Ceci n’est pas cette pipe

Urodzony w Krakowie - absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1973-1978, pracownia prof. Jerzego Jarnuszkiewicza i prof. Oskara Hansena).
W roku 1996/97 w zastępstwie prof. Grzegorza Kowalskiego prowadził zajęcia dydaktyczne na macierzystym wydziale.
Aktywnie uprawia różne dyscypliny twórcze, projektował także plakaty (1976-1981) dla teatru Jerzego Grotowskiego.
Od 1986 roku mieszka w Rzymie, ale jest intensywnie obecny również na polskiej scenie artystycznej.
We wczesnych pracach odnosił się do propagandy komunistycznej (Portret totalny Karola Marksa, 1978), oraz sytuacji społeczno-politycznej Polski w stanie wojennym (Victoria-Victoria, 1983, obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie). Najbardziej znaną jego realizacją jest instalacja rzeźbiarska Moby Dick, 1987 (obecnie w kolekcji ms², Muzeum Sztuki w Łodzi) - swoista ikona sztuki rzeźbiarskiej ostatnich dwóch dekad XX wieku w Polsce.
Autor m.in. pomnika nagrobnego Krzysztofa Kieślowskiego (Warszawa, 1997), pomnika Incontro con Federico Fellini (Rimini, 1994), pomnika Fryderyka Chopina La note bleue (Wiedeń, 2010).
Kilkakrotnie wyróżniony stypendium MKiDN, oraz w latach 1988/1989 stypendium Rządu Włoskiego. Laureat nagrody im. Katarzyny Kobro, 2004 oraz Złotej Sowy Polonii, Wiedeń 2012. Odznaczony Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 2011.
Eksponował swoje dzieła na ponad stu wystawach indywidualnych, ostatnio m.in.: Moby Dick - Opera Aperta, Państwowa Galeia Sztuki w Sopocie (2012), Egzorcyzmy, BWA Opole (2013), Moby Dick - Rzeźba, Galeria Atak, Warszawa 2012/2013, I coraz więcej bieli, Galeria Foksal w Warszawie (2012); Prace z lat 1978-2008, Muzeum Narodowe we Wrocławiu; Thanatos polacco. Omaggio a Jerzy Grotowski, Museo Laboratorio d’Arte Contemporanea MLAC, Rzym (2009); Ku Górze - hommage à Jerzy Grotowski, Atlas Sztuki, Łódź (2009); Portret Totalny Karola Marksa (1977-2009), Muzeum Górnośląskie, Bytom; Moby Dick - Anima Mundi, Muzeum Narodowe w Szczecinie (2008), oraz na ponad pięciuset wystawach zbiorowych.
Prace Krzysztofa M. Bednarskiego znajdują się w kolekcjach najważniejszych muzeów polskich, jak Muzeum Narodowe w Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, kolekcje Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Katowicach, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu, kolekcja Galerii Foksal, w Warszawie, w Muzeum Plakatu w Wilanowie, a także w kolekcjach zagranicznych, m. in. Collezione Giorgio Franchetti w Rzymie, Fondazione Federico Fellini w Rimini, Fondazione Morra w Neapolu, Fondazione Orestiadi w Gibellinie na Sycylii, Fondazione Mario Schifano w Rzymie, Targetti Light Art Collection we Florencji, Muzeum Sztuki w Raumie, Finlandia oraz w licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 2009 roku uzyskał dyplom na Wydziale Malarstwa w pracowni Andrzeja Bednarczyka i Witolda Stelmachniewicza. Głównie zajmuje się obrazem i obrazowaniem. Poza tym montuje wideo i instalacje.
Jest trzykrotnym stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, laureatem nagrody Fundacji Elizabeth Greenshields z Kanady. Brał udział w 6. Triennale Sztuki Młodych w Orońsku oraz w 10. Konkursie Gepperta we Wrocławiu. „Niekontrolowane treści, Młode Forum Sztuki, Lublin (2012); „(Nie)porządek rzeczy, Bunkier Sztuki, Kraków (2012); „Niektóre obrazy nie chcą być namalowane”, Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice (2011); „Na początek-koniec”, Art Agenda Nova, Kraków (2010). Brał także udział w kilkunastu wystawach zbiorowych. Był notowany na 9 miejscu w Rankingu Młodych Artystów dziennika Rzeczpospolita „Kompas młodej sztuki 2012”. Prace Bartosza Kokosińskiego znajdują się w kolekcji Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz Zachęty Sztuki Współczesnej w Szczecinie. 

Urodził się w Zakopanem. W 1992 ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom pod kierunkiem prof. Aleksandry Mańczak z wyróżnieniem otrzymał w roku 2000. Od 1999 pracował na uczelni jako asystent w pracowni malarstwa i rysunku prowadzonej przez prof. Tadeusza Śliwińskiego. Od 2005 roku, kiedy uzyskał stopień doktora, jest adiunktem w tejże pracowni. Współprowadzi na ASP w Łodzi Międzywydziałową Pracownię Otwartą (2002). W 2008 roku uzyskał habilitację. Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, m.in. Nagrody Arteonu (2005) i Nagrody "NBP młodym twórcom kultury" w roku 2004. W 2003 artysta otrzymał Wyróżnienie Honorowe Jury, Nagrodę Pisma Artystycznego Format na V Krajowej Wystawie Malarstwa Młodych w VI Konkursie im. E. Gepperta we Wrocławiu.
Twórczość w zakresie malarstwa, instalacji, sztuki wideo.

Członkowie grupy: Marek Janiak, Adam Rzepecki, Andrzej Makary Wielogórski, Andrzej Świetlik

Stowarzyszenie Artystyczne "Łódź Kaliska"

BIOGRAFIE

Marek Janiak
– ur. w 1955 r. w Łodzi, architekt i fotograf, doktor habilitowany, wykłada fotografię i projektowanie wnętrz w Instytucie Architektury i Urbanistyki, Architektury Wnętrz Politechniki Łódzkiej, w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi i WSHE. Od 1991 roku jest prezesem
Zarządu Fundacji Ulicy Piotrkowskiej.

Andrzej Kwietniewski
– ur. w 1949 r. w Łodzi, studiował biologię na Uniwersytecie Łódzkim, w latach 1996 – 2002 działał też w Fundacji Ulicy Piotrkowskiej. Od marca 2007 r. członek w stanie spoczynku.

Adam Rzepecki
– ur. w 1950 r. w Krakowie, studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Koneser wina. Wytrawny znawca kobiet.
Pracuje jako majster zmianowy w Zakładach Wodociągów w Krakowie.

Andrzej Świetlik
– ur. w 1952 r. Zawodowy fotograf. Od trzydziestu lat w Warszawie; przyjaciel wszystkich miejscowych artystów i artystek. W grupie Łódź Kaliska przez ostatnich 10 lat zajęty wyłącznie pracą koncepcyjną. W wolnych chwilach kończy kilka kartonowych modeli samolotów z czasów I Wojny Światowej.

Andrzej Wielogórski  (pseud. Makary)
– ur. 1952 r. w Łodzi. Prezes Stowarzyszenia Artystycznego Łódź Kaliska. Pracuje na Uniwersytecie Łódzkim od 1973 r. Członek ZPAF. W Łodzi Kaliskiej uważany za żywe dzieło sztuki. W wolnych chwilach zbiera huby leśne .

Urodził się w 1955 w Poznaniu. W 1979 skończył poznańską PWSSP. Uprawia malarstwo, fotografie, tworzy obiekty. W latach 70-tych malował cykl obrazów zatytułowanych "Zmiana powierzchni", przestawiających portrety w postaci rzeźbionych posągów, nawiązujących do neoklasycyzmu, chętnie miesza konwencje, uważany jest za artystę należącego do nurtu postmodernistycznego. Jego prace wystawiane były między innymi w : Galerii Repassage 2 (Warszawa), Galerii Wielka 19 (Poznań); dostał Główną Nagrodę na VIII Ogólnopolskim Konkursie Malarskim im Jana Spychalskiego w Poznaniu (1980).

Studiował w warszawskiej ASP, gdzie w 1980 roku otrzymał dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Współzałożyciel Gruppy i uczestnik jej wystaw w latach 1982-1983. Współredagował organ Gruppy Oj dobrze już (1984-1988). Od 1982 pracuje jako pedagog w macierzystej uczelni. Na jesieni 1984 przebywał wraz z Markiem Sobczykiem na stypendium w Niemczech Zachodnich. W latach 90. prowadził, wspólnie z Markiem Sobczykiem i Piotrem Młodożeńcem prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. Mieszka i pracuje w Nieporęcie.
Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli malarstwa figuratywnego w Polsce. Wypracował własny, rozpoznawalny na pierwszy rzut oka styl, inspirowany z jednej strony szkołą czystego malarstwa, wyniesioną z pracowni Stefana Gierowskiego, z drugiej sugestywną figuracją Andrzeja Wroblewskiego. Sztuka Modzelewskiego stała się ważnym punktem odniesienia dla Grupy Ładnie.
Nazywany jest malarzem ikon codzienności. Podejmuje wątki polityczne, literackie (inspirowane twórczością Josepha Conrada), historyczne (powstanie styczniowe, II wojna światowa) i egzystencjalne. Głównym tematem jego płócien jest człowiek, ale artystę interesuje także martwa natura i pejzaż (cykl Niedokończony dom). Często przedstawia banalne, chociaż nie pozbawione napięcia emocjonalnego sytuacje. Operuje lapidarną formą i momentalną narracją maluje chwile zobaczone w rzeczywistości i zatrzymane jak stop klatka w kadrze obrazu: prosta czynność wykonywana przez człowieka, fragment wnętrza albo pejzażu. Każdy obraz mieści się w granicach realizmu.

Ur. w 1957 roku w Korytowie. W latach 1980-1985 studiował w warszawskiej ASP, dyplom uzyskał w pracowni Rajmunda Ziemskiego. Od 1984 roku wraz z Gruppą wydawał czasopismo „Oj Dobrze Już”. Dwa lata później zaczął wykładać na macierzystej uczelni, uzyskując tytuł doktora habilitowanego. W 1990 roku zdobywca Grand Prix na festiwalu Malarstwa w Cagnes-sur-Mer. Otrzymał medal imienny z nominacji w kategorii Sztuki Plastyczne do Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida w 2009 roku za wystawę w Zachęcie, Narodowej Galerii Sztuki „Autoportret w powidokach”. Laureat Nagrody im. Jana Cybisa za 2017 rok.Prace artysty znajdują się w kolekcjach najwrażliwszych instytucji wystawienniczych w Polsce, jak i w rękach kolekcjonerów prywatnych. Ceniony zarówno w kraju jak i za granicą. Jego twórczość wnosi istotny wkład w aktualny, ideowy i artystyczny kształt sztuki współczesnej w Polsce.

Urodzony w 1946 roku w Łodzi. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Juliusza Studnickiego i Krystyny Łady-Studnickiej a kompozycję w pracowni Romana Owidzkiego. W latach 1981 - 2000 mieszkał w USA.
Pobyty rezydenckie: 1978/79 i 1982 - Amsterdam, na zaproszenie Stedelijk Museum; 1994 - Amsterdam, na zaproszenie de Pont Foundation; 1995/96 - Berlin, Künstlerhaus Bethanien.