Katarzyna Majak - Desire/Dechirer
Fotografie, obiekty, wideo, performance
Wystawa jest rezultatem projektu artystycznego i opowieścią historii niedoszłych zaślubin, po których pozostała biała sukienka. Opowieścią, która zdarzyła się naprawdę i posłużyła autorce wystawy by własne przeżycia wykorzystać do wykreowania doświadczenia o charakterze artystycznym.
Można ją także odczytać jak historię uwalniania się artystki z ciężaru fantazmatu inkorporowanego w obszar sztuki.
Seria artystycznych działań Katarzyny Majak zakładała fetyszyzację przedmiotu - symbolu jakim w tym projekcie stała się ślubna suknia, po to by w kolejnych artystycznych gestach odczarować go poddając badaniu jego "magiczny" potencjał w różnych kontekstach kulturowych.
Wystawa ma dotąd dwie odsłony; pierwszą "Desire" (pragnienie) prezentowała krakowska Galeria Zderzak, drugą "Dechirer" (unicestwienie) w listopadzie prezentuje Galeria Manhattan.
Wystawa w Galerii Manhattan jest kontynuacją projektu. Ma być zbliżeniem się do końca historii ślubnej sukienki, artystyczną dekonstrukcją przedmiotu i "unicestwieniem" obrazu - symbolu.
W końcu listopada kolejny rozdział opowieści zaistnieje także w ramach wystawy zbiorowej zatytułowanej „Sukienka”, jaka otwarta zostanie w MCSW Elektrownia w Radomiu.
Projekt Katarzyny Majak poprzez własne doświadczenia, a także odniesienia historyczne i antropologiczne zwraca uwagę na zachowania i stereotypy występujące we współczesnej kulturze, które towarzyszą ceremoniom zaślubin.
Wystawa zrealizowana została we współpracy z krakowską Galerią Zderzak.
"Wydarzeniem inicjującym projekt Majak są przerwane przygotowania do ceremonii ślubnej. Mediacja została zapoczątkowana, ale nie zakończona. Trwa nadal. „Odczarować” sukienkę i odkryć jej niepokojące znaczenia, to przenieść ją w przestrzeń radykalnie „inną”. W ten sposób może dokonać się także przemiana jej „nosicielki” - bowiem tylko to panuje nad nami, czemu użyczyliśmy „mocy”, ale też to, czemu użyczyliśmy „mocy” może nas dogłębnie odmienić…
„Moc” przypisywana ślubnej sukience należy do pewnych „archaicznych” przeświadczeń, które dziś mogą oznaczać sublimację, ona zaś służy rozpoznaniu lub odwrotnie, zakamuflowaniu sytuacji egzystencjalnej.
Artystyczne działanie Majak projektuje quasifetyszyzację rzeczy, która paradoksalnie może prowadzić do uświadomienia własnych intencji jakie kryją się za takim gestem. Co zaś kryje się za intencjami, to już kwestia fantazmatu, który został inkorporowany w obszar sztuki. Projekt Katarzyny Majak zakłada efekt „odczarowania” rzeczy-quasifetyszu-symbolu i służy, poprzez doświadczenie kryzysu, wewnętrznej przemianie, która może się wydarzyć dzięki serii artystycznych gestów dokonywanych na „samej sobie”." /Dr Przemysław Owczarek/
"Możemy być bezsilni wobec żywego doświadczenia rzeczywistości, ale potrafimy kontrolować jej obrazy. Katarzyna Majak chce zatem w pojedynkę i na przekór wszystkiemu doprowadzić przeznaczony dla dwojga rytuał do końca –zrealizować go.jako obraz.
W operację zaangażowany zostaje bogaty arsenał mediów, osobistych, historycznych i antropologicznych odniesień – i tak zdarzenie zmienia w się w projekt, ten zaś w wystawę, na której suknia jest obiektem, obrazem samej siebie. Zły czar prysnął, a panna młoda może nareszcie zdjąć ślubną suknię, by żyć długo i szczęśliwie. " /Stach Szabłowski/
Powrót
