Loulou Cherinet - Verbatim
Wystawa Verbatim to pierwsza w Polsce prezentacja twórczości Loulou Cherinet. Podstawowym medium, którym posługuje się artystka, jest wideo. Jej prace często czerpią z tradycji dokumentu. Poruszają problem odmienności kulturowej i subiektywnego postrzegania rzeczywistości. W Bunkrze Sztuki będzie można zobaczyć trzy filmy: White Women, Minor Field Study i The Allegory of the Cock oraz serię fotografii White Man.
Tytuł wystawy oddaje najważniejsze cechy twórczości Loulou Cherinet. Verbatim to termin lingwistyczny. Pochodzi z łaciny i znaczy „dosłowny” lub „słowo za słowem”. Odnosi się do sposobu pracy, w której wykorzystuje się istniejące zdania, frazy czy cytaty pochodzące z danego źródła, bez jakichkolwiek, choćby najmniejszych zmian, mogących wpłynąć na sens komunikatu.
Film White Women przedstawia kolację, w której bierze udział kilku czarnoskórych mężczyzn. Rozmawiają swobodnie o swoich związkach z białymi kobietami. Traktują je jako nieosiągalne obiekty pożądania. Dzięki zestawieniu artystka podważa w filmie ukształtowany przez kulturę zachodnią, stereotypowy obraz pana i niewolnika.
Minor Field Study (w wolnym tłumaczeniu „studia nad mikroobszarami") to wideo, w którym Loulou Cherinet zestawia analogiczne mikroobszary Konga i Szwecji. Każdy kadr skonstruowany jest na zasadzie bliźniaczych odbitek, na których widzimy np. stację benzynową lub przejście dla pieszych charakterystyczne dla tych dwóch krajów. Minor Field Study ujawnia istnienie dwóch równoległych i jednocześnie odmiennych światów. Artystka obrazuje różnice kulturowe, ale percepcja tych światów wykracza poza sferę porównań. Nie wartościuje ona przedstawianych przez siebie zderzeń i opozycji („czarne-białe", "tu - tam"). Loulou Cherinet stara się w swoich pracach ujawniać jedynie ogromne napięcia wynikające z istnienia wielu odmiennych punktów widzenia.
Ostatnia z prezentowanych prac, The Allegory of the Cock, zbudowana została w oparciu o ludową historię, w której ślepiec na kilka chwil odzyskał wzrok i jedyne, co udało mu się zobaczyć, to kogut, który w konsekwencji stał się punktem odniesienia w jego próbach zrozumieniu świata. The Allegory of the Cock to poszukiwanie prostego i uniwersalnego przesłania, które nie ma w sobie ciężaru kulturowego. Za pomocą opowieści o ślepcu i kogucie artystka celuje w ludzkie ograniczenie wynikające z tego, ze każdy z nas ma pewien kulturowo ukształtowany punkt odniesienia, który nie pozwala nam być jednocześnie „tu” i „tam”, widzieć ze „czarne” bywa „białe” a „białe” „czarne”.
Artystka mówi, że nigdy nie miała wrażenia, że balansuje pomiędzy dwoma światami. „Mój świat składa się w jedną, naturalną dla mnie, całość”. Jej prace choć nawiązują do prywatnej historii mówią więcej o widzu niż samej artystce.
Loulou Cherinet ur. W 1970 roku w Göteborgu. Jej matka jest Szwedką, ojciec pochodzi z Etiopii. Wychowała się w Szwecji, Etiopię poznała w wieku 24 lat. Mieszka i pracuje w Sztokholmie. Studiowała na Uniwersytecie Sztuk Pięknych i Form Przemysłowych w Addis Abeba (1996). Od 2001 studentka Królewskiego Uniwersytetu Sztuk Pięknych w Sztokholmie. Wybrane wystawy indywidualne: Reparation, Husby Konsthall, Sztokholm, S, 2006; Loulou Cherinet DANDELION, Halle für Kunst Lüneburg, Lüneburg, D, 2004; Loulou Cherinet, Yeans Göteborg, Göteborg, S, 2003; Next Flag, Espacio C, Camargo, E, 2003; Peintures, TIM Gallery, Jakarta, ID, 1994. Wybrane wystawy zbiorowe: How to Live Together, 27th Biennial of Sao Paulo, Sao Paulo, BR, 2006; Africa Remix, Mori Art Museum, Tokio, J, 2006; Masculinities, Neuer Berliner Kunstverein, Berlin, D, 2005; Analogue Fictions, Istanbul Isveç Araştirma Enstitüsü, Stambuł, TR, 2005; Emotion Pictures, MuHKA, Antwerpia, B, 2005; The Healers, London School of Hygiene & Tropical Medicine, Londyn, GB, 2005; Ou sont les femmes?, Le lieu Unique, Nantes, F, 2004; The African Exile Museum, Migros Museum, Zurich, CH,2003.
Powrót
Tytuł wystawy oddaje najważniejsze cechy twórczości Loulou Cherinet. Verbatim to termin lingwistyczny. Pochodzi z łaciny i znaczy „dosłowny” lub „słowo za słowem”. Odnosi się do sposobu pracy, w której wykorzystuje się istniejące zdania, frazy czy cytaty pochodzące z danego źródła, bez jakichkolwiek, choćby najmniejszych zmian, mogących wpłynąć na sens komunikatu.
Film White Women przedstawia kolację, w której bierze udział kilku czarnoskórych mężczyzn. Rozmawiają swobodnie o swoich związkach z białymi kobietami. Traktują je jako nieosiągalne obiekty pożądania. Dzięki zestawieniu artystka podważa w filmie ukształtowany przez kulturę zachodnią, stereotypowy obraz pana i niewolnika.
Minor Field Study (w wolnym tłumaczeniu „studia nad mikroobszarami") to wideo, w którym Loulou Cherinet zestawia analogiczne mikroobszary Konga i Szwecji. Każdy kadr skonstruowany jest na zasadzie bliźniaczych odbitek, na których widzimy np. stację benzynową lub przejście dla pieszych charakterystyczne dla tych dwóch krajów. Minor Field Study ujawnia istnienie dwóch równoległych i jednocześnie odmiennych światów. Artystka obrazuje różnice kulturowe, ale percepcja tych światów wykracza poza sferę porównań. Nie wartościuje ona przedstawianych przez siebie zderzeń i opozycji („czarne-białe", "tu - tam"). Loulou Cherinet stara się w swoich pracach ujawniać jedynie ogromne napięcia wynikające z istnienia wielu odmiennych punktów widzenia.
Ostatnia z prezentowanych prac, The Allegory of the Cock, zbudowana została w oparciu o ludową historię, w której ślepiec na kilka chwil odzyskał wzrok i jedyne, co udało mu się zobaczyć, to kogut, który w konsekwencji stał się punktem odniesienia w jego próbach zrozumieniu świata. The Allegory of the Cock to poszukiwanie prostego i uniwersalnego przesłania, które nie ma w sobie ciężaru kulturowego. Za pomocą opowieści o ślepcu i kogucie artystka celuje w ludzkie ograniczenie wynikające z tego, ze każdy z nas ma pewien kulturowo ukształtowany punkt odniesienia, który nie pozwala nam być jednocześnie „tu” i „tam”, widzieć ze „czarne” bywa „białe” a „białe” „czarne”.
Artystka mówi, że nigdy nie miała wrażenia, że balansuje pomiędzy dwoma światami. „Mój świat składa się w jedną, naturalną dla mnie, całość”. Jej prace choć nawiązują do prywatnej historii mówią więcej o widzu niż samej artystce.
Loulou Cherinet ur. W 1970 roku w Göteborgu. Jej matka jest Szwedką, ojciec pochodzi z Etiopii. Wychowała się w Szwecji, Etiopię poznała w wieku 24 lat. Mieszka i pracuje w Sztokholmie. Studiowała na Uniwersytecie Sztuk Pięknych i Form Przemysłowych w Addis Abeba (1996). Od 2001 studentka Królewskiego Uniwersytetu Sztuk Pięknych w Sztokholmie. Wybrane wystawy indywidualne: Reparation, Husby Konsthall, Sztokholm, S, 2006; Loulou Cherinet DANDELION, Halle für Kunst Lüneburg, Lüneburg, D, 2004; Loulou Cherinet, Yeans Göteborg, Göteborg, S, 2003; Next Flag, Espacio C, Camargo, E, 2003; Peintures, TIM Gallery, Jakarta, ID, 1994. Wybrane wystawy zbiorowe: How to Live Together, 27th Biennial of Sao Paulo, Sao Paulo, BR, 2006; Africa Remix, Mori Art Museum, Tokio, J, 2006; Masculinities, Neuer Berliner Kunstverein, Berlin, D, 2005; Analogue Fictions, Istanbul Isveç Araştirma Enstitüsü, Stambuł, TR, 2005; Emotion Pictures, MuHKA, Antwerpia, B, 2005; The Healers, London School of Hygiene & Tropical Medicine, Londyn, GB, 2005; Ou sont les femmes?, Le lieu Unique, Nantes, F, 2004; The African Exile Museum, Migros Museum, Zurich, CH,2003.
Powrót
