Izabela Maria Trelińska - malarstwo

    
Miejska Galeria Sztuki w Łodzi - Galeria Willa
ul. Wólczańska 31, Łódź
www.miejskagaleria.lodz.pl
[email protected]

Izabela Maria Trelińska
"W drodze do światła. Obrazy z lat 1981-2005"

19 stycznia - 12 lutego 2006
otwarcie: 19 stycznia, godz. 17.00
 
   
Izabela Maria Trelińska jest malarką i pedagogiem. Ukończyła Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obroniła dyplom z malarstwa (u prof. M. Wiśniewskiego) a także z estetyki, historii sztuki i pedagogiki. Od 1978 roku jest członkiem ZPAP. Prowadziła odczyty o sztuce dla łódzkich liceów, Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Sztuki oraz Klubu Inteligencji Katolickiej. Od 1975 roku organizowała dla dzieci i młodzieży happeningi koncentrujące się wokół zagadnień sztuki najnowszej (przy Muzeum Sztuki 
w Łodzi, Muzeum Historii Miasta Łodzi, Muzeum Kinematografii, Miejskiej Galerii Sztuki 
w Łodzi, Galerii Art Forum, Galerii Rzeźby, Galerii 31, Galerii Manhattan).

Na wystawie w Galerii Willa można będzie zobaczyć kilkadziesiąt prac z lat 1981-2005.

„Artystka bez reszty angażuje się w cud przywrócenia obecności świętych w świecie, poświęcając większą część swojej twórczości tematyce związanej z ikonografią tychże. Izabela Maria Trelińska świadomie nie próbuje siłować się z formą by osiągnąć efekt nadmiernej odrębności, przeciwnie jej prace to dalekie cytaty wielkich obszarów historii sztuki. Po pierwsze przyglądając się portretom świętych dostrzega się klimat i styl portretów z Fajum. Portretów, które z pośmiertnej tajemnicy ukazywanych osób prostym schematem na spracowanych/ zmęczonych deskach wyobrażały śmierć przez obraz mocnej charakterystyki typów, swoisty blask światła kierowanego z jednej strony, obecność dużych oczu i małych ust. 

A wszystko w prostocie, skromności, pokorze wobec odejścia w zaświaty... Po drugie poprzez Fajum, w pracach Trelińskiej przegląda się sztuka bizantyjska, ze swoją złotą aurą mozaiki boskiej czci, kapiącymi klejnotami składanymi w hołdzie Niebiańskim Istotom, z twarzami Boga o niewzruszonym oku, które nie usypia, z majestatem nieba dalekiego bardziej niż bliskiego. Po trzecie prace Trelińskiej są zwierciadłem dla malarstwa ikonowego. Dla jego absolutnej ciszy, pokory wobec kanonu i materiału, artystycznego rozmodlenia, listu zapieczętowanego. Z drugiej strony artystka sięga w swoich inspiracjach do malarstwa zachodniego - późnośredniowiecznego, soczystego od czystości i wibracji kolorów, uwikłanego w labirynt atrybutów i symboli, wystrojonego złotem nimbów, przyjaznego człowiekowi przez prezentację świętości możliwej, świętości w wymiarze ziemskim, świętości, która może się przydarzyć każdemu, świętości pełnej cudów i pełnej dobroci dla zwierząt.

Wszystkim tym miejscom i czasom sztuki artystka przygląda się czasem uważnie, czasem tylko zerka biegnąc dalej w poszukiwaniach. Jej własną drogą jest użycie akwareli dla dzieł, których inspiracje leżą jednak w gęstym kolorze ikony, dominancie bizantyjskiej mozaiki czy rozwibrowaniu barwnym średniowiecznego malarstwa tablicowego. Lekkość techniki przepotwarza portrety świętych czyniąc z nich postacie – zjawy, postacie-ulotne spojrzenia, postacie –kwiaty. Akwarela wyswobadza świętych z ciężkości skojarzeń o ich męczeństwie, trudach, bólu mistyki, nocy zmysłów, którą przejść musieli”. 
Jowita Jagla, fragment tekstu "Anielscy Święci i Święte Anioły czyli rzecz o malarstwie Izabeli Marii Trelińskiej" zamieszczonego w katalogu towarzyszącym wystawie.