Jacek Sienicki, Jan Dziędziora, Marek Oberlander - Prace na papierze

Studia w warszawskiej ASP pod kierunkiem A. Nachta-Samborskiego, przez wiele lat był jego asystentem, a następnie profesorem macierzystej uczelni. Debiutował na wystawie "Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi" w warszawskim Arsenale w 1955 r. Uprawiał malarstwo w ograniczonej palecie barw, szarości, przygaszone kolory. Dążył do maksymalnej syntezy przekazu. Tematy czerpał z natury - pojedyncza roślina, pejzaż z najbliższego otoczenia - np. wnętrze pracowni, mieszkania. Używając oszczędnie środków malarskich, tworzył obrazy o ogromnym bogactwie materii obrazów.
Laureat Nagrody Krytyki Artystycznej im. C. K. Norwida w 1975 r, niezależnej Nagrody im. J. Cybisa w 1983 r oraz nowojorskiej Nagrody Fundacji A. Jurzykowskiego w 1993 r.
Biogram artysty w Wikipedii pod adresem: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Sienicki

Urodził się w 1926 r w Krakowie, zmarł w 1987 r w Warszawie. Studia w krakowskiej ASP - pod kierunkiem Z. Radnickiego i w warszawskiej ASP w pracowni A. Rafałowskiego. Uprawiał malarstwo, rysunek, mozaikę i sgraffito. Wziął udział w wystawie "Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi" w warszawskim Arsenale w 1955 r. Twórczość artysty wiernie oddawała idee "arsenałowców" - uprawianie sztuki egzystencjalnie zaangażowanej, bezkompromisowej. Włączył się w ruch kultury niezależnej w czasie stanu wojennego w Polsce, interesowała go problematyka cierpienia i trudu pracy. Pozostawił szereg czarno-białych rysunków, których siła wyrazu nie ustępuje dziełom malarskim. W latach 1980-85 był wykładowcą na warszawskiej ASP. W 1975 r otrzymał Nagrodę im. J. Cybisa. W 1982 r otrzymał Nagrodę "Solidarności". W 1994 r w warszawskiej Zachęcie miała miejsce wystawa monograficzna poświęcona twórczości artysty.