Justyna Górowska - Dziewczyna bawiąca się z kotem

Autorce bliska jest myśl posthumanizmu. Tezy o równości wszystkich żyjących istot i próby wypracowania nowych relacji pomiędzy ludźmi i istotami poza-ludzkimi to zadanie, które wymaga rewizji etyki, prawodawstwa oraz zachodniej metafizyki i zawartych w niej założeń wyjątkowości gatunku ludzkiego.
Przez ortodoksów posthumanizmu ta wystawa może być odebrana jako kontrowersyjna. Justyna Górowska opowiadając o swoich relacjach ze zwierzętami - w tym przypadku z kotem - wchodzi w niemal fetyszystyczną fascynację „obiektem”. Niezwykle zmysłowa sztuka Górowskiej, w której zwierze staje się źródłem przyjemności i zabawy przywodzić może skojarzenia z reprezentacjami zwierząt w sztuce dawnej. Pieski i kotki, często „uczłowieczone” poprzez kokardki i wstążeczki towarzyszą „człowiekowi kulturalnemu” stając częścią kultury, jako żywe maskotki.
Wystawa wskazuje na możliwości upodmiotowienia zwierząt w sztuce czy poprzez sztukę. Pyta, jakie strategie powinna przyjąć twórczość, by mogła wspierać postulowane przez posthumanistów zmiany. Tym, co może być punktem wyjścia dla tych rozważań, a co silnie, pomimo ambiwalentnych odczuć, towarzyszy pracom Górowskiej - jest podstawowa, charakterystyczna dla wszystkich żyjących istot chęć unikania cierpienia i dążenie do przyjemności.
 

Kurator - Przemysław Chodań