Janek Simon - Vortex
„Vortex" to szansa na publiczne poddanie się hipnozie. Czy damy się wkręcić? Ilu z nas wkręca się na co dzień?
Janek Simon (1977) studiował socjologię i psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Początkowo jako VJ Jansi tworzył wizualizacje do muzyki w klubach. Zadebiutował na festiwalu novart.pl w Krakowie (2002). Tworzy interaktywne instalacje, filmy wideo, obiekty i akcje artystyczne, często zainspirowane grami komputerowymi i internetem.
Charakterystyczne motywy pojawiające się w jego twórczości to wątek katastrofy, zagłady cywilizacji, zbliżającego się kataklizmu, ale także strategie pozwalające na uniezależnienie od wszechobecnych systemów i przetrwanie w obliczu apokalipsy. Wymyśla i własnoręcznie konstruuje urządzenia na podstawie informacji i instrukcji znajdywanych w internecie – zachowując przy tym dwuznaczność metody zrób to sam, mogącej służyć zarówno pozytywnym wynalazkom, jak i urzeczywistnieniu destrukcyjnych idei.
Katastrofa w pracach Simona nigdy jednak nie zyskuje patetycznego rozmachu, raczej dokonuje się stale w małej skali codzienności. Pozornie drobne zakłócenia porządku, wprowadzane przesunięcia i mikrowirusy zaburzają jednak stopniowo i nadwerężają cały racjonalny układ, doprowadzając go na skraj przepaści – jak w przypadku fałszywego chińskiego kalkulatora, na podstawie wyliczeń którego powstaje ostatecznie zdekonstruowany, afunkcjonalny domek.
Simon jest autorem między innymi filmu Odlot (2003), w którym z panoramy Krakowa po kolei, niczym rakiety kosmiczne, startują poszczególne kościoły; instalacji Kanał (2004), w której pod uliczną kratką ściekową umieścił aparaturę dźwiękową, z której co jakiś czas wydobywał się głos Charliego Chaplina, naśladującego Hitlera. Wykonał obiekty takie jak wprawiana w drganie szklanka wypełniona wodą, obrazy kołyszące się na ścianie czy przyrządy, które mają pomóc przetrwać w ekstremalnych warunkach, np. Pułapki na wiewiórki (2005) powstałe według instrukcji sporządzonych dla armii amerykańskiej. W ramach jednego z ostatnich projektów zorganizował Tymczasowe Centrum Kultury Polskiej na Madagaskarze – artysta wyjechał do kraju będącego symbolem niespełnionych aspiracji kolonialnych RP w celu zorganizowania polskiej wystawy, złożonej z prac artystów zagranicznych.
Janek Simon został zwycięzcą tegorocznej edycji konkursu "Spojrzenia 2007", gdzie jury doceniło „ujmującą lekkość jego sztuki, nieprzewidywalne gry i pułapki zastawiane na widza, wywrotowy humor i apokaliptyczne wizje, prezentowane w galeryjnej mikroskali (...), konsekwentne poszerzanie języka sztuki współczesnej poprzez sięganie do słownika kultury popularnej – estetyki klubowej, strategii D.I.Y, świata gier komputerowych i instrukcji obsługi, przebrzmiałych technologii i retrofuturystycznych wizji" – a wszystko to realizowane za pomocą „subwersywnych i anarchizujących strategii i metod".
Powrót
Janek Simon (1977) studiował socjologię i psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Początkowo jako VJ Jansi tworzył wizualizacje do muzyki w klubach. Zadebiutował na festiwalu novart.pl w Krakowie (2002). Tworzy interaktywne instalacje, filmy wideo, obiekty i akcje artystyczne, często zainspirowane grami komputerowymi i internetem.
Charakterystyczne motywy pojawiające się w jego twórczości to wątek katastrofy, zagłady cywilizacji, zbliżającego się kataklizmu, ale także strategie pozwalające na uniezależnienie od wszechobecnych systemów i przetrwanie w obliczu apokalipsy. Wymyśla i własnoręcznie konstruuje urządzenia na podstawie informacji i instrukcji znajdywanych w internecie – zachowując przy tym dwuznaczność metody zrób to sam, mogącej służyć zarówno pozytywnym wynalazkom, jak i urzeczywistnieniu destrukcyjnych idei.
Katastrofa w pracach Simona nigdy jednak nie zyskuje patetycznego rozmachu, raczej dokonuje się stale w małej skali codzienności. Pozornie drobne zakłócenia porządku, wprowadzane przesunięcia i mikrowirusy zaburzają jednak stopniowo i nadwerężają cały racjonalny układ, doprowadzając go na skraj przepaści – jak w przypadku fałszywego chińskiego kalkulatora, na podstawie wyliczeń którego powstaje ostatecznie zdekonstruowany, afunkcjonalny domek.
Simon jest autorem między innymi filmu Odlot (2003), w którym z panoramy Krakowa po kolei, niczym rakiety kosmiczne, startują poszczególne kościoły; instalacji Kanał (2004), w której pod uliczną kratką ściekową umieścił aparaturę dźwiękową, z której co jakiś czas wydobywał się głos Charliego Chaplina, naśladującego Hitlera. Wykonał obiekty takie jak wprawiana w drganie szklanka wypełniona wodą, obrazy kołyszące się na ścianie czy przyrządy, które mają pomóc przetrwać w ekstremalnych warunkach, np. Pułapki na wiewiórki (2005) powstałe według instrukcji sporządzonych dla armii amerykańskiej. W ramach jednego z ostatnich projektów zorganizował Tymczasowe Centrum Kultury Polskiej na Madagaskarze – artysta wyjechał do kraju będącego symbolem niespełnionych aspiracji kolonialnych RP w celu zorganizowania polskiej wystawy, złożonej z prac artystów zagranicznych.
Janek Simon został zwycięzcą tegorocznej edycji konkursu "Spojrzenia 2007", gdzie jury doceniło „ujmującą lekkość jego sztuki, nieprzewidywalne gry i pułapki zastawiane na widza, wywrotowy humor i apokaliptyczne wizje, prezentowane w galeryjnej mikroskali (...), konsekwentne poszerzanie języka sztuki współczesnej poprzez sięganie do słownika kultury popularnej – estetyki klubowej, strategii D.I.Y, świata gier komputerowych i instrukcji obsługi, przebrzmiałych technologii i retrofuturystycznych wizji" – a wszystko to realizowane za pomocą „subwersywnych i anarchizujących strategii i metod".
Miejsce wystawy:
Witryna, Plac Konstytucji 4, Warszawa
Powrót
