Prawa ludzkie i obywatelskie użytych środków plastycznych

Pierwsze wspólne obrazy Jarosława Modzelewskiego i Marka Sobczyka powstały w 1984 roku Dusseldorfie. Pokazywano je na wystawach Gruppy, której obydwaj byli założycielami (Włodzimierz Pawlak, Ryszard Grzyb, Ryszard Wożniak, Paweł Kowalewski). W latach 90., po dziesięcioletniej przerwie, podczas kilku wyjazdów artyści namalowali kolejne obrazy. Zostały one miedzy innymi pokazane w 1998 roku w CSW w Warszawie.
Modzelewski i Sobczyk szczegółowo opisują dzieje powstania każdego z nich. Za każdym razem jest to próba uzgodnienia "co jest czym dla każdego z nich w malarstwie" i ,sposobu wzajemnego uczenia się i porządkowania tematu". To twórcze doświadczenie wypełnione wielowątkowym dialogiem na temat znaczenia i formy dotyczy w końcu malarstwa czyli języka, w którym artyści chcieliby jak najtrafniej skomunikować się z widzem. Próbują uchwycić na płaszczyźnie obrazu sens, sklasyfikować niejasne odczucia, intuicje, reminiscencje, historie, które składają się na tożsamość obrazu. Potrzebą, która napędza wspólną prace, wynika z próby intelektualnego ogarnięcia tego wszystkiego, oraz odnalezienia cząstki siebie w drugim. Umożliwia to pojemność takiego medium jakim jest malarstwo. Modzelewski i Sobczyk konstruują swoje wypowiedzi, swoje uzgodnione sensy, używając koloru, rysunku i światła. Forma obrazu jest ostateczna i konieczna. Obraz składa się więc ze środków plastycznych, które zyskują swoje prawa obywatelskie i ludzkie, z uporządkowaną potrzebą sensu jaki nadają mu sami artyści.
Tak wiec obraz sam, najlepiej jak potrafi komunikuje się z widzem, poprzez środki ekspresji i sens. Świat to nie tylko to co możemy dotknąć, kupić, zmierzyć. Są w nas sprawy inne, do których dostęp możemy mieć poprzez obraz, język dla tych artystów fundamentalny.
Na wystawie zostanie pokazanych dziewięć obrazów z dziesięciu, które powstały w ostatnich 4 latach. W sumie na przestrzeni 30 lat Modzelewski i Sobczyk namalowali 26 wspólnych obrazów.


Powrót