Dominik Borkowski - Prosta historia
Dominik Borkowski maluje labirynt, z którego nie ma wyjścia. Multiplikuje penisy i waginy, które wyglądają jak złoty druk na białej tkaninie, aczkolwiek rysowany dziecięcą ręką. Maluje wnętrze własnego mieszkania i jego lokatorów. Czarnego psa szczuje na białego – albo odwrotnie – i pozwala nam przyglądać się ich walce z góry. Forma jego prac pozwala widzowi sądzić, że robi to bez wahania. Borkowski otacza przestrzeń wystawy dziesiątkami humanoidalnych sylwetek, z wyraźnie zaznaczonymi zewnętrznymi cechami płciowymi. W jego artystycznej propozycji, z którą wychodzi do widza, jest jednoznaczność i niepokój. Jest też stanowczość, charakterystyczna dla artysty, który czuje, że znalazł wyraz odpowiedni – odpowiedni na obecnym etapie jego życia jako człowieka i bycia jako artysty – dla wyrażenia tego, co w życiu i sztuce przykuwa jego uwagę.
Powrót
Powrót
