Rysunki z kolekcji Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi
Tytuł wystawy: Rysunki z kolekcji Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, m.in: A. Bartczak, T. Brzozowski, J. Dobkowski, J. Duda-Gracz, E. Dwurnik, J. Gaj, J. Lebenstein, J. Narzyński, R. Otręba, I. Pierzgalski, J. Przybylski, L. Rózga,
A. Starczewski.
Na wystawie pokazanych zostanie ok. 90 prac wybitnych polskich artystów, zajmujących się rysunkiem, malarstwem, grafiką, których twórczość odzwierciedla mnogość i różnorodność dyscyplin sztuki współczesnej. Są to zarówno prace mieszczące się w zakresie figuracji, jak i abstrakcji, ale także reprezentujące te obszary, na których łączą się elementy na pozór sprzeczne.
Rysunek jest tą dziedziną, która leży u podstaw niemal każdej twórczości, jest bazą, punktem wyjścia do opracowań w innej technice i przy pomocy bardziej skomplikowanego narzędzia. Jest notatką, szkicem, wstępnym zapisem myśli, wrażeń czy układów kompozycyjnych, jednocześnie może istnieć samoistnie, stanowić skończoną autonomiczną wypowiedź. Niekiedy świadomie szkic, czy projekt przemienia się w samodzielną realizację, czasami zaś pozostawiony na pewnym etapie ujmuje nas swym niedopowiedzeniem, pozostawiając miejsce na działanie naszej wyobraźni. „W rysunku – jak pisze Wiesława Wierzchowska – uwidacznia się pierwsza faza wizualizacji, może ona pozostać fazą ostateczną i może ulegać, zanotowanym często w szkicach kolejnym zmianom aż do końcowego sformułowania koncepcji. Dla psychologii twórczości zanotowane w rysunku zmaganie się świadomości i intuicji z formą stanowi niezwykle cenny materiał badawczy” .
Prezentując publiczności prace tak wielu wybitnych artystów, chcieliśmy zwrócić uwagę na bardzo ważny aspekt rysunku, na to, że jest on wypowiedzią, może najbardziej ze wszystkich dziedzin twórczości, ujawniającą osobowość twórcy.
Technika rysunku nie stwarza żadnych dodatkowych barier, nie wymaga zabiegów przygotowujących podłoże, jest prosta, pozwala więc na jak najbardziej bezpośrednie formułowanie wypowiedzi. Kreska, sposób prowadzenia linii, organizacja poszczególnych elementów są tak różnorodne i niepowtarzalne jak indywidualność każdego z prezentowanych przez nas artystów. Szczególnie znaczącym elementem wystawy są rysunki ołówkiem profesora Leszka Rózgi, które cechuje surrealna wyobraźnia i mistrzostwo warsztatu wywodzące się z tradycji dürerowskiej.
Ale także kreujące autonomiczny świat form rysunki Andrzeja Gieragi, narracyjne prace Janusza Przybylskiego w których artysta stara się dociekać istoty rzeczy, nie zaś jej kształtu czy wyglądu, analityczne, intelektualne, będące wizualizacją teoretycznych rozważań prace Grzegorza Sztabińskiego, czy penetrujące rozległe obszary wyobraźni rysunki Juliusza Narzyńskiego.
Na szczególną uwagę zasługują również finezyjne, inspirowane manierą A. Beardsleya rysunki Jana Dobkowskiego oraz przejmujące figury o karykaturalnych cechach ludzkich Jana Lebensteina.
Na wystawie znajdą się również prace komentujące w groteskowy, niekiedy realistyczno-ekspresyjny sposób wady i przywary ludzi, czy generalnie polską rzeczywistość, jak w przypadku realizacji Edwarda Dwurnika czy Jerzego Dydy-Gracza.
Prace, które prezentujemy na wystawie są w większości efektem eksperymentowania artystów w celu zbadania możliwości jakie niesie ta technika. Często rysunek jest dominującym medium w ich twórczości, wystarczającym do przekazania poszukiwanych sensów i realizacji pełnej wypowiedzi artystycznej. Dotyczy to np. pełnych fantastyki, groteski i dramatyzmu realizacji Jacka Gaja, czy rysunków Tadeusza Brzozowskiego, które obok malarskich realizacji artysty precyzyjnie oddają, jedyny w swoim rodzaju, świat iluzji i metafor.
Bogato będą prezentowane prace twórców łódzkich, oprócz ww. będą to m.in.: A. Bartczak, I. Pierzgalski, A. Smoczyński, A. Starczewski, M. Wagner, J. Tworek-Pierzgalska, K. Zieliński.
Wystawa obejmie prace zrealizowane począwszy od lat 60. aż do lat 90. ubiegłego stulecia.
Wszystkie pochodzą z kolekcji Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. Zbiór liczący 296 rysunków, stanowi jej bardzo cenną cząstkę.
Powrót
