2014, nr kat. 75, s. 14 (il.)

Obiekt został włączony do catalogue raisonné prac artysty, który przygotowuje Association Jean Peské


„(…) Peské wprowadza nas do innego świata – natury kojącej i bujnej. Mało u nas znany ten artysta, talentem swym i pracą zdobył bez hałasu i tamtamu reklamy stanowisko bardzo wybitne. Skalę twórczości ma niezwykle rozległą: kompozycje, pejzaż, portrety, m

Proweniencja:
- kolekcja prywatna, Nowy Jork
- kolekcja prywatna, Warszawa


Obiekt został włączony do catalogue raisonné prac artysty, który przygotowuje Association Jean Peské

„Dzięki swojej osobowości ekspresjonisty [artysta] dał nam nowe wizje krajów, które poznał. Kolorysta, raz wstrzemięźliwy, innym razem hojny, konstruował obraz szerokimi, szybkimi pociągnięciami, bez żadnego ustępstwa na rzecz mody. W linii wielkich artystów Włodzimierz Terlikowski jest jednym z mistrzów współczesnej sztuki figuratywnej”. A. Czarnocka, „Siła i życie. Włodzimierz Terlikowski (1873–1951). Malarstwo”. [kat. wystawy,], Biblioteka Polska w Paryżu, 2012, s. 22

„...Epstein rozwija swoje zdolności malarskie w plenerze. Kontynuuje przy tym oryginalną umiejętność geometryzowania form oraz pogłębia zdolności sprawnego operowania kolorem. Struktura pejzażu Epsteina i sposób malowania noszą w sobie znamiona fascynacji

„Obrazy prof. Zawadowskiego rysowane są kolorem: przejrzyste, szerokie pociągnięcia budują obrazy o mocnym nasileniu barwnym, zimny błękit i zieleń szmaragdowa przeciwstawiane są czerwieniom w kompozycjach figuralnych czy pejzażach z południa.” F. Lilpop

Wystawiany:
– Tureckie śluby Mariana Mokwy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 01.07.2014 – 31.08.2014

Reprodukowany:
– Wojciech Zmorzyński, „Tureckie śluby Mariana Mokwy”, Gdańsk 2014, s.128

Proweniencja:
– atelier artysty
– kolekcja rodzinna (zakup od artysty przed 1980 r.)

Wystawiany:
– Eugeniusz Dzierzencki (1905–1990). Malarstwo ze zbiorów artysty. Wystawa w Muzeum Sopotu 10 października – 3 listopada 2024, Sopot

Reprodukowany i opisywany:
– „Eugeniusz Dzierzencki (1905–1990). Malarstwo ze zbiorów artysty”, Wystawa w Muzeum Sopotu 10 października – 3 listopada, Sopot, poz. 40, s. 104

Wystawiany:
– Eugeniusz Dzierzencki (1905–1990). Malarstwo ze zbiorów artysty. Wystawa w Muzeum Sopotu 10 października – 3 listopada 2024, Sopot

Reprodukowany i opisywany:
– „Eugeniusz Dzierzencki (1905–1990). Malarstwo ze zbiorów artysty”, Wystawa w Muzeum Sopotu 10 października – 3 listopada, Sopot, poz. 61, s. 48

Piękno nie jest kategorią estetyczną, przynajmniej dla mnie. Nigdy, tworząc moje rzeźby, nie zwracałem przesadnej uwagi na estetykę. Jeśli mają w sobie piękno– jeśli coś takiego w nich istnieje – wyłania się ono z uczuć, ze wzruszeń, i marzeń. Mógłbym powiedzieć– wyłania się zduszy, gdyby to słowo nie brzmiało zbyt górnolotnie” (Costantini 2003: 67 [w:] Agnieszka Gralińska-Toborek, „ (Post) klasycyzm Igora Mitoraja”, Warszawa-Toruń 2022, str. 151.)

„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji” Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, [w:] Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., str. 166)

„«Współczesny klasyk»: tym mianem nagradza się zbyt wielu dzisiejszych artystów. Igor Mitoraj był nim naprawdę. Nowym odczytaniem klasycznej formy, gigantycznymi i ponadczasowymi wyobrażeniami ludzkiego ciała zdobył popularność i szczerą miłość”. Jerzy Miziolek, „Ikar i Anioły. Wystawa dzieł Igora Mitoraja na Campo Santo w Pizie”, str. 711

Do rzeźby dołączony certyfikat, wystawiony przez Art-Objet w Paryżu z 15 XI 1986 określający nakład 1500 egzemplarzy