Tomasz Tatarczyk - malarstwo

WizyTUjąca GALERIA

Warszawa, ul. Bema 65
(wejście i wjazd od Al. Prymasa Tysiąclecia)
tel. (022) 497 77 07, 0-602 48 95 83
email: [email protected]

  
Tomasz Tatarczyk - wystawa malarstwa
 
22 listopada - 17 grudnia 2005
wernisaż: 16 czerwca 2005, godz. 19:00
 
 
Czy można jeszcze coś napisać o malarstwie, będącym sztuką najważniejszą, klasyczną i anachroniczną zarazem?
O malarstwie, o którym napisano tak wiele dobrze i źle? Od czasu, gdy Clement Greenberg ogłosił nadejście kryzysu obrazu sztalugowego, jednocześnie upatrując w nim odradzającej sztukę siły, minęło z górą pół wieku. Minęła też moda na formalistyczne rozważania tego krytyka, dziś zazwyczaj stanowiące tylko negatywne pole odniesień. Czasami jednak wydaje się, że nie sposób nie wrócić do tej wypróbowanej metody. Szczególnie wówczas, gdy stajemy przed malarstwem świadomym swoich możliwości i ograniczeń. By jednak nie dać się pochłonąć przez gąszcz formalnej analizy, należy w tym miejscu zapytać, kto jest świadomy - malarstwo czy malarz? Taka personifikacja sztuki, często spotykana w tekstach o niej jest bardzo wieloznaczna. Nadaje pojęciu cechy istoty żywej i rozumnej a przecież to tylko prostokąt płótna nabitego na blejtram, a obok inny i jeszcze jeden i kolejny...
Możemy powtórzyć za Greenbergiem, że "malarstwo stało się uniwersalną wypowiedzią wizualną, gdyż potrafiło przedstawić wszelkie, możliwe do wyobrażenia istnienia i relacje wizualne". Zawiera się więc w nim wszystko to, co kiedyś widziano i co zobaczą dopiero przyszłe pokolenia, co dla nas jeszcze ukryte. Na tym polega jego siła i magia.
Z pozoru wszyscy w tym uczestniczymy otoczeni przez obrazy już namalowane i te, które dopiero powstaną, ale tylko malarz może nas poprowadzić przez ten świat wizualności. To malarz musi być świadomy, by jego malarstwo zyskało swoją wartość unaoczniania. Uwagi te stają się oczywistością w zetknięciu ze sztuka Tomasza Tatarczyka. Maluje od lat. Jego prace można było już wielokrotnie zobaczyć w najważniejszych polskich galeriach, wystawiał też zagranicą. Zmienia się, ale pozostaje wierny wytyczonym na początku kariery artystycznej pryncypiom. Obraz jest dla niego częścią świata wizualnego - jest odtworzonym fragmentem natury, ale też autonomicznym bytem współistniejącym z naturą. Malując, tworzy świat, nie tylko go odtwarza. Tu znowu można odwołać się do Greenberga, który mówił, że malarstwo "umiało wykorzystać spadek po średniowieczu: zamiłowanie dla jak największego napięcia między tym, co kopiowane, a medium, które tworzy kopię". Świat malowany przez Tatarczyka jest rozpoznawalny, ale przecież całkowicie inny, niż ten, który my sami widzimy, bo malarz patrzy na niego wiedząc, jakim medium się posługuje i jakie daje ono możliwości tworzenia. Dziś często się słyszy, że nie trzeba malować farbami, żeby być malarzem. Jest w tym na pewno jakaś część prawdy, ale tylko artysta stojący przed prostokątem białego, zagruntowanego płótna bierze udział w tej toczącej się od wieków grze obrazów wymuszającej określone zachowania przy użyciu pędzla i farby, narzucającej rozwiązania domagające się przekroczenia i zmiany. Artyści tego świadomi tworzą dzieła, które przykuwają nasz wzrok i pozwalają wciąż o malarstwie myśleć, mówić i pisać.
Joanna Sosnowska

Tomasz Tatarczyk ur. w 1947r. W 1981r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, wydział malarstwa.

Wystawy indywidualne m.in.: Galeria Foksal w Warszawie, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, Galeria BWA w Lublinie, Galeria Awangarda we Wrocławiu, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, Galeria 86 w Łodzi, Galeria Muzalewska w Poznaniu, Soho Center for Visual Arts w Nowym Yorku, Galeria Uscher w Kolonii, Galeria Spicchi dell'Est w Rzymie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie.

Wystawy zbiorowe m.in.: "Dialog" w Moderna Museet w Sztokholmie, "Kolekcja Międzynarodowej Sztuki XX wieku" w Muzeum Sztuki w Łodzi, "Granice obrazu" w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, "Essence and Persuasion - the Power of Black and White" w Anderson Gallery w Buffalo, "Cztery pory roku" w Schrin Kunsthalle we Frankfurcie nad Menem, "Obrazy śmierci w Sztuce Polskiej XIX i XX wieku" w Muzeum Narodowym w Szczecinie.

W 1999 roku został laureatem Grand Prix Międzynarodowego Konkursu Rysunku we Wrocławiu. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, Fundacji Sorosa w USA i Fundacji Rockefellera we Włoszech.