Elżbieta Bocianowska - Miniatura graficzna

Jednym z najczęstszych motywów przedstawianych przez artystkę są bezlistne drzewa, pokazywane w kompozycjach przeważnie pojedynczo lub parami, umiejscowione na rozległych polach lub przy opuszczonych wiejskich drogach w różnych porach roku, a wśród nich jeden z ulubionych pejzaży artystki - romantyczne wierzby wśród zimowej scenerii. Motyw zimy jest istotny ze względu na możliwość wydobycia w procesie twórczym interesujących efektów świetlnych, a także z uwagi na graficzność samej zimy, gdzie przy użyciu oszczędnych, syntetycznych środków formalnych można uzyskać zamierzone rezultaty, np. Duet (2000), W bieli (2004), Miejsca (2004), W śniegu (2010), O poranku (2011), Powiew (2011). Niekiedy w tych miniaturach pojawia się też relief, jak w pracy Iluzja (2013), czasem Bocianowska sięga tylko i wyłącznie po tę technikę, np. w pracy Jemioła (2012), aby przygotować subtelne prace dla najbliższych i przyjaciół w okresie świąteczno-noworocznym.
Artystka od 1983 roku jest wielokrotną uczestniczką Międzynarodowego Triennale Małe Formy Grafiki, Polska - Łódź, a w roku 1999 jury wystawy wyróżniło jej zestaw akwafort Medalem Honorowym. W 1991 roku na tej ekspozycji pokazała cykl mezzotint z 1989 roku Etiudy, prezentujący melancholijny pejzaż nad jeziorem, który potraktowała jako formę eksperymentu, doświadczenia z problemem światła.
Na ekspozycji w kameralnej przestrzeni galerii artystka pokaże prace z ostatnich 15 lat, ale także wspomniane trzy miniatury z cyklu Etiudy z końca lat 80.

Kurator - Małgorzata Dzięgielewska