„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji” Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, [w:] Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., str. 166)
brąz patynowany, wys. 18 cm
sygn. l. d.: „MITORAJ”
na spodzie wybity nakład: „ H.C 1265/1500”
„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji” Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, [w:] Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., str. 166)