Andrzej Dłużniewski Laureat Nagrody im. Jana Cybisa w 2006 r.
Nagroda im. Jana Cybisa stanowi jedną z najbardziej prestiżowych nagród w dziedzinie malarstwa przyznawaną za całokształt twórczości przez Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków od 1973 r. Celem Nagrody jest uczczenie pamięci wielkiego artysty, którego twórczość, działalność pedagogiczna i postawa moralna miały ogromny wpływ na kształtowanie się oblicza polskiego środowiska artystycznego w powojennej Polsce. Nagroda przyznawana jest niezmiennie każdego roku od ponad 30 lat. Dotychczasowymi laureatami Nagrody byli m. in.: Tomasz Ciecierski, Leon Tarasewicz, Jerzy Mierzejewski, Erna Rosenstein, Ryszard Winiarski, Jan Dobkowski, Teresa Pągowska, Jadwiga Maziarska, Aleksandra Jachtoma, Jarosław Modzelewski, Jerzy Kałucki.
Andrzej Dłużniewski (ur. 1939 r.) w latach 1958-60 studiował architekturę na Politechnice Wrocławskiej, w latach 1960-61 jako wolny słuchacz uczęszczał na Wydział Filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1962-68 na Wydziale Rzeźby w pracowni Mariana Wnuka i w Pracowni Projektowania Brył i Płaszczyzn Oskara Hansena (dyplom z rzeźby). Od 1970 roku wykłada w warszawskiej ASP na wydziale Architektury Wnętrz (w latach 1971-73 jednocześnie na PWSSP w Łodzi).Od 1991 roku posiada tytuł profesora nadzwyczajnego.
Jego mieszkanie przy Piwnej stało się ważnym ośrodkiem życia artystycznego. Razem z żona Emilią, absolwentką malarstwa, organizował tam wystawy, odczyty i spotkania artystów polskich i zagranicznych (m.in. liczne prezentacje ruchu „Fluxus”). Działalność tą dokumentuje katalog „Piwna 20/26 Emilii i Andrzeja Dłużniewskich 1980-1993” (1994).
Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, plakatem, fotografią, tworzy instalacje a także formy literackie.
W 1997 roku artysta uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku, którego stracił wzrok. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Dłużniewski nie związał się z żadnym kierunkiem, czy programem artystycznym. Jest artystą awangardowym, konsekwentnym w swoim odosobnieniu od istniejących powszechnie tendencji. W swojej bogatej twórczości wykorzystuje zainteresowania lingwistyczne. W 1991 roku wydał książkę pt. „T”, która powstała przy okazji jego wystawy „SŁOWA I RZECZY” w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. W swoim autorskim dziele odsłania związki między sztuka wizualną, poezją i refleksją nad prostymi pojęciami. Zbliża się do konceptualizmu. Sam artysta wyróżnia jako bliską sobie postawę twórczą międzynarodowy ruch „Fluxus”. Andrzej Dłużniewski ma własna koncepcję sztuki. Jej kluczowym pojęciem jest użyteczność rozumiana jako prowokacja intelektualna, pewien impuls. Innym ważnym terminem dotyczącym rozumienia sztuki przez Dłużniewskiego jest „zaangażowanie”. Według artysty sztuka jest wypowiedzią zarówno społecznie jak i politycznie zaangażowaną, choćby była ona abstrakcyjna czy trudna w powszechnym zrozumieniu.
Do najwcześniejszych prac Dłużniewskiego należy seria rysunków tuszem IKONOGRAMY. W 1977 roku wystawia w Galerii Foksal prace pod wspólnym tytułem OBRAZ WOBEC OBRAZU. Ta wystawa i kolejne po niej mają charakter refleksji o ulokowaniu dzieła sztuki wobec obszaru pozaartystycznego. W 1979 roku w starej kamienicy na ul. Foksal artysta pokazał pracę ŚLAD PO OBRAZIE. Wykonał zdjęcie pustego miejsca po obrazie, chcąc podkreślić, że sztuka istnieje nawet wówczas, gdy jej nie widzimy. Sztuka Dłużniewskiego jest niekonwencjonalna, intelektualna.
Artysta chętnie posługuje się paradoksem i ironią, wykonuje operacje na słowach. W latach 80tych słowo zaczęło występować w jego realizacjach plastycznych. Od 1998 roku, kiedy utracił wzrok, tworzy z pamięci. Obrazy według jego koncepcji wykonuje żona Małgorzata oraz Maciej Sawicki. Bardzo ważnym obszarem jego działalności jest praca pedagogiczna, prowadzona od lat 70. W jego pracowni zwanej Intermedialną toczą się dyskusje wokół zagadnień wartości, etyki artystycznej, postaw twórczych, decyzji artystycznych i odpowiedzialności za podejmowane wybory.
Andrzej Dłużniewski ma na swoim koncie około 30 wystaw indywidualnych i kilkadziesiąt zbiorowych w kraju i za granicą.
Ważniejsze wystawy indywidualne: 1972 - "Skok", Galeria Adres, Łódź, 1973 - "Zewnętrzność", Galeria Repassage, Warszawa, 1973 - "DO.DO.DO", Galeria Repassage, Warszawa, 1976 - "55 ikonogramów", Galeria Akumulatory, Poznań,
1976-"Zdania o ludziach, liczbach i przestrzeni", Galeria Pi, Kraków
1977 – „Wobec obrazu”, Galeria Foksal, Warszawa, 1978 „Jedna Fotografia”, Galeria Akumulatory, Poznań, 1980 – „Podwójny różowy pieprz”, Galeria Akumulatory, Poznań, 1981 – „Andrzej Dłużniewski”, Galeria Dziekanka, Warszawa, 1985 – „Rodzaj i cień”, Galeria Piwna 20/26, Warszawa, 1987- „Das Buch doch doch, Moltkerei”, Werkstatt, Kolonia, Niemcy, 1995 – „Rodzaj i śmierć”, Galeria Stara, Lublin, 2000- „Andrzej Dłużniewski 98.99”CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2005 – „Z pamięci”, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa.
Ważniejsze wystawy zbiorowe: 1970 - "Informacja - Wyobraźnia - Działanie", Galeria Współczesna, Warszawa, 1975- "Terra 1", Muzeum Architektury, Wrocław, 1976- - "16 Contemporary Polish Artists", Albright-Knox Art Gallery, Buffalo, USA, 1981 - "Perspektywa, iluzja, iluzjonizm", Muzeum Narodowe, Warszawa, 1981 - II Międzynarodowe Triennale Rysunku, Muzeum Architektury, Wrocław, 1982 - "Eastern European Artists' Book", Franklin Furnance, Nowy Jork, 1987 - "Freiraum 1", Kunststation, Kleinsassen, 1988 - "Null-Dimention", Projekt-Galerie New Space, Fulda,1988 - "Otwarcie/Zamknięcie", Muzeum Narodowe, Warszawa, 1991 - "Reducta", CSW Zamek Ujazdowski,Warszawa, 1991- "Cesty europejskiej kultury", Slovenska Narodna Galerija, Bratysława, Słowacja,1994-"Kolekcja2",CSWZamekUjazdowski,Warszawa, 1999 - "Generacje", Maneż i Galeria Puszkinskaja 10, Sankt Petersburg, Rosja,2001 - "Kolekcja 4", CSWZamekUjazdowski,Warszawa, 2003-"Open Book", przestrzeń miasta, Hunfeld,
2004 - "Rzeźbiarze fotografują",Królikarnia, Warszawa
Powrót
Andrzej Dłużniewski (ur. 1939 r.) w latach 1958-60 studiował architekturę na Politechnice Wrocławskiej, w latach 1960-61 jako wolny słuchacz uczęszczał na Wydział Filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1962-68 na Wydziale Rzeźby w pracowni Mariana Wnuka i w Pracowni Projektowania Brył i Płaszczyzn Oskara Hansena (dyplom z rzeźby). Od 1970 roku wykłada w warszawskiej ASP na wydziale Architektury Wnętrz (w latach 1971-73 jednocześnie na PWSSP w Łodzi).Od 1991 roku posiada tytuł profesora nadzwyczajnego.
Jego mieszkanie przy Piwnej stało się ważnym ośrodkiem życia artystycznego. Razem z żona Emilią, absolwentką malarstwa, organizował tam wystawy, odczyty i spotkania artystów polskich i zagranicznych (m.in. liczne prezentacje ruchu „Fluxus”). Działalność tą dokumentuje katalog „Piwna 20/26 Emilii i Andrzeja Dłużniewskich 1980-1993” (1994).
Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, plakatem, fotografią, tworzy instalacje a także formy literackie.
W 1997 roku artysta uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku, którego stracił wzrok. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Dłużniewski nie związał się z żadnym kierunkiem, czy programem artystycznym. Jest artystą awangardowym, konsekwentnym w swoim odosobnieniu od istniejących powszechnie tendencji. W swojej bogatej twórczości wykorzystuje zainteresowania lingwistyczne. W 1991 roku wydał książkę pt. „T”, która powstała przy okazji jego wystawy „SŁOWA I RZECZY” w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. W swoim autorskim dziele odsłania związki między sztuka wizualną, poezją i refleksją nad prostymi pojęciami. Zbliża się do konceptualizmu. Sam artysta wyróżnia jako bliską sobie postawę twórczą międzynarodowy ruch „Fluxus”. Andrzej Dłużniewski ma własna koncepcję sztuki. Jej kluczowym pojęciem jest użyteczność rozumiana jako prowokacja intelektualna, pewien impuls. Innym ważnym terminem dotyczącym rozumienia sztuki przez Dłużniewskiego jest „zaangażowanie”. Według artysty sztuka jest wypowiedzią zarówno społecznie jak i politycznie zaangażowaną, choćby była ona abstrakcyjna czy trudna w powszechnym zrozumieniu.
Do najwcześniejszych prac Dłużniewskiego należy seria rysunków tuszem IKONOGRAMY. W 1977 roku wystawia w Galerii Foksal prace pod wspólnym tytułem OBRAZ WOBEC OBRAZU. Ta wystawa i kolejne po niej mają charakter refleksji o ulokowaniu dzieła sztuki wobec obszaru pozaartystycznego. W 1979 roku w starej kamienicy na ul. Foksal artysta pokazał pracę ŚLAD PO OBRAZIE. Wykonał zdjęcie pustego miejsca po obrazie, chcąc podkreślić, że sztuka istnieje nawet wówczas, gdy jej nie widzimy. Sztuka Dłużniewskiego jest niekonwencjonalna, intelektualna.
Artysta chętnie posługuje się paradoksem i ironią, wykonuje operacje na słowach. W latach 80tych słowo zaczęło występować w jego realizacjach plastycznych. Od 1998 roku, kiedy utracił wzrok, tworzy z pamięci. Obrazy według jego koncepcji wykonuje żona Małgorzata oraz Maciej Sawicki. Bardzo ważnym obszarem jego działalności jest praca pedagogiczna, prowadzona od lat 70. W jego pracowni zwanej Intermedialną toczą się dyskusje wokół zagadnień wartości, etyki artystycznej, postaw twórczych, decyzji artystycznych i odpowiedzialności za podejmowane wybory.
Andrzej Dłużniewski ma na swoim koncie około 30 wystaw indywidualnych i kilkadziesiąt zbiorowych w kraju i za granicą.
Ważniejsze wystawy indywidualne: 1972 - "Skok", Galeria Adres, Łódź, 1973 - "Zewnętrzność", Galeria Repassage, Warszawa, 1973 - "DO.DO.DO", Galeria Repassage, Warszawa, 1976 - "55 ikonogramów", Galeria Akumulatory, Poznań,
1976-"Zdania o ludziach, liczbach i przestrzeni", Galeria Pi, Kraków
1977 – „Wobec obrazu”, Galeria Foksal, Warszawa, 1978 „Jedna Fotografia”, Galeria Akumulatory, Poznań, 1980 – „Podwójny różowy pieprz”, Galeria Akumulatory, Poznań, 1981 – „Andrzej Dłużniewski”, Galeria Dziekanka, Warszawa, 1985 – „Rodzaj i cień”, Galeria Piwna 20/26, Warszawa, 1987- „Das Buch doch doch, Moltkerei”, Werkstatt, Kolonia, Niemcy, 1995 – „Rodzaj i śmierć”, Galeria Stara, Lublin, 2000- „Andrzej Dłużniewski 98.99”CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2005 – „Z pamięci”, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa.
Ważniejsze wystawy zbiorowe: 1970 - "Informacja - Wyobraźnia - Działanie", Galeria Współczesna, Warszawa, 1975- "Terra 1", Muzeum Architektury, Wrocław, 1976- - "16 Contemporary Polish Artists", Albright-Knox Art Gallery, Buffalo, USA, 1981 - "Perspektywa, iluzja, iluzjonizm", Muzeum Narodowe, Warszawa, 1981 - II Międzynarodowe Triennale Rysunku, Muzeum Architektury, Wrocław, 1982 - "Eastern European Artists' Book", Franklin Furnance, Nowy Jork, 1987 - "Freiraum 1", Kunststation, Kleinsassen, 1988 - "Null-Dimention", Projekt-Galerie New Space, Fulda,1988 - "Otwarcie/Zamknięcie", Muzeum Narodowe, Warszawa, 1991 - "Reducta", CSW Zamek Ujazdowski,Warszawa, 1991- "Cesty europejskiej kultury", Slovenska Narodna Galerija, Bratysława, Słowacja,1994-"Kolekcja2",CSWZamekUjazdowski,Warszawa, 1999 - "Generacje", Maneż i Galeria Puszkinskaja 10, Sankt Petersburg, Rosja,2001 - "Kolekcja 4", CSWZamekUjazdowski,Warszawa, 2003-"Open Book", przestrzeń miasta, Hunfeld,
2004 - "Rzeźbiarze fotografują",Królikarnia, Warszawa
Powrót
