Kruczkowscy - Przestrzenie wyobraźni
wernisaż: 4 lipca 2007, godz. 18.00
Wiesław Kruczkowski jest profesorem zwyczajnym Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom na Wydziale Malarstwa uzyskał w 1957 roku w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Od 1961 roku był asystenetm prof. Aleksandra Kobzdeja. W 1967 otrzymał stanowisko adiunkta. W 1979 został docentem. Od 1972 roku prowadził samodzielnie pracownię rysunku. Jest wybitnym pedagogiem, wśród jego studentów znalazło się wielu współcześnie znanych artystów malarzy: prof. Stanisław Baj, prof. Marzanna Wróblewska, prof. Andrzej Zwierzchowski, Włodziemirz Pawlak, Jarosław Wójcik oraz wielu innych indywidualistów. W 1984 został kierownikiem katerdy rysunku, a następnie został wybrany na prodziekana do spraw studenckich Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Miał duży wpływ na program kształcenia studentów.
W 1989 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1995 profesorem zwyczajnym. Podjął się w połowie lat 90. kierowania katedrą i prowadzenia zajęć dla studentów pierwszego roku na Wydziale Malartswa. Jego praca artystyczna została uhonorowana licznymi nagrodami m.in. nagroda Rektora Warszawskiej ASP (1975, 1978, 1986) oraz Ministra Kultury i Sztuki 1979. Otrzymał także odznaczenia państwowe: Brązowy Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Edukacji Narodowej pryznawany najwybitniejszym osobom świata nauki i kultury. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą, zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych. Jego malarstwo można wpisać w nurt sztuki ekspresyjnej, w swoich malarskich znakach nawiązuje do nowej foguracji. Cechą charakterystyczną jest mocny gest oraz kolor. Według Wojciech Skrodzkiego wypowiedź Kruczkowskiego jest apokaliptyczna, artysta opowiada o walce sił dobra i zła. W latach 60. Kruczkowski należał do gury Rekonesans, grupa ta nie miala określonego programu, dzięki temu artysta mógł podążać swoją własną drogą. Kruczkowski zawsze szedł drogą samodzielności i otwartych poszukiwań twórczych. Jego sztuka jest bardzo indywidualna, mimo nawiązań do tradycji ekspresjonistycznej i nowej foguracji, Kruczkowski stale poszukuje nowego wyrazu plastycznego.
Powrót
Wiesław Kruczkowski jest profesorem zwyczajnym Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom na Wydziale Malarstwa uzyskał w 1957 roku w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Od 1961 roku był asystenetm prof. Aleksandra Kobzdeja. W 1967 otrzymał stanowisko adiunkta. W 1979 został docentem. Od 1972 roku prowadził samodzielnie pracownię rysunku. Jest wybitnym pedagogiem, wśród jego studentów znalazło się wielu współcześnie znanych artystów malarzy: prof. Stanisław Baj, prof. Marzanna Wróblewska, prof. Andrzej Zwierzchowski, Włodziemirz Pawlak, Jarosław Wójcik oraz wielu innych indywidualistów. W 1984 został kierownikiem katerdy rysunku, a następnie został wybrany na prodziekana do spraw studenckich Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Miał duży wpływ na program kształcenia studentów.
W 1989 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1995 profesorem zwyczajnym. Podjął się w połowie lat 90. kierowania katedrą i prowadzenia zajęć dla studentów pierwszego roku na Wydziale Malartswa. Jego praca artystyczna została uhonorowana licznymi nagrodami m.in. nagroda Rektora Warszawskiej ASP (1975, 1978, 1986) oraz Ministra Kultury i Sztuki 1979. Otrzymał także odznaczenia państwowe: Brązowy Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Edukacji Narodowej pryznawany najwybitniejszym osobom świata nauki i kultury. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą, zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych. Jego malarstwo można wpisać w nurt sztuki ekspresyjnej, w swoich malarskich znakach nawiązuje do nowej foguracji. Cechą charakterystyczną jest mocny gest oraz kolor. Według Wojciech Skrodzkiego wypowiedź Kruczkowskiego jest apokaliptyczna, artysta opowiada o walce sił dobra i zła. W latach 60. Kruczkowski należał do gury Rekonesans, grupa ta nie miala określonego programu, dzięki temu artysta mógł podążać swoją własną drogą. Kruczkowski zawsze szedł drogą samodzielności i otwartych poszukiwań twórczych. Jego sztuka jest bardzo indywidualna, mimo nawiązań do tradycji ekspresjonistycznej i nowej foguracji, Kruczkowski stale poszukuje nowego wyrazu plastycznego.
Powrót
