Ewa Gordon - Podwójna gra, grafika
Wernisaż: 30 czerwca, godz. 17.00
Ewa Gordon jest absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom w zakresie grafiki artystycznej w pracowni serigrafii obroniła w 1984 roku. Po zakończeniu studiów rozpoczęła samodzielną działalność twórczą.
Na wystawie w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi można oglądać prace z lat 1984 – 2003.
„Podstawą wszelkich działań twórczych Ewy Gordon jest fotografia. W serigraficznych cyklach „Przesłona” czy „Podwójna gra”, którymi rozpoczynała przed laty swoją drogę twórczą, starała się jak najmniej ingerować w zapis utrwalony na kliszy. Nie traktując jednak rejestracji fotograficznej, jako obiektywnego sposobu postrzegania potocznej rzeczywistości, która ulegnie późniejszej subiektywizacji. Jej artystyczne kreowanie świata rozpoczęło się już na planie zdjęciowym. W swoich poszukiwaniach własnego środka wyrazu doszła do wyboru jednej modularnej formy – którą stał się akt kobiecy i pozostała wierna mu do dzisiaj. Fotografowane ciała modelek podawane są przez Ewę różnorakim przekształceniom, głównie poprzez stosowanie zróżnicowanych w kształcie rastrów, które pod wpływem implikacji światła powodują gubienie lub uwydatnienie poszczególnych elementów. Tworząc w rezultacie zapisy zdeformowane, ale nie pozbawione estetycznych walorów, kobiecych sylwetek”.
Powrót
Ewa Gordon jest absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom w zakresie grafiki artystycznej w pracowni serigrafii obroniła w 1984 roku. Po zakończeniu studiów rozpoczęła samodzielną działalność twórczą.
Na wystawie w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi można oglądać prace z lat 1984 – 2003.
„Podstawą wszelkich działań twórczych Ewy Gordon jest fotografia. W serigraficznych cyklach „Przesłona” czy „Podwójna gra”, którymi rozpoczynała przed laty swoją drogę twórczą, starała się jak najmniej ingerować w zapis utrwalony na kliszy. Nie traktując jednak rejestracji fotograficznej, jako obiektywnego sposobu postrzegania potocznej rzeczywistości, która ulegnie późniejszej subiektywizacji. Jej artystyczne kreowanie świata rozpoczęło się już na planie zdjęciowym. W swoich poszukiwaniach własnego środka wyrazu doszła do wyboru jednej modularnej formy – którą stał się akt kobiecy i pozostała wierna mu do dzisiaj. Fotografowane ciała modelek podawane są przez Ewę różnorakim przekształceniom, głównie poprzez stosowanie zróżnicowanych w kształcie rastrów, które pod wpływem implikacji światła powodują gubienie lub uwydatnienie poszczególnych elementów. Tworząc w rezultacie zapisy zdeformowane, ale nie pozbawione estetycznych walorów, kobiecych sylwetek”.
Powrót
