Adam Setkowicz, urodzony w 1876r. w Krakowie, był malarzem wykształconym w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w latach 1981-1894 pod kierunkiem Teodora Axentowicza. Drugim jego mistrzem był Jan Matejko. Zasłynął z malowania realistycznych scen rodzajowych, w tym z życia wsi polskiej. Kojarzony jest z przedstawień zimowych kuligów, polowań, świąt kościelnych i ludowych obrzędów. Bardzo chętnie malował wszelkiego rodzaju zaprzęgi, przejażdżki, wesela, w szczególności w zimowym otoczeniu. Były to swoiste nawiązania do prac Józefa Chełmońskiego, Juliana Fałata czy też Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Za tło do swoich dzieł brał na warsztat pejzaże podkrakowskie, a nawet beskidzkie czy kresowe.

Niekiedy podejmował inne tematy, wśród których znalazły się kompozycje alegoryczne, odnoszące się do słynnych Polaków, takich jak Józef Piłsudski, Adam Mickiewicz, Henryk Siemiradzki czy Fryderyk Chopin. Do dorobku artysty zaliczają się też pejzaże z widokami na architekturę, w szczególności Krakowa. Nie omieszkał ćwiczyć swojego pędzla przy malowania martwych natur i kwiatów.

Główną techniką jego prac była akwarela, chociaż stworzył wiele prac olejnych. W okresie międzywojennym jego sceny rodzajowe były reprodukowane na pocztówkach i rozpowszechniane w pismach ilustrowanych. Kolekcjonowanie takich kartek pocztowych, w tamtych czasach określanych mianem odkrytek, było na przełomie XIX i XX wieku bardzo popularne. Tematyka prac Setkowicza często znajdowała swoją inspirację w historii i utworach literackich.  Zmarł  w 1945 roku w rodzinnym Krakowie.