Depresja
Jaka jest różnica między deprechą a depresją? Kiedy kończy się kolejny zły dzień, a zaczyna groźna choroba? Kiedy przychodzi ten moment, gdy już nie możemy siłą woli zmusić się do punktualności, wywiązywania z coraz trudniejszych zadań?
Statystyki podają, że w Polsce około miliona osób zażywa antydepresanty. Czarniejsze szacunki mówią, że co najmniej drugie tyle ludzi powinno zażywać leki psychotropowe, ale wstydzą się kontaktu z psychiatrą, albo jeszcze nie wiedzą, że ich złe samopoczucie to nie tylko spadek nastroju czy kolejne niepowodzenie, które można zlekceważyć mówiąc „to nie jest mój dzień”.
Celem wystawy Depresja jest przede wszystkim pokazanie interesującej twórczości powstałej z inspiracji przebytą chorobą, ale także zaprezentowanie choroby jako zjawiska. Wśród eksponowanych prac znajdzie się m.in. model pokoju dla szpitala psychiatrycznego stworzony w latach 70. przez Henryka Stażewskiego oraz prace Aliny Szapocznikow i Andrzeja Wróblewskiego, którzy cierpieli z powodu depresji, zdiagnozowanej przez lekarzy-specjalistów. Większość zaproszonych artystów miała bezpośredni kontakt z chorobą; chorując, prowadząc zajęcia terapeutyczne z ludźmi cierpiącymi na depresję lub ciężko doświadczając chorobę bliskich. W wypadku wystawy poświęconej depresji niezwykle delikatny i ważny jest wątek wrażliwości artystów, ich przeżywania świata i wyrażania osobistych doświadczeń. Mimo, że nauka od dawna jest inspiracją dla sztuki, powstaje stosunkowo niewiele wystaw pokazujących ich wzajemne związki. Organizując panel dyskusyjny z udziałem fachowców reprezentujących różne dziedziny nauki (11 kwietnia 2008) kuratorka chce przyczynić się do nawiązania dialogu nauki ze sztuką. Dlatego panel dyskusyjny i katalog są integralnymi częściami projektu.
Artyści uczestniczący w wystawie: Alina Szapocznikow (zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie), Jadwiga Sawicka, Anna Konik, Monika Sosnowska (praca z prywatnej kolekcji), Bogna Burska, Barbara Kasprzycka, Magdalena Moskwa, Lise Kjaer (Dania/USA) , Katarzyna Kida, Eliza Galey, Henryk Stażewski (praca z Muzeum Narodowego w Warszawie), Zbigniew Libera, Grzegorz Sztwiertnia, Dominik Lejman, Artur Żmijewski, Andrzej Wróblewski (praca z Muzeum Narodowego w Krakowie), Martin Zet (Czechy).
Powrót
Statystyki podają, że w Polsce około miliona osób zażywa antydepresanty. Czarniejsze szacunki mówią, że co najmniej drugie tyle ludzi powinno zażywać leki psychotropowe, ale wstydzą się kontaktu z psychiatrą, albo jeszcze nie wiedzą, że ich złe samopoczucie to nie tylko spadek nastroju czy kolejne niepowodzenie, które można zlekceważyć mówiąc „to nie jest mój dzień”.
Celem wystawy Depresja jest przede wszystkim pokazanie interesującej twórczości powstałej z inspiracji przebytą chorobą, ale także zaprezentowanie choroby jako zjawiska. Wśród eksponowanych prac znajdzie się m.in. model pokoju dla szpitala psychiatrycznego stworzony w latach 70. przez Henryka Stażewskiego oraz prace Aliny Szapocznikow i Andrzeja Wróblewskiego, którzy cierpieli z powodu depresji, zdiagnozowanej przez lekarzy-specjalistów. Większość zaproszonych artystów miała bezpośredni kontakt z chorobą; chorując, prowadząc zajęcia terapeutyczne z ludźmi cierpiącymi na depresję lub ciężko doświadczając chorobę bliskich. W wypadku wystawy poświęconej depresji niezwykle delikatny i ważny jest wątek wrażliwości artystów, ich przeżywania świata i wyrażania osobistych doświadczeń. Mimo, że nauka od dawna jest inspiracją dla sztuki, powstaje stosunkowo niewiele wystaw pokazujących ich wzajemne związki. Organizując panel dyskusyjny z udziałem fachowców reprezentujących różne dziedziny nauki (11 kwietnia 2008) kuratorka chce przyczynić się do nawiązania dialogu nauki ze sztuką. Dlatego panel dyskusyjny i katalog są integralnymi częściami projektu.
Artyści uczestniczący w wystawie: Alina Szapocznikow (zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie), Jadwiga Sawicka, Anna Konik, Monika Sosnowska (praca z prywatnej kolekcji), Bogna Burska, Barbara Kasprzycka, Magdalena Moskwa, Lise Kjaer (Dania/USA) , Katarzyna Kida, Eliza Galey, Henryk Stażewski (praca z Muzeum Narodowego w Warszawie), Zbigniew Libera, Grzegorz Sztwiertnia, Dominik Lejman, Artur Żmijewski, Andrzej Wróblewski (praca z Muzeum Narodowego w Krakowie), Martin Zet (Czechy).
Powrót
