Przedmioty - Podmioty

Urodził się w 1953 r w Warszawie. Studia na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP, dyplom w pracowni prof. Jacka Sienickiego, aneks z grafiki w pracowni H. Chrostowskiej. Uczestnik ruchu Nowej Ekspresji w latach 80-tych. W stanie wojennym współorganizator niezależnych wystaw "Świadectwo obecności" (1982-1986). W latach 1982-89 asystent na Wydziale Malarstwa ASP. Początkowo tworzy malarstwo na pograniczu abstrakcji i sztuki figuratywnej. Później powstają prace o symbolicznym charakterze. W ostatnich latach maluje obrazy nawiązujące do form postimpresjonizmu oraz abstrakcji. Prace w kolekcjach państwowych i prywatnych: Muzeum Narodowe w Warszawie; Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; Galeria Zachęta, Warszawa; Centrum Sztuki Studio, Warszawa; BWA Warszawa;Knobel coll, Toronto; S. Wiesenthal coll., Wiedeń; dr R. Tschógl coll., Wiedeń i in. Współpracuje stale z Galerią Milano w Warszawie i krakowskimi galeriami Zderzak i Nowa.

W 1980 roku uzyskał na warszawskiej ASP dyplom z malarstwa, w pracowni S. Gierowskiego. W 1983 roku związał się z Gruppą, a w jej piśmie Oj dobrze już publikował swoje artykuły. Jego prace prezentowane były na większości ekspozycji organizowanych przez Gruppę. W 1997 roku wydał książkę Uproszczenie sztuki. Współpracuje od lat z Galerią Zderzak. W latach 90. prowadził - wspólnie z Jarosławem Modzelewskim - prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. Pracuje także w spółce autorskiej z Piotrem Młodożeńcem Zafryki. Jest autorem tekstów teoretycznych i publikacji poświęconych sztuce.

Urodził się w 1956 w Sosnowcu. W latach 1976-79 studiował na wrocławskiej PWSSP w pracowni Z. Karpińskiego. Później przeniósł się na Wydział Malarstwa warszawskiej ASP do pracowni R. Ziemskiego, gdzie poznał W. Pawlaka i innych członków "Gruppy", którą wspólnie założyli w 1982 roku. Na początku malował "papiery" - kompozycje wykonane na kartonie temperą i gwaszem. Wspólnie z R. Woźniakiem wyjechali na stypendium do Berlina, gdzie R. Grzyb kontynuował malowanie ostrymi kolorami płaskich "papierów". Pod koniec lat 80-tych, artysta zmienił styl, zajmując się bardziej malarstwem olejnym. Współpracował z krakowską Galerią "Zderzak". Zajmuje się również grafiką reklamową.

Urodził się w 1912 w Warszawie. W 1938 otrzymał dyplom ASP w Warszawie, gdzie studiował w pracowni T. Pruszkowskiego.w latach 1940 - 1950 przebywał we Włoszech, gdzie związał się z grupą Libera Associazione Arti Figurative i z Art. Club w Rzymie. Pracował jako dziennikarz i dyplomata we Włoszech i Kanadzie / 1945 -55/. Do Polski wrócił w 1955. Wykładowca i profesor ASP w Warszawie / 1969-1984/. W 1963 brał udział w Biennale Sao Paulo. Zajmuje się malarstwem, scenografia i grafika użytkową. Jest przedstawicielem tzw. nowej figuracji. Jego zdeformowanym postaciom ludzi - potworków, upodobnionych często do zwierząt, towarzyszy dysonansowa kolorystyka. Deformacja postaci oraz bogata faktura obrazów sprawiają, że twórczość E. Markowskiego porównywana jest do tzw. art brut i obrazów J. Dubuffeta. W 1984 był laureatem Nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida, a w 1988 Nagrody Kolekcjonerów im. Dr L. Siudy. Ekspresyjny styl malowania, bezpośredniość i toporność figur, spowodowały, że w latach 80-tych uznano go za prekursora "nowodzikich".

W 1981 roku ukończył Wydział Grafiki warszawskiej ASP w pracowni plakatu Henryka Tomaszewskiego. Od 1992 roku tworzy wspólnie z Markiem Sobczykiem graficzną spółkę autorską "zafryki". Zajmuje się malarstwem, grafiką użytkową, plakatem. Stylistyka jego prac nawiązuje do sztuki archaicznej, prymitywnej oraz awangardowej. Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, miedzy innymi: Najlepszy Plakat Warszawy (1982), Grand Prix Festiwalu Plakatu w Chaumont (1993), srebrny medal na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie (1998). W swej twórczości często używa sitodruku i prostych programów komputerowych.

Urodzony w 1953 roku w Warszawie, od 1984 roku mieszka w Nowym Jorku. Wywodzi się z rodziny o wielopokoleniowej tradycji artystycznej - wnuk poety, syn i brat malarzy. W latach 1972-78 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowniach profesorów Michała Byliny i Jacka Sienickiego (dyplom). W 2010 roku związał się z Domem Aukcyjnym Abbey House S.A.

Jego twórczość łączy wiele rozmaitych technik i form artystycznych, jest malarską kroniką miasta będącego w nieustannym ruchu. Przestrzeń Nowego Jorku, jego mieszkańcy, energetyczny klimat i atmosfera miasta to wielka inspiracja dla malarza.

Studiował w warszawskiej ASP, gdzie w 1980 roku otrzymał dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Współzałożyciel Gruppy i uczestnik jej wystaw w latach 1982-1983. Współredagował organ Gruppy Oj dobrze już (1984-1988). Od 1982 pracuje jako pedagog w macierzystej uczelni. Na jesieni 1984 przebywał wraz z Markiem Sobczykiem na stypendium w Niemczech Zachodnich. W latach 90. prowadził, wspólnie z Markiem Sobczykiem i Piotrem Młodożeńcem prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. Mieszka i pracuje w Nieporęcie.
Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli malarstwa figuratywnego w Polsce. Wypracował własny, rozpoznawalny na pierwszy rzut oka styl, inspirowany z jednej strony szkołą czystego malarstwa, wyniesioną z pracowni Stefana Gierowskiego, z drugiej sugestywną figuracją Andrzeja Wroblewskiego. Sztuka Modzelewskiego stała się ważnym punktem odniesienia dla Grupy Ładnie.
Nazywany jest malarzem ikon codzienności. Podejmuje wątki polityczne, literackie (inspirowane twórczością Josepha Conrada), historyczne (powstanie styczniowe, II wojna światowa) i egzystencjalne. Głównym tematem jego płócien jest człowiek, ale artystę interesuje także martwa natura i pejzaż (cykl Niedokończony dom). Często przedstawia banalne, chociaż nie pozbawione napięcia emocjonalnego sytuacje. Operuje lapidarną formą i momentalną narracją maluje chwile zobaczone w rzeczywistości i zatrzymane jak stop klatka w kadrze obrazu: prosta czynność wykonywana przez człowieka, fragment wnętrza albo pejzażu. Każdy obraz mieści się w granicach realizmu.

Sławomir Ratajski, ur. 1955 w Warszawie, gdzie ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych, od 1987 pracuje na macierzystej uczelni, zaczynał jako asystent prof. Jerzego Tchórzewskiego, a potem prowadził pracownię rysunku na Wydziale Grafiki. Obecnie jest profesorem zwyczajnym na Wydziale Sztuki Mediów, gdzie prowadzi autorską Pracownię Koncepcji Artystycznych.
Debiutował w latach 80 twórczością silnie utożsamianą z nurtem Nowej Ekspresji,  jednocześnie ., włączając się w ruch niezależnego życia artystycznego okresu stanu wojennego, unikając jednak tematów doraźnie publicystycznych. W początku lat 80 malował obrazy inspirowane widokami miejskich murów, które stanowiły prawdziwe pole walki społeczeństwa z władzą, a w cyklu Flagi wykorzystywał kolorystykę i dwutorowość flagi polskiej. Patriotyczna i zaangażowana symbolika idzie w tych pracach w parze z dbałością o jakość czysto malarską, jakby w tej sferze artysta szukał źródła siły w obywatelskiej walce, którą przyszło toczyć w tych latach. Ten poważny ton dźwięczy w malarstwie Ratajskiego niezależnie od stylistyki jego prac w kolejnych etapach twórczości (…)Na przełomie lat 80 i 90 stopniowo ograniczał narrację i symbolikę na rzecz tajemniczych abstrakcyjnych form, w 1993 zaczął konstruować instalacje malarskie złożone z ogromnych monochromatycznych płócien.” – (Maryla Sitkowska, Słownik Malarzy Polskich, Arkady,2001). Obecnie, pozostając wierny ekspresyjnemu podejściu, coraz bardziej skłania się ku formom abstrakcyjnym, wzmacniając jednocześnie grę kolorystyczną.   Zróżnicowaną twórczość malarską prezentował na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych m.in. w pokazach polskiej sztuki za granicą (m.in. w Paryżu, Berlinie, Madrycie, Salamance, Lipsku, Budapeszcie, Wiedniu, Cagnes sur Mer, Stambule, Moskwie, Lwowie, Ankarze, Buenos Aires.)
Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych oraz prywatnych w kraju i za granicą.

Ryszard Woźniak - Malarz, autor tekstów i wystąpień, pedagog.

Urodził się 13 czerwca 1956 roku w Białymstoku. Maturę zdał w XVII L.O. im. A.F. Modrzewskiego w Warszawie.

1975 1976 - był sanitariuszem, a później terapeutą zajęciowym w Klinice Psychiatrycznej w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.

1976 - 1981 studiował malarstwo pod kierunkiem profesora Stefana Gierowskiego w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem. W czasie studiów działał w Kole Naukowym Wydziału Malarstwa.

1982 - 1992 współtworzył (z Ryszardem Grzybem, Pawłem Kowalewskim, Jarosławem Modzelewskim, Włodzimierzem Pawlakiem i Markiem Sobczykiem) formację artystyczną GRUPPA, był współwydawcą jej pisma "Oj dobrze już" i fundatorem Stypendium imienia Potencjału Białego Sera. Uczestniczył w większości wystaw i wystąpień Gruppy.

1982 - 1988 pracował na stanowisku wykładowcy w Pracowni Technologii i Technik Malarskich w warszawskiej ASP kierowanej przez docenta Ryszarda Wojciechowskiego. Odszedł na własną prośbę.

1986 (z Ryszardem Grzybem) przebywał w Berlinie Zachodnim na stypendium z europejskiego funduszu dla Solidarności.

1985 - 1989 wykonał (z Markiem Sobczykiem) unikalną polichromię w cerkwi neounickiej
w Kostomłotach nad Bugiem.

1993 - 1994 z Jarosławem Modzelewskim i Markiem Sobczykiem współtworzył prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie w której uczył rysunku i malarstwa.

1996 powrócił na krótko do praktyki terapeuty zajęciowego w Klinice Nerwic warszawskiego Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

1995-2000 współtworzył Stowarzyszenie KRAAA (Kolektywny Ruch Animacji Aktywności Artystycznej), które działało w oparciu o prywatną przestrzeń wystawienniczą, Galerię Mieczykowa 7, animował Galerię PWW Pracownia Wolnego Wyboru, w Zielonej Górze. Należał do grona fundatorów nagrody dla wyróżniających się studentów w ramach Funduszu na Rzecz Popychania Sztuki do Przodu im. Jerzego Ludwińskiego, działającego w Zielonej Górze.

Od 1992 roku samodzielnie prowadzi dyplomującą pracownię malarstwa w Katedrze Sztuki i Kultury Plastycznej na Uniwersytecie Zielonogórskim. Obecnie jest profesorem tej uczelni.

Jest autorem koncepcji: „Sztuka sprzeciwu” i „Sztuka podziwu”, laureatem nagród w dziedzinie sztuk plastycznych, autorem unikalnej polichromii w cerkwi neounickiej w Kostomłotach nad Bugiem. Prace malarskie Ryszarda Woźniaka znajdują się w prestiżowych państwowych kolekcjach muzealnych i w ważnych zbiorach prywatnych.

Od 2003 roku jest redaktorem strony internetowej www.artpilot.pl prezentującej sztukę wybranych studentów i absolwentów oraz promującej malarstwo i inne koncepcje obrazu.

Prace w instytucjonalnych zbiorach publicznych:

Muzeum Narodowe w Warszawie
Narodowa Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa
Muzeum Narodowe w Krakowie
Muzeum Sztuki w Łodzi
Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
Muzeum Śląskie w Katowicach
Muzeum Górnośląskie w Bytomiu
Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu
Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze
Zachęta Sztuki Współczesnej, Szczecin
Zachęta Sztuki Współczesnej, Zielona Góra i Gorzów Wlkp.

oraz w instytucjonalnych zbiorach prywatnych:

Kancelaria WG&M,
Fundacja Egit,
Kolekcja Banku BPH,
Fundacja Sztuki Polskiej ING

Studiował w warszawskiej ASP, dyplom obronił w pracowni prof. Jacka Sienickiego.Uprawia malarstwo abstrakcyjne skupione na problemie przestrzeni, światła i metafizycznych odniesień.