Moja matka nie jest boska

06 czerwca - 31 sierpnia 2008
Moja matka nie jest boska to wystawa przygotowywana przez Korporację Ha!art i Bunkier Sztuki, w związku z wydaniem książki Bożeny Umińskiej-Keff Utwór o matce i ojczyźnie (Korporacja Ha!art, Kraków 2008).
Utwór o Matce i Ojczyźnie to jednocześnie tekst prywatny i publiczny. Umińska-Keff opisuje skomplikowane relacje między matką i córką, związki oparte na psychicznym uzależnieniu. Książka Umińskiej-Keff to historia zmagania się z własną matką, ale również z Mitem i Historią, które za nią stoją.


Moja matka nie jest boska to wystawa przygotowywana przez Korporację Ha!art i Bunkier Sztuki,
w związku z wydaniem książki Bożeny Umińskiej-Keff Utwór o matce i ojczyźnie (Korporacja Ha!art, Kraków 2008).<BR>Utwór o Matce i Ojczyźnie to jednocześnie tekst prywatny i publiczny. Umińska-Keff opisuje skomplikowane relacje między matką i córką, związki oparte na psychicznym uzależnieniu. Książka Umińskiej-Keff to historia zmagania się z własną matką, ale również z Mitem i Historią, które za nią stoją.<BR>Opisując intymną rzeczywistość, Umińska-Keff odwołuje się do funkcjonujących w naszej wyobraźni mitów dotyczących relacji między matką (Mater) i córką (Usią). Usia wciąż się buntuje, a Mater ją odrzuca. Życie Usi jest ciągłym, symbolicznym „matkobójstwem”. Córka chce „zabić” Matkę, ale tak żeby fizycznie nie umarła.

Podstawowym założeniem projektu Moja matka nie jest boska jest praca artystek z poematem. Tekst Umińskiej-Keff jest tekst „twardy” – odbiorca zmuszony jest zderzyć się z nim i dokonać wielu wewnętrznych i zewnętrznych konfrontacji. Problematyka poruszana przez projekt jest szeroka. Dotyka osobistych doświadczeń, historii intymnych, kulturowego obrazu Matki, weryfikuje do tej pory nienaruszalny mit macierzyństwa – pokazuje miłości i poświęcenie, ale też przemoc emocjonalną jaka wpisana jest w relację matka-córka. Ważnym wątkiem jest też figura Matki jako Ojczyzny i związane
z tym konstruktem problemy takie jak antysemityzm, ksenofobia czy homofobia.

Poetycka forma utworu, jego sceniczność oraz „obrazowe”, filmowe budowanie napięcia
sprzyja przełożeniu go na język sztuki wizualnej. Tytuł projektu poszerza pole działania, sugeruje intymność wypowiedzi i wykorzystanie przez artystki wiedzy innej (własnej?), niż ta płynąca z tekstu Umińskiej-Keff. <BR>Artystki biorące udział w wystawie:
Anna Baumgart, Jadwiga Sawicka,  Aleksandra Buczkowska, Dorota Buczkowska,   Karolina Kowalska,  Zorka Wollny.


Powrót