Pochodzenie:
R.S. Johnson Fine Arts w Chicago


W 1919 roku Czóbel przeprowadził się do Berlina, gdzie mieszkał przez sześć lat w okresie zwanym „szalonymi latami dwudziestymi”, w okresie wielkiego fermentu kulturalnego i artystycznego. Od momentu przybycia do Berlina odszedł od realistycznych i klasycznych technik oraz koncepcji swoich wcześniejszych prac. Zaczął tworzyć obrazy takie jak ten, w których zewnętrzne kontury są podkreślone ciemnymi, wyrazistymi liniami – styl, który stał się jego znakiem rozpoznawczym.

W jego pracach widać wpływ fowistów, takich jak Matisse i Rouault, którzy kładli nacisk na doznania zmysłowe, stosowali żywe kolory i energiczne pociągnięcia pędzla. Był również pod wpływem kubizmu Braque'a i Picassa, którzy przedstawiali obiekty z różnych perspektyw. Jego styl ewoluował w kierunku ekspresjonizmu, gdzie poprzez sztukę wyrażał swój wewnętrzny świat.

W latach 1920–1930 Czóbel przyswoił sobie wszystkie te techniki ekspresyjne, tworząc dojrzałe, przepełnione emocjami arcydzieła.

Béla Czóbel, urodzony w Budapeszcie na Węgrzech w 1883 roku, był pochodzenia żydowskiego. Jego studia artystyczne, praca twórcza i wpływ dwóch wojen światowych skłoniły go do podróżowania i osiedlania się w różnych miastach europejskich, w tym na Węgrzech, w Rumunii, Niemczech, Francji i Holandii. Kontynuował pracę z pasją do 1976 roku, w wieku 92 lat. Szacuje się, że w ciągu swojego życia stworzył około tysiąca dzieł, ale większość jego wczesnych prac niestety zaginęła w czasie wojen. Jego styl artystyczny ewoluował od naturalizmu, przez fowizm, ekspresjonizm, aż po postimpresjonizm, znacząco wpływając na sztukę węgierską. Pod koniec lat dwudziestych, w Paryżu, poznał światowej sławy mistrzów XX wieku, takich jak Picasso, Matisse i Braque, z którymi utrzymywał bliskie przyjaźnie przez całe życie. Ich dzieła wzajemnie się wzbogacały. Na Węgrzech jest uważany za wielkiego artystę narodowego i cieszy się ogromną popularnością. Jego twarz i imię zostały wygrawerowane na monetach, a dwa jego dzieła zostały reprodukowane na znaczkach pocztowych. Muzeum Béli Czóbela w Szentendre na Węgrzech prezentuje prace malarza.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
R. S. Johnson Fine Arts w Chicago, numer inwentarzowy 5953

Obraz przedstawia spokojną, ponadczasową przestrzeń, w której biały kominek jest zgaszony, pozbawiony jakichkolwiek śladów obecności człowieka. Toaletka i otaczające ją meble, w tym przestrzeń odbita w lustrze, składają się z nakładających się na siebie kwadratowych kształtów. Choć wzory są płaskie i nieorganiczne, ogólny efekt jest rytmiczny i tworzy radosną, świetlistą atmosferę.

Pod koniec życia Czóbel zaczął używać ciepłych i jasnych kolorów, takich jak czerwony, żółty, pomarańczowy i zielony.

W tym dziele artysta używa kolorów podstawowych w każdym rogu płótna, tworząc uderzający kontrast poprzez podkreślenie czarnych konturów. Rezultatem jest obraz o silnym oddziaływaniu wizualnym.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
R. S. Johnson Fine Arts w Chicago, numer inwentarzowy 4066


W 1948 roku, w którym namalował to dzieło, Czóbel, mający wówczas 65 lat, otrzymał Nagrodę Kossutha. Nagroda ta, ustanowiona przez parlament węgierski w 1948 roku dla upamiętnienia setnej rocznicy rewolucji węgierskiej z 1848 roku, jest najbardziej prestiżową węgierską nagrodą kulturalną. Nagradza ona osoby, które osiągnęły wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki. Nagroda nosi imię Lajosa Kossutha, wielkiego męża stanu i rewolucjonisty Królestwa Węgier.

Ta praca, charakterystyczna dla stylu Czóbela, ukazuje spojrzenie i napięcie emanujące z twarzy młodej dziewczyny siedzącej na krześle, z włosami związanymi dużą czerwoną wstążką. Światło zdaje się padać na jej czoło i białą bluzkę, podkreślając delikatność modelki.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
R. S. Johnson Fine Arts w Chicago, numer inwentarzowy 5955

„Pálinka” to tradycyjna węgierska wódka owocowa. Ma bogaty smak i wiele odmian, najczęściej wytwarzana z jabłek.

Cóbel szczególnie lubił malować określone tematy i namalował kilka obrazów przedstawiających jabłka i drzewa jabłoniowe.

W tym dziele artysta przedstawia jesienną scenę, w której łagodne światło zalewa ogród pełen jabłoni. Kolory są spokojne i delikatne, nawiązując do stylu Cézanne'a.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu.
Sprzedaż tego obiektu jest objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
RS Johnson International Fine Arts w Chicago

Muzeum Czóbela znajduje się na niewielkim obszarze zwanym Templom, w sercu miasta Szentendre. Z okazji otwarcia muzeum wiele osób, w tym jego córka Lisa Czóbel, znana węgierska tancerka baletowa, wsparło kolekcję. Muzeum na stałe eksponuje około 80 jego obrazów.

W 2016 roku muzeum przeszło remont, a kolorowe wystawy i liczne grafiki uczyniły je jednym z najciekawszych muzeów na Węgrzech.

Czóbel tak bardzo kochał miasteczko Szentendre, że poświęcił życie na jego malowanie, starając się uchwycić jego różną atmosferę w zależności od pory roku.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
RS Johnson Fine Arts w Chicago

Przyglądając się uważnie temu obrazowi, można dostrzec w lustrze odbicie tego, co wydaje się być samym Czóbelem, ubranym na niebiesko. To pokazuje, że nie jest to zwykły akt, ale dzieło opowiadające inną historię, urzekające wzrok widza.

Dzieło to wystawiono w 1969 roku w węgierskiej galerii „Galerie René” (obecnie nieczynnej), podczas wystawy poświęconej Béli Czóbelowi.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Praca ta nie przedstawia całej sylwetki, a jedynie jej górną część, z ramionami opartymi o oparcie krzesła, wystającą poza płótno. Ten efekt zbliżenia sprawia, że widz ma wrażenie bycia blisko modela.

Studium portretów Czóbela ujawnia jego preferencje wobec kompozycji z popiersiem, gdzie modelka siedzi na krześle, nad kompozycjami obejmującymi całą postać. Duża, wyrzeźbiona klatka piersiowa modelki emanuje spokojem i ukojeniem, a jej spokojna, niemal senna twarz nadaje dziełu głęboką powagę.

Akty Cóbel wyrażają piękno kobiety, która jest jednocześnie zmysłowa i pełna obecności.


(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

W latach 1910–1920 wielu malarzy i pisarzy codziennie bywało w kawiarniach Montparnasse’u, takich jak Le Dôme i La Rotonde. W tych legendarnych miejscach artyści wymieniali się pomysłami i zdarzało się, w tamtych burzliwych czasach, że zostawiali jedno ze swoich dzieł jako zapłatę za kawę. Jednak w latach 60. XX wieku, gdy powstał ten obraz, kultura „kawiarni literackich”, która rozsławiła Montparnasse, chyliła się ku upadkowi.

Ta praca Czóbela przywołuje okres błękitny jego przyjaciela Picassa. Okno, namalowane w taki sposób, że dzieli płótno w środku, otwiera widok na ulice Montparnasse, które zdają się ciągnąć w nieskończoność. Jednak, podczas gdy krajobraz po drugiej stronie okna jest ożywiony, wszechobecność błękitu, chłodnego koloru, sugeruje, że stan umysłu Czóbela – po tej stronie okna – jest spokojny i wyciszony, tworząc w ten sposób kontrast między ruchem a bezruchem.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Na odwrocie płótna znajduje się stara etykieta z rzymskimi cyframi, na której widnieje napis: XXIX Międzynarodowa Biennale Sztuk Pięknych Wenecja 1958
Bela Czobel
Szentendre ea Parigi
Zielony wazon z książkami
Własność prywatna
Budapeszt


Wystawiany: Międzynarodowe Biennale Sztuk Pięknych w Wenecji 1958


W 1935 roku, w którym powstało to dzieło, Czóbel powrócił do Szentendre po opuszczeniu Paryża.

W następnym roku, w 1936 roku, Czóbel zorganizował swoją drugą wystawę w Galerii Braemer, otwartej w Nowym Jorku w 1914 roku. (Pierwsza wystawa trwała od 17 stycznia do 12 lutego 1927 roku, a druga od 2 marca do 4 kwietnia 1936 roku). Trzej bracia Braemer, od których nazwano galerię, byli znanymi marszandami w pierwszej połowie XX wieku. Organizowali wystawy światowej sławy artystów, takich jak Renoir, Matisse, Miró, Picasso i Klee.

W tym dziele zielony wazon początkowo przyciąga wzrok widza, ale kwiaty rozlewające się po obu stronach i kąty książek, jedna czerwona, a druga żółta, kierują wzrok ku czterem narożnikom płótna, tworząc wrażenie przestrzeni. Kolorystyka nawiązuje do fowizmu, ale żółty kolor ściany i białe linie obrusu dodają odrobinę światła i przyczyniają się do harmonii barw, świadcząc o szczególnej dbałości o detale.


(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Różowe kwiaty w wazonie przypominają urocze pąki, które lada moment rozkwitną. Ich liczne zielone liście, pomalowane z witalnością i gracją, zdają się mocno podtrzymywać pąki, nadając temu prostemu motywowi autentyczny charakter. Beżowo-białe odcienie ściany w tle oraz wyraziste krawędzie brązowego stolika tworzą efekt głębi i objętości. Ta kompozycja stabilizuje wazon i emanuje spokojem dzięki grze światła i cienia.

Ten obraz jest jednym z niewielu dzieł w naszej kolekcji, które zostały pokryte werniksem w celu ochrony powierzchni. Powszechnie uważa się, że obrazy olejne mogą przetrwać od 300 do 500 lat, ale płótno lniane ma swoją własną trwałość. Werniks nakłada się w celu ochrony dzieła przed światłem, wilgocią i powietrzem, które mogą je uszkodzić.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Martwa natura przedstawia cztery naczynia ceramiczne o różnych kształtach i kolorach, umieszczone na czerwonym stole, który zlewa się z tłem.

Herend, słynący z delikatnych, solidnych dekoracji z azjatyckimi motywami kwiatowymi i ptakami; Zsolnay, uważany za „węgierski cud”; oraz Hollóháza, siedziba najstarszej węgierskiej fabryki porcelany, są znane w Japonii jako trzy wiodące węgierskie fabryki porcelany. Biały dzban ozdobiony czerwonymi kwiatami po prawej stronie może pochodzić z fabryki Hollóháza, znanej z wzorów inspirowanych kwiatami i naturą.

Całe płótno jest zalane wyrazistą czerwienią. Cztery obiekty zdają się lekko unosić nad stołem, a ich układ, przesunięty w lewo, zaburza poczucie równowagi widza, naturalnie przyciągając go do obrazu.

Artysta bardzo efektownie wykorzystał poziomą białą linię w środku, prowadzącą wzrok od wazonu, w którym umieszczono pojedynczy biały kwiat, do dzbanka po prawej stronie.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Przedstawia jaskrawoczerwone jabłko na górnej połowie białego talerza, a w koszyku pozostała kiść żółtozielonych winogron. Cienie i detale jabłka, namalowane z dbałością o szczegóły i realizm, świadczą o wielkim kunszcie technicznym, tworząc wrażenie objętości i obecności.

Pochylenie talerza w stronę widza może na pierwszy rzut oka wydawać się nieco niepokojące, ale ta lekko zniekształcona kompozycja sprawia wrażenie, że talerz otacza jabłko i winogrono, co tworzy wrażenie stabilności.

Cézanne, który namalował liczne martwe natury o tematyce jabłka, jest artystą emblematycznym w tej dziedzinie. Kompozycja, którą stworzył, łącząc wiele perspektyw, została później zaadaptowana przez Braque'a i Picassa i rozwinęła się w kubizm. Czóbel, również pod wpływem Cézanne'a, odszedł od prostego, realistycznego przedstawienia, aby uchwycić samą istotę obiektu, koncentrując się na kompozycji, układzie i obecności motywów na płótnie.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Artysta stworzył to dzieło przy użyciu brązowego odcienia papieru, używając jedynie trzech lub czterech kolorów kredek Conté, narzędzi często używanych do szkiców i rysunków.

Ponieważ stopy nie są wyraźnie narysowane, można założyć, że jest to studium przygotowawcze do obrazu olejnego. To pozwala nam wyobrazić sobie, jak wyglądałby ostateczny obraz olejny.

Czóbel za pomocą energicznych i zdecydowanych pociągnięć pędzla zdołał wydobyć obecność kobiety w tej zmysłowej pozie, która wyraża ruch.

Często mówi się, że sztuka jest wyrazem wewnętrznego świata. Można się zastanawiać, jaki stan umysłu skłonił Czóbela do użycia kredki Conté do narysowania tego modelu i uczynienia z niego samodzielnego dzieła sztuki.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Ten obraz jest jednym z dzieł, które nie są zatytułowane ani datowane przez artystę. Gdyby miał mieć tytuł, prawdopodobnie brzmiałby on „Martwa natura z kwiatami na krześle”.

Jasnobrązowy papier akwarelowy i brązowe krzesło, zajmujące ponad połowę powierzchni, tworzą grę światła i cienia, która nadaje całości pogodny nastrój. Kompozycja z wazonem z kwiatami umieszczonym na krześle to zaskakujący motyw, który jednak powraca w twórczości Czóbel. Linie, malowane z wielką swobodą, i kolory wylewające się poza kontury, nadają dużym kwiatom wrażenie witalności i ruchu, dodając płótnu płynności.


(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Chociaż szczegóły tego dzieła nie zachowały się, uważamy, że jest to studium do obrazu „Erika”, ukończonego w 1973 roku, ze względu na podobieństwo kompozycji i pozy modelki. To fascynujący obraz, który daje nam wgląd w badania i podejście Czóbela przed stworzeniem ostatecznego dzieła. Chociaż tło w studium nie jest jasno określone, widać wyraźnie, że artysta miał już precyzyjny pomysł na ostateczną kompozycję i jej ogólną spójność.

Uważa się, że obraz ten powstał w 1973 roku, trzy lata przed śmiercią Czóbela w 1976 roku. Jest to doskonały przykład jego niezwykłej kreatywności, która nigdy nie ustała, nawet pod koniec jego życia.

Mimo że naga postać z rękami skrzyżowanymi za głową jest częstym tematem w malarstwie, poza modelki na tym obrazie wydaje się szczególnie swobodna, co działa uspokajająco na widza.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
RS Johnson Fine Arts w Chicago


Około 1922 roku, trzy lata po opuszczeniu Holandii (Bergen) i wyjeździe do Niemiec (Berlin), sława Czóbela w niemieckim środowisku artystycznym rosła, a jego prace były coraz bardziej cenione.

W latach 1919–1925, podczas pobytu w Berlinie, przyłączył się do ruchu „Freie Sezession” (Wolna Secesja), założonego przez około pięćdziesięciu artystów, i wystawiał swoje prace w galeriach, m.in. u niemieckiego marszanda Paula Cassirera.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
R. S. Johnson Fine Arts w Chicago, numer inwentarzowy 5533


Blaknięcie akwareli z upływem czasu jest zazwyczaj zauważalne po kilku dekadach, ale ta praca, namalowana w 1940 roku, jest w doskonałym stanie. Jest to cenna akwarela, ponieważ zachowała oryginalne kolory. Skóra młodej kobiety, umiejętnie podkreślona naturalnym kolorem papieru, zyskuje głębię dzięki transparentności i efektom rozmycia typowym dla akwareli. Kolory tła, utrzymane w podobnej tonacji, zdają się być dobrane tak, aby podkreślić temat.

Cztery lata przed powstaniem tego dzieła, w 1936 roku, Czóbel poznał Modok Márię, również artystkę, którą poślubił 31 grudnia 1940 roku (ze swoją pierwszą żoną, Isolde Deig, rozwiódł się w 1934 roku).

Dla Czóbela Modok była kimś więcej niż żoną: stanowiła dla niego istotny wzór do naśladowania i wsparcie w jego twórczości. Po ślubie osiedlił się na Węgrzech. Pomimo chaosu II wojny światowej (1939–1945) i rewolucji węgierskiej 1956 roku, kontynuował pasjonującą pracę u boku Modok i organizował liczne wystawy. Po śmierci w 1976 roku w wieku 92 lat, został pochowany obok Modok, która zmarła przed nim w 1971 roku, w wieku 75 lat.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Ta praca jest jedyną w tym zbiorze, która została stworzona w technice mieszanej, łącząc akwarele, węgiel drzewny i pastele.

Użycie pasteli w odcieniach czerwieni, zieleni, błękitu, brązu i czerni tworzy wyjątkowy efekt reliefu, nadając obrazowi głębię niemożliwą do uzyskania za pomocą samej akwareli i węgla drzewnego. Wzrok najpierw kieruje się na wazon w centrum, a następnie naturalnie przesuwa się w stronę tła. Technika malarska, w której kontury wydają się oddzielone od płaskich obszarów koloru, sugeruje, że Czóbel najpierw nakładała farbę, a następnie swobodnie rysowała linie.

Choć tematyka jest delikatnie przedstawiona, detale łodyg, tła, a nawet wody są pieczołowicie oddane. Obraz charakteryzuje się niezwykłą przejrzystością.

(Ta praca jest prezentowana w ramach tymczasowego importu z USA i objęta podatkiem VAT (według stawki 5,5%) od ceny całkowitej.)

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż


Nabywca otrzyma certyfikat autentyczności od Pani Patricii Mendjisky.

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

(Stan zachowania: rozdarcia na górze i pośrodku po prawej)

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

(stan zachowania: punktowe uszkodzenia/przebarwienia)

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

(stan zachowania: niewielkie ingerencje konserwatorskie)

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Dołączony certyfikat od Pani Dinah Kikoine z datą 20 czerwca 2020 r

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Dołączony certyfikat od Pani Dinah Kikoine z datą 20 czerwca 2020 r

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja dr. Charlesa Gruppera
Kolekcja prywatna, Paryż

Wystawiany:
Volovick Galerie Serret Fauveau Paryż, kwiecień 1965

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Dawniej w zbiorach A. Korliakowa.
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Dawniej w zbiorach A. Korliakowa.
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Dawniej w zbiorach A. Korliakowa.
Kolekcja prywatna, Paryż

(stan zachowania: rozdarcia)

Pochodzenie:
Dawniej w zbiorach A. Korliakowa.
Kolekcja prywatna, Paryż

Pochodzenie:
Galeria Régis Dorval, 1988
Kolekcja prywatna, Francja

Pochodzenie:
Prywatna kolekcja rzeźbiarza przyjaciela Survage, nabyta od artysty,
Kolekcja prywatna

Pochodzenie:
Prywatna kolekcja rzeźbiarza przyjaciela Survage, nabyta od artysty,
Kolekcja prywatna, Paryż

Léopold Survage, którego prawdziwe nazwisko brzmiało Sturzwage, był malarzem i rysownikiem urodzonym w Rosji, z matki Dunki i ojca Fina. Studiował w Moskiewskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem profesorów Konstantina Korovina i Leonida Pasternaka. Jak wielu rosyjskich artystów, odwiedził prywatną kolekcję Szczukina, w której znajdowały się ważne dzieła impresjonistów i malarzy modernistycznych, takich jak Picasso, Manet, Matisse i Gauguin. W Moskwie poznał malarzy Michaiła Larionowa i Dawida Burluka, z którymi nawiązał bliskie przyjaźnie. Brał udział w wystawach rosyjskiej awangardy, takich jak wystawa „Stephanos” w latach 1907-1908 i wystawa „Walet Karo” w latach 1910-1911. Zafascynowany Paryżem i jego tętniącą życiem sceną artystyczną, osiedlił się tam w 1908 roku. Uczęszczał na zajęcia w Akademii Matisse’a i Akademii Colarossi. Léopold Survage bywał w towarzystwie malarzy i pisarzy Montparnasse’u, zwłaszcza Fernanda Légera, Maxa Jacoba, Blaise’a Cendrarsa i Modiglianiego. W 1912 roku malarz stworzył „Rytmy barwne”, które zwiastowały przełom w jego twórczości i umieściły go w gronie twórców abstrakcji obok Delaunaya, Mondriana, Malewicza i Kupki.

Na początku I wojny światowej, nie zmobilizowany z powodów zdrowotnych, Survage osiedlił się w Nicei. Zafascynowany światłem południa, poszerzył paletę żywych barw i stworzył dzieła pełne wyobraźni i surrealizmu. Po powrocie do Paryża w 1919 roku artysta zmienił ton swojego malarstwa, preferując odcienie szarości i brązu, wzbogacone zieleniami i czerwieniami. Wraz z Aleksandrem Archipenką i Albertem Gleizesem założył drugą Sekcję Złota. Od 1922 roku Survage tworzył liczne obrazy dekoracyjne i freski, w szczególności dla Baletów Rosyjskich Diagilewa, Palais des Congrès w Liège oraz pawilonu kolejowego, za który otrzymał złoty medal w 1937 roku. W 1925 roku Léopold Survage odwiedził Collioure, gdzie odtąd przebywał kilka razy w roku. Zastąpił wówczas abstrakcję figuracją i zwrócił się ku tematom z życia codziennego.

Malarz został odznaczony Orderem Legii Honorowej w 1953 roku i brał udział w Biennale w Wenecji w następnym roku. Zmarł w Paryżu w 1968 roku i został pochowany na cmentarzu Bois Tardieu w Clamart.

Pochodzenie:
Prywatna kolekcja, Anglia
Kolekcja prywatna, Paryż