Tadeusz Rolke - Pohib
On, ona, ono, to... Każdy poszukuje swojego „pohib”. Słowo to w przekładzie na polski oznacza „ruch”. Używane jest również – zazwyczaj w kręgu znajomych i przyjaciół, którzy w lot wychwytują jego znaczenie - na określenie powabu, sex-appealu, fascynacji i czaru pomieszanych z tajemniczością czy pewnego rodzaju niepokojem.
Wystawa jest wyprawą do wnętrza i duszy Rolkego, pokazaniem nieznanego oblicza autora kojarzonego do tej pory głównie z pracami reportażowymi i dokumentalnymi. Składa się na nią wybór zdjęć - krajobrazu, martwej natury, człowieka - oraz listów autora. W każdym z nich ukryty jest pohib. Całość opatrzona jest również tekstami Justyny Sobolewskiej, dziennikarki tygodnika „Polityka” oraz dr. Marka Kochana z Uniwersytetu Warszawskiego - odnoszą się do wystawy subiektywnie, jako kobieta i mężczyzna.
Tadeusz Rolke, nazywany nestorem polskiej fotografii reportażowej oraz dokumentalistą wielokulturowym, jest autorem wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych (m.in. Fotografowałem lata sześćdziesiąte i nie tylko..., Rozproszenie, Wir waren hier, Studio Rolke, Czas wolny. Fotografie). Współpracował z prestiżowymi pismami w Polsce i za granicą (Stern, die Zeit, der Spiegel), zajmował się fotografią mody, jego zdjęcia można zobaczyć w albumach. Wykładał na Uniwersytecie Warszawskim i Warszawskiej Szkole Fotografii, został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Kurator - Waldemar Zdrojewski
Galeria prac
Powrót
