Monika Trojan - Demontaż

Monika Trojan jest jak każdy z nas dzieckiem swojej epoki. W tym właśnie sensie wystawa zatytułowana Demontaż pogłębia wiedzę na temat dezintegracji we współczesnym świecie. Artystka przetwarza na płótnach odseparowane na gładkich tłach konteksty, fragmenty naszego otoczenia. Treści te z jakiegokolwiek źródła pochodzą, istnieją w otoczeniu często nie sformułowane, a przecież obecne. Odnosimy wrażenie, że formy z jej obrazów znajdują się w stanie ewolucji, mają wiele emocjonalnych odniesień i wiele różnych znaczeń. Splecione są ściśle z tworzywem osobowości, zakorzenione w doświadczeniu artystki, w sposobie jaki doświadcza siebie w tym świecie. Instynktownie zarysowuje powstające napięcia i podejmuje demontaż znanych jej rzeczy.
Trojan ma zdolność sugerowania emocji i wywoływania u widza silnej potrzeby kontekstu. Jej abstrakcyjne obrazy wymagają tytułów lub uzupełnień. Poziom kontekstu determinuje charakter tych prac, a tym samym charakter komunikacji. Istnieje więc związek pomiędzy tym co, a kontekstem, który przywołuje artystka. Obejmuje on powiązane procesy - jeden zachodzi w psychice artystki podczas pracy nad obrazem, drugi wynika z jego koncepcji i obserwacji otoczenia.
Kontekst jest jednym ze sposobów patrzenia artystki na świat. Stąd może powstawać poczucie duchowego zderzenia z autorką. Obrazy Trojan proponują kształt wartości zgodnych z jej własnym doświadczeniem. Artystka udziela nam jakby pomocy w znajdywaniu sensu świata, poprzez odnajdywanie spójnych modeli, które zgodnie z definicją są zawsze abstrakcyjne. Ujmują więc tylko część rzeczywistości. To, co pozostawiają poza swoim zasięgiem, jest tak samo ważne. To doświadczenie znajduje się w ciągłym napięciu w stosunku do otoczenia i kultury. Obrazy mogą być więc odczuwane jako wynik pracy i transformacji procesu rozpadu i stawania się zarówno w sensie kontekstu w jakim są tworzone jak i celu, który zamierza zrealizować artystka. Paradoksalnie, takie modele więcej mówią o ludziach niż o otoczeniu.


Powrót