Gliwicka odlewnia żeliwa na zdjęciach z 1902 roku
Po raz pierwszy w Polsce prezentowane są archiwalne zdjęcia gliwickiej odlewni z 1902 r. Na dwudziestu pięciu fotografiach uwiecznieni zostali pracownicy giserni oraz widoki samego zakładu wraz z jego najistotniejszymi elementami: wielkim piecem, odlewnią, baterią koksowniczą i magazynem modeli. Zdjęcia przedstawiają również wnętrza mieszkania dyrektora odlewni, wystrój pokoju urzędniczego oraz widoki Kanału Gliwickiego. Zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów rodziny byłego dyrektora gliwickiej giserni Carla Ludwiga Jüngsta (1831-1918).
Carl Ludwig Jüngst urodził się 7 czerwca 1831 roku w Lingen. Tam też ukończył gimnazjum. W 1849 roku zakończył studia w Akademii Górniczej w Clausthal. Swoją zawodową karierę rozpoczął w Królewskiej Hucie „Rote Hütte” koło Wernigerode, gdzie pełnił obowiązki mistrza hutniczego, a następnie pierwszego urzędnika służby ruchu. W 1871 roku został przeniesiony do Królewskiej Pruskiej Odlewni Żeliwa w Gliwicach, gdzie pracował na stanowisku inspektora hutniczego, a następnie do 1902 roku kierował gliwicką gisernią.
Pod dyrekcją Jüngsta odlewnia gliwicka dynamicznie się rozwijała. Za jego sprawą wybudowano nowoczesną instalację do produkcji koksu niezbędnego do opalania wielkich pieców, a także rozbudowano odlewnię mosiądzu. Zmieniono profil produkcji zakładu. Odpowiadając na zapotrzebowanie rynku zamknięto odlewnię naczyń emaliowanych i uruchomiono bardziej opłacalną produkcję rur. W 1873 r. Jüngst został mianowany radcą górniczym, a następnie tajnym radcą górniczym.
Znany był także z działań podejmowanych za rzecz pracowników. Za jego sprawą poszerzono kolonię robotniczą nieopodal odlewni o domy dla robotników i urzędników. Zorganizowano wtedy także: salę jadalną i ogród wypoczynkowy dla pracowników, łaźnię oraz kasę zapomogową i pośmiertną. Jüngst był inicjatorem powstania szkoły zawodowej przy odlewni.
Był szanowanym obywatelem Gliwic, uczestniczył czynnie w życiu miasta jako członek magistratu i radny miejski. Zasiadał w radzie gminy ewangelickiej i był deputowanym do synodu ewangelickiego. Związany był z gliwicką Szkołą Maszynową i Hutniczą.
Zdjęcia prezentowane na wystawie pochodzą z albumu, który Jüngst otrzymał na pożegnanie od współpracowników, kiedy w 1902 roku, po ponad trzydziestu latach kierowania gliwicką odlewnią, przechodził na emeryturę. W albumie znalazły się fotografie urzędników z nim współpracujących i zdjęcia samego zakładu i otoczenia.
Z tej okazji zorganizowano uroczystości świadczące o tym, że odchodził na emeryturę nieprzeciętny człowiek. Pożegnanie zaczęło się na terenie odlewni. Następnie, wieczorem zorganizowano przemarsz przez miasto blisko ośmiuset osób, niosących pochodnie i lampiony z orkiestrą garnizonowa na czele. Pochód dotarł pod dom Państwa Jüngst na ul. Dworcowej 29. Równocześnie na terenie odlewni przeprowadzono iluminację wielkiego pieca widoczną w całym mieście. Na szczycie wielkiego pieca stanęły pięciometrowej wysokości inicjały jubilata w ozdobnym obramowaniu. Następnie pochód wrócił do zakładu, gdzie celebrowano pożegnanie w gospodzie, znajdującej się na terenie odlewni. Równie uroczyste pożegnanie przygotowały władze miasta w sali teatru. Wśród portretów cesarza Niemiec i dostojnego jubilata, przy dźwiękach orkiestry żegnały Jüngsta władze Gliwic, oddelegowani na tę uroczystość wysocy urzędnicy z Berlina i przedstawiciele urzędów górniczych z terenu Niemiec. Podkreślano zasługi Jüngsta zarówno dla zakładu, którym kierował, jak i dla miasta, akcentując jego działania socjalne i osiągnięcia naukowe. W uznaniu zasług udekorowano go Orderem Czerwonego Orła III klasy. Po uroczystościach odprowadzono Państwa Jüngst na dworzec, skąd wyjechali, by osiąść na stałe w Berlinie.
C. Jüngst był także uznanym naukowcem, autorem prac z dziedziny hutnictwa. W latach 1872 – 1902 przewodniczył Towarzystwu Niemieckich Odlewników Żelaza. Będąc już na emeryturze, Carl Ludwig Jüngst wykładał hutnictwo w Wyższej Szkole Technicznej w Berlinie-Charlottenburgu, a w 1911 roku Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu nadała mu tytuł doktora honoris causa w dziedzinie hutnictwa. Carl Ludwig Jüngst zmarł 25.09.1918 roku.
Powrót
Carl Ludwig Jüngst urodził się 7 czerwca 1831 roku w Lingen. Tam też ukończył gimnazjum. W 1849 roku zakończył studia w Akademii Górniczej w Clausthal. Swoją zawodową karierę rozpoczął w Królewskiej Hucie „Rote Hütte” koło Wernigerode, gdzie pełnił obowiązki mistrza hutniczego, a następnie pierwszego urzędnika służby ruchu. W 1871 roku został przeniesiony do Królewskiej Pruskiej Odlewni Żeliwa w Gliwicach, gdzie pracował na stanowisku inspektora hutniczego, a następnie do 1902 roku kierował gliwicką gisernią.
Pod dyrekcją Jüngsta odlewnia gliwicka dynamicznie się rozwijała. Za jego sprawą wybudowano nowoczesną instalację do produkcji koksu niezbędnego do opalania wielkich pieców, a także rozbudowano odlewnię mosiądzu. Zmieniono profil produkcji zakładu. Odpowiadając na zapotrzebowanie rynku zamknięto odlewnię naczyń emaliowanych i uruchomiono bardziej opłacalną produkcję rur. W 1873 r. Jüngst został mianowany radcą górniczym, a następnie tajnym radcą górniczym.
Znany był także z działań podejmowanych za rzecz pracowników. Za jego sprawą poszerzono kolonię robotniczą nieopodal odlewni o domy dla robotników i urzędników. Zorganizowano wtedy także: salę jadalną i ogród wypoczynkowy dla pracowników, łaźnię oraz kasę zapomogową i pośmiertną. Jüngst był inicjatorem powstania szkoły zawodowej przy odlewni.
Był szanowanym obywatelem Gliwic, uczestniczył czynnie w życiu miasta jako członek magistratu i radny miejski. Zasiadał w radzie gminy ewangelickiej i był deputowanym do synodu ewangelickiego. Związany był z gliwicką Szkołą Maszynową i Hutniczą.
Zdjęcia prezentowane na wystawie pochodzą z albumu, który Jüngst otrzymał na pożegnanie od współpracowników, kiedy w 1902 roku, po ponad trzydziestu latach kierowania gliwicką odlewnią, przechodził na emeryturę. W albumie znalazły się fotografie urzędników z nim współpracujących i zdjęcia samego zakładu i otoczenia.
Z tej okazji zorganizowano uroczystości świadczące o tym, że odchodził na emeryturę nieprzeciętny człowiek. Pożegnanie zaczęło się na terenie odlewni. Następnie, wieczorem zorganizowano przemarsz przez miasto blisko ośmiuset osób, niosących pochodnie i lampiony z orkiestrą garnizonowa na czele. Pochód dotarł pod dom Państwa Jüngst na ul. Dworcowej 29. Równocześnie na terenie odlewni przeprowadzono iluminację wielkiego pieca widoczną w całym mieście. Na szczycie wielkiego pieca stanęły pięciometrowej wysokości inicjały jubilata w ozdobnym obramowaniu. Następnie pochód wrócił do zakładu, gdzie celebrowano pożegnanie w gospodzie, znajdującej się na terenie odlewni. Równie uroczyste pożegnanie przygotowały władze miasta w sali teatru. Wśród portretów cesarza Niemiec i dostojnego jubilata, przy dźwiękach orkiestry żegnały Jüngsta władze Gliwic, oddelegowani na tę uroczystość wysocy urzędnicy z Berlina i przedstawiciele urzędów górniczych z terenu Niemiec. Podkreślano zasługi Jüngsta zarówno dla zakładu, którym kierował, jak i dla miasta, akcentując jego działania socjalne i osiągnięcia naukowe. W uznaniu zasług udekorowano go Orderem Czerwonego Orła III klasy. Po uroczystościach odprowadzono Państwa Jüngst na dworzec, skąd wyjechali, by osiąść na stałe w Berlinie.
C. Jüngst był także uznanym naukowcem, autorem prac z dziedziny hutnictwa. W latach 1872 – 1902 przewodniczył Towarzystwu Niemieckich Odlewników Żelaza. Będąc już na emeryturze, Carl Ludwig Jüngst wykładał hutnictwo w Wyższej Szkole Technicznej w Berlinie-Charlottenburgu, a w 1911 roku Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu nadała mu tytuł doktora honoris causa w dziedzinie hutnictwa. Carl Ludwig Jüngst zmarł 25.09.1918 roku.
Powrót
