Home sweet home

09 września - 10 października 2008


Jakub Adamec, Magda Jańczuk, Konrad Dwornik, Hanna Kaczerowska, Michał Bałdyga,  Karolina Tyrna, Joanna Rzepka, Łukasz Dziedzic

Dom, miejsce bezpieczne, niezbędne do życia, do którego zawsze możemy powrócić, czuć się ,,jak w domu". Czy ojczyzna jest moim domem? Czy w naszych czasach, czasach nieustannych nomadów, definicja domu nadal jest niezmienna, jest tym samym co kiedyś?

W fotografiach i video Joanny Rzepki i Łukasz Dziedzica odnajdujemy dom jako miejsce ludzkich relacji intymnych. Rodzina, związek, przyjaźń, miłość uczucia tak podstawowe jak i banalne decydujące o kształcie naszej tożsamości. Wszystkie
one są podstawa jakichkolwiek relacji, choć wydaje się, iż najwyraźniej w przestrzeni dom-rodzina-związek.  

Innym tematem eksplorowanym przez artystów jest tak aktualna obecnie problematyka poszukiwania swojego miejsca. Seria fotograficzna Konrada Dwornika i Hanny Kaczerowskiej ,,Squots" to opowieść o współczesnym nomadyzmie, podważającym dom jako miejsce w pełni bezpieczne. Prace te wyrosłe na gruncie kultury alternatywnej, czerpiące z niej ale przede wszystkim dokumentujące w niezwykle przewrotny sposób dający się przekornie umiejscowić w kanonie współczesnej fotografii reklamowej.


Instalacja Michała Bałdygi to słodkie gniazdko młodej pary, małżeńskie łoże i... monidło gdzie ona i on zatopieni w szczęściu po wsze czasy. Ale być może to on i on? Albo ona i ona? Lub on jeden jedyny nie będący nawet jednią w sobie samym ... czym jest miejsce, które może być jego domem.


Pomysłem na wystawę ,,Home sweet home" jest samplowanie poszczególnych elementów rzeczywistości, jak fragmentów znanych piosenek w celu ułożenia jednolitej składanki. Miks ogranych już motywów, wyobrażeń, pojęć, dotyczących ,,domu", umieszczony jest w nowym kontekście, zestawienie i sposób pracy artystów nad nimi determinuje ,,krzywe zwierciadło odbioru", nagle zdajemy sobie sprawę, że wchodząc do tego ,,ukochanego domu" znaleźliśmy się tak naprawdę w gabinecie luster. Patrząc na samych siebie zniekształconych, śmiesznych czy żałosnych? By ostatecznie dowiedzieć się że prawdopodobnie wszyscy jesteśmy tylko zwykłymi śmiertelnikami...


Powrót