Kolor i kontrast - Malarstwo Krzysztofa i Anny Kozieł

"Prezentowane na wystawie prace Krzysztofa i Anny Kozieł pochodzą z lat 2000-2008. Był to okres niezwykle intensywny i znaczący dla [nich]– w życiu osobistym i zawodowym. Doświadczeniom, jakie wyniósł [Krzysztof Kozieł] z łódzkiej uczelni – dziś Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego – dedykowany jest cykl „Horyzonty” z lat 2001-2004. Te kompozycje bez tytułów, jedynie ponumerowane (K1, K17), pokazują, że autor potrafi ująć swój wielki malarski temperament w ryzy, z matematyczną precyzją badając zależności zachodzące pomiędzy poszczególnymi kształtami i kolorami, logicznie wyliczać proporcje obrazu a przy tym nie stracić nic z jego malarskości.
„Horyzonty” pokazują także jak ważnym tematem w twórczości tego artysty jest pejzaż – punkt wyjścia do poszukiwań formalnych, tak z kompozycją, jak i z barwą.
(…) Pobyty Krzysztofa Kozieła w Holandii owocują cyklem „Wiatraków”, realizowanych od 2000 roku widoków dziwnych, niepokojących miejsc, przetworzonych w wyobraźni artysty. Jednym słowem natura w obrazach Krzysztofa Kozieła jest niepokojąca i nieujarzmiona, nabrzmiała od emocji, eksplodująca wewnętrzną siłą. Ale artysta potrafi się też wyciszyć – świadczy o tym seria zwana przez niego bajkową. To obrazy po części dedykowane dzieciom Anny i Krzysztofa, inspirowane postaciami Czerwonego Kapturka,
Don Kichota, Włóczykija (lub Moczykija), wróżek, ale także światem zwierząt.
(…) Przyjemność z tworzenia obrazów czerpie także Anna Kozieł – jej wielkoformatowe kompozycje to zabawa z układami abstrakcyjnych plam i kolorów na płaszczyźnie. Powierzchnie swoich prac pokrywa gładkimi, wielokrotnie nakładanymi warstwami farb olejnych i akrylowych, czasami stosuje też kolor złoty. Przy dokładnym studiowaniu dostrzeżemy w nich wątki pejzażu, scen rodzajowych, nawet motyw obrazu w obrazie – to rodzaj intelektualnej gry z widzem, traktowanej z lekkim przymrużeniem oka." /Monika Nowakowska/


Powrót