WIA Expo - Warsaw International Art Expo

Wystawa ma na celu ukazanie przekroju nowoczesnej sztuki włoskiej w Warszawie i przedstawienia grupy artystów włoskich, żyjących we Włoszech, jak również za granicą oraz innych związanych ze współczesną sztuką włoską.
Przedstawione prace prezentują różnorodne media - począwszy od tradycyjnego malarstwa (z myślą o przyszłości, zarówno w technice i treści) - Federica Pisciotta, do ,,zapisu automatycznego” w malarstwie (oznakowanie nieformalne) - Marii Rity Bertuccelli. Zobaczymy: badania nad obrazowanym znakiem Brunona Biondi, geometrię codziennych przestrzeni Stefano Boschetti, materiały i tkaniny Tani Welz, intuicyjną dominację kodów graficznych Giulio Cesare Matusali, inscenizację z wykorzystaniem starożytnej techniki malarskiej Claudii Giacchetti, wizjonerską rzeczywistość w grafitowej pracy Massimo Ezio Domenico Costanzo, miasto Giovanniego de Michele, tematy z brakiem perspektywy Bee Elemiah, prace Box Light Alfonso Juliano (które łączą się obrazowo i nieformalnie), linię Emanuela Mezzadri (która wyraża ruchy duszy i zewnętrznego świata), opalizujące twarze Francesco Olivieri, uwodzenie Francesco Mangiaracina (które unosi się pomiędzy rzeczywistością cierpienia, samotności i chęci) fotografię Rositi Delfino (oddającą istotę, często ulotnych tematów), związek pomiędzy byciem człowiekiem a naturą Liany Fides Frappa, wahania kobiet twardo stąpających po ziemi Giselli Sorrentino, twarze osób, które dominują w nas, z ich oczami i ich wyglądem Giulia Speranza, bogactwo kontrastów Giovanna La Falce, twarze sączące ból lub pełnię swobodnego oddechu Martina Rigoli, chwile codziennego życia Danieli Bombelli, cyfrowe światy Sary Radaelli, związek pomiędzy tym co rzeczywiste a urojone Roselli Roselli, twarze zakłócone przez piksel, formę i treść Enrico Frusciante, rytm w sztuce cyfrowej Ernesta Galicji, prace Viora ze znakami poddanymi ekstremalnej syntezie, sztukę JD Doria zrealizowaną w kilku etapach (zarówno pod względem technicznym i języka, film Borinquen Gallo (w którym skoncentruje się na tematyce recyklingu i ponownego wykorzystania), telewizję, jako medium i jej zawartość w pracach Patrizi Bonardi, naszą tożsamość w wideo Francesci Lolli i wideo Deborah Vrizzi (który pokazuje trudność nierozwiązanych relacji rodzinnych).
Otwarcie wystawy zainauguruje paca wideo jednego z najbardziej reprezentatywnych polskich artystów - Krzysztofa M. Bednarskiego. Zobaczymy także prace Marco Angeliniego, który po udziale w 54. Biennale w Wenecji (2011) i wystawie sztuki nowoczesnej w Instytucie Kultury Włoskiej w Warszawie (2011) zaprezentuje swoje nowe realizacje.

Dyrektor artystyczny - Pamela Cento
Koordynator wystawy - Jan Kozaczuk