Edward Krasiński - ABC
Wystawa prac Edwarda Krasińskiego w Bunkrze Sztuki jest pierwszą po śmierci artysty w 2004 roku tak szeroką retrospektywą jego twórczości w Polsce. Ekspozycja ma na celu przedstawienie najważniejszych okresów w twórczości Edwarda Krasińskiego, ale także podkreślenie jego związków z Krakowem.
Wystawa ABC prezentuje prace z różnych okresów twórczości Krasińskiego. Pierwszą grupę stanowią reliefy z 1964 roku, będące jednymi z najwcześniejszych prac prezentowanych w Galerii Krzywego Koła. Następna grupa prac to Dzidy z lat 1963-1965, w których nastąpiła redukcja malarstwa i rzeźby do linii – Julian Przyboś pisał o tych pracach jako o „rzeźbach napowietrznych”. Jedną z najważniejszych części wystawy jest rekonstrukcja instalacji, którą Krasiński przygotował dla Tokio Biennale w 1970 roku, możliwa dzięki odnalezionym w studio artysty szkicom koncepcji enviroment. Wystawione zostaną Interwencje, geometryczne obrazy przecięte niebieską linią, które Krasiński tworzył od początku lat 70, w tym prace z wczesnych prezentacji Interwencji w Krakowie. Zaprezentowane będą także prace artysty związane z warszawskim studiem, w którym po śmierci Henryka Stażewskiego (1988r.) artysta mieszkał sam. Instalacja z 1994 roku jest przykładem ciągłej aranżacji pracowni artysty i jedną z wielu prac Krasińskiego gdzie mamy do czynienia z powielaniem przestrzeni studia. Na wystawie zostaną ponadto zaprezentowane dokumenty z pracowni artysty, a także pokazywane po raz pierwszy w Polsce fotografie Eustachego Kossakowskiego przedstawiające twórczość Edwarda Krasińskiego, głównie z czasów, kiedy artysta związany był ze środowiskiem krakowskim.
Powrót
Wystawa ABC prezentuje prace z różnych okresów twórczości Krasińskiego. Pierwszą grupę stanowią reliefy z 1964 roku, będące jednymi z najwcześniejszych prac prezentowanych w Galerii Krzywego Koła. Następna grupa prac to Dzidy z lat 1963-1965, w których nastąpiła redukcja malarstwa i rzeźby do linii – Julian Przyboś pisał o tych pracach jako o „rzeźbach napowietrznych”. Jedną z najważniejszych części wystawy jest rekonstrukcja instalacji, którą Krasiński przygotował dla Tokio Biennale w 1970 roku, możliwa dzięki odnalezionym w studio artysty szkicom koncepcji enviroment. Wystawione zostaną Interwencje, geometryczne obrazy przecięte niebieską linią, które Krasiński tworzył od początku lat 70, w tym prace z wczesnych prezentacji Interwencji w Krakowie. Zaprezentowane będą także prace artysty związane z warszawskim studiem, w którym po śmierci Henryka Stażewskiego (1988r.) artysta mieszkał sam. Instalacja z 1994 roku jest przykładem ciągłej aranżacji pracowni artysty i jedną z wielu prac Krasińskiego gdzie mamy do czynienia z powielaniem przestrzeni studia. Na wystawie zostaną ponadto zaprezentowane dokumenty z pracowni artysty, a także pokazywane po raz pierwszy w Polsce fotografie Eustachego Kossakowskiego przedstawiające twórczość Edwarda Krasińskiego, głównie z czasów, kiedy artysta związany był ze środowiskiem krakowskim.
Powrót
