Piękno nie jest kategorią estetyczną, przynajmniej dla mnie. Nigdy, tworząc moje rzeźby, nie zwracałem przesadnej uwagi na estetykę. Jeśli mają w sobie piękno– jeśli coś takiego w nich istnieje – wyłania się ono z uczuć, ze wzruszeń, i marzeń. Mógłbym powiedzieć– wyłania się zduszy, gdyby to słowo nie brzmiało zbyt górnolotnie” (Costantini 2003: 67 [w:] Agnieszka Gralińska-Toborek, „ (Post) klasycyzm Igora Mitoraja”, Warszawa-Toruń 2022, str. 151.)
brąz patynowany, podstawa z trawertynu
sygn. p.d.: „MITORAJ”
z tyłu wybita seria i numer: „A 0325/1000 H.C.”
wys. 48 cm
do rzeźby dołączony certyfikat artysty z 1988 roku dla egzemplarza: No A 0325/1000 Seria: A
Piękno nie jest kategorią estetyczną, przynajmniej dla mnie. Nigdy, tworząc moje rzeźby, nie zwracałem przesadnej uwagi na estetykę. Jeśli mają w sobie piękno– jeśli coś takiego w nich istnieje – wyłania się ono z uczuć, ze wzruszeń, i marzeń. Mógłbym powiedzieć– wyłania się zduszy, gdyby to słowo nie brzmiało zbyt górnolotnie” (Costantini 2003: 67 [w:] Agnieszka Gralińska-Toborek, „ (Post) klasycyzm Igora Mitoraja”, Warszawa-Toruń 2022, str. 151.)