Joanna Mieszko (ur. 1969) jest malarką, rzeźbiarką, performerką i kuratorką sztuki. Zajmuje się również fotografią i rysunkiem. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych (obecnie Uniwersytet Artystyczny) w Poznaniu, gdzie studiowała w pracowniach rzeźby prof. Józefa Petruka, prof. Macieja Szańkowskiego i prof. Józefa Kopczyńskiego, oraz rysunku u prof. Józefa Drążkiewicza i prof. Bogdana Wegnera. Uczyła się także animacji u prof. Kazimierza Urbańskiego i prof. Jacka Adamczaka oraz uczestniczyła w zajęciach u profesorów Jana Berdyszaka i Leszka Mądzika w Skokach. Jej praca dyplomowa z 1996 roku, zespół rzeźb w piaskowcu pt. „Zmagania”, została umieszczona w parku poznańskiego zoo.

Od 2014 roku aż do śmierci Edwarda Dwurnika w 2018 roku, Mieszko współpracowała z artystą, tworząc w tym czasie obszerną dokumentację fotograficzną o charakterze faktograficznym i artystycznym tej współpracy. W tym czasie intensywnie pracowała również nad cyklem wielkich akryli i setkami mniejszych prac w tuszu. Jej dorobek obejmuje autorski performans „Akt tworzenia”, prezentacje rzeźb, wielkoformatowych rysunków i prac malarskich na wystawach indywidualnych i zbiorowych. Wspólnie z Edwardem Dwurnikiem zorganizowała wystawę czarno-białych prac w Galerii Stalowa w Warszawie. Kuratorowała również wystawy Dwurnika w Szczecinie, w Galerii ZPAP „Kierat” (2014), oraz w Książnicy Pomorskiej (2014 i 2018).

Joanna Mieszko jest członkinią Stowarzyszenia Autorów ZAiKS oraz Związku Polskich Artystów Plastyków.

Szczecińska publiczność może pamiętać Joannę Mieszko z performansu „Akt tworzenia”, który odbył się w czerwcu 2012 roku w Galerii ZPAP „Kierat”. Wtedy artystka tworzyła imponujące rysunki węglem na dużych tablicach w zawrotnym tempie. Tym razem przedstawia serię wielkich płócien malowanych akrylami i olejem, które ukazują jej artystyczną drogę. Zaczyna się ona od przedstawień ludzkiego ciała - nagiego i odsłoniętego w sensie metafizycznym, poprzez wzajemne relacje między postaciami. Kolejne prace inspirowane są techniką malarską Nikifora, dominują w nich odcienie szarości, czerni i bieli. Przechodzą one płynnie do wedut miejskich, gdzie formy i kolory malarskie nabierają organicznych relacji, oddając ich celowość i dysfunkcjonalność w sposób symboliczny.

Prace te ukazują miasta takie jak Nowy Jork, Paryż, Lizbona czy Szczecin, symbolizując nieograniczoną ekspansję ego, które czerpie moc z miejskiego środowiska. Mimo to, pozostają one na uboczu współczesnych trendów artystycznych, czerpiąc ducha i lekcje mistrzów takich jak Nikifor i Dwurnik. W szczególności Edward Dwurnik, któremu Joanna zadedykowała swoją wystawę, przypadającą na miesiąc jego urodzin – 19 kwietnia skończyłby 77 lat.

W swoich pracach Mieszko zatrzymuje narracje miejskich krajobrazów i quasi-organicznych struktur, wprowadzając do nich współzależne postacie i ożywiając czas. Opowieści te, rozsnuwające się z praźródła, jakim jest człowiek, są pełne energii, emocji i dyscypliny, otwierając nowe drzwi w jej artystycznym projekcie.

Wystawy indywidualne i zbiorowe:
1991-96 – studenckie wystawy zbiorowe (rysunek, rzeźba, animacja)
1993 – wystawa grafiki ,,Czatownia'', Chojna
2004 – instalacja rzeźbiarska ,,Przemijanie'', Centrum Kultury w Chojnie; instalacja rzeźbiarska ,,Gieronimo'', Centrum Kultury w Chojnie
2007 – wystawa grafiki i rysunku ,,Wszyscy cierpią'', Galeria Współczesności i Historii Ziemi Chojeńskiej w Chojnie; wystawa rzeźby wielkoformatowej, Galeria E w Zachodniopomorskim Centrum Doradztwa i Doskonalenia Zawodowego Nauczycieli w Szczecinie
2010 – wystawa zbiorowa ,,Współczesne medalierstwo na Pomorzu Zachodnim'', Muzeum Narodowe w Szczecinie
2011 – wystawa zbiorowa ,,Obecność'', Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie; wystawa zbiorowa Okręgu Szczecińskiego ZPAP w ramach obchodów 100-lecia ZPAP; happening połączony z wystawą rysunku ,,Akt tworzenia'', Centrum Kultury w Chojnie
2012 – wystawa zbiorowa ,,Nowe otwarcie'', Galeria Zarządu Głównego ZPAP w Warszawie; wystawa indywidualna rysunku ,,Akt tworzenia II'' połączona z happeningiem, Galeria ,,Kierat'' w Szczecinie; wystawa indywidualna rysunku wielkoformatowego ,,Koniec ludzkości'', Kościół Mariacki w Chojnie; realizacja rzeźby wielkoformatowej ,,Stos pogrzebowy'' – rekonstrukcja stosu pogrzebowego wojownika I w. n.e. Czelin
2013 – wystawa zbiorowa ,,1991 do i od'', Galeria Winda, BWA w Kielcach
2014 – wystawa indywidualna rysunku ,,Krajobrazy ciała'' galeria Caffe 22, hotel Radisson Blu w Szczecinie
2014 – ,,Dwurnik w Kieracie''- Galeria ZPAP ''Kierat''
2014 – ,,Sportowcy''- Książnica Pomorska, Sala pod Piramidą
2015 – wystawa indywidualna rysunku ,,Akt tworzenia III'' połączona z happeningiem, Galeria Sztuki Zamek w Szczecinku
2016 – wystawa zbiorowa ,,Zoom na Szczecin'', Filharmonia im. Mieczysława
Karłowicza w Szczecinie
2017 – wystawa malarstwa wielkoformatowego i grafiki ,,O Szczecinie'', Książnica Pomorska, Szczecin
2018 – wystawa malarstwa wspólnie z EDWARDEM DWURNIKIEM w galerii „STALOWA" pn. ,,Czarno-biali", Warszawa
2024 – "Igrzyska" wystawa malarstwa Joanny Mieszko, Art in House, Centrum Olimpijskie, Warszawa
Kuratorka wystaw Edwarda Dwurnika w Szczecinie:
2018 – ,,Księgozbiór Dwurnika'' – nobliści i romantycy, Książnica Pomorska, Sala pod Piramidą
2020 – ,,Organizmy'', malarstwo wielkoformatowe. Galeria ZPAP ,,Kierat'', Szczecin
2020 – ,,Dwurnik. Radość i ból''. Ekspozycja zdjęć wielkoformatowych połączona z promocją albumu ,,Edward Dwurnik w moim obiektywie'' aut. Joanny Mieszko
2021 – „8 KOBIET”. Malarstwo wielkoformatowe. Konduktorownia, Częstochowa.

Rafał Stanula (ur. 1991)

Rafał Stanula należy do najbardziej wyrazistych przedstawicieli współczesnej figuracji realistycznej młodego pokolenia. Mieszka i tworzy w Krakowie, konsekwentnie budując międzynarodową pozycję artysty operującego klasycznym warsztatem w nowoczesnym, psychologicznym ujęciu portretu.

Jego malarstwo olejne wyróżnia się wyjątkową precyzją światłocienia, subtelnością modelunku oraz niemal rzeźbiarską plastyką twarzy. Stanula koncentruje się na kobiecej formie, tworząc kompozycje o silnym ładunku emocjonalnym i symbolicznym. Motyw twarzy częściowo przesłoniętej tiulem, wstęgą lub materią stał się jego rozpoznawalnym znakiem – metaforą napięcia między widzialnym a ukrytym, między zmysłowością a introspekcją.

Minimalistyczne tło i zawężona paleta barwna kierują uwagę widza wyłącznie na psychologię postaci. Efekt jest hipnotyzujący – obrazy Stanuli nie tylko przedstawiają, ale budują stan kontemplacji.

Artysta regularnie prezentuje swoje prace na prestiżowych wydarzeniach międzynarodowych, m.in. w Nowym Jorku i Los Angeles, a jego twórczość była publikowana w uznanych magazynach branżowych. Obecność w programach wystawienniczych galerii takich jak Arcadia Contemporary oraz udział w LA Art Show umacniają jego pozycję w segmencie współczesnej figuracji realistycznej.

Rynek międzynarodowy konsekwentnie rośnie zainteresowaniem młodą, technicznie perfekcyjną figuracją, a twórczość Stanuli wpisuje się w ten trend w sposób naturalny i przekonujący. Jego obrazy znajdują nabywców w kolekcjach prywatnych w Europie, USA oraz Azji, co świadczy o stabilnym i rozwijającym się potencjale inwestycyjnym.

Stanula reprezentuje pokolenie artystów, które łączy klasyczne rzemiosło z nowoczesną wrażliwością – a to właśnie ten segment rynku w ostatnich latach notuje najbardziej dynamiczny wzrost zainteresowania kolekcjonerów.

Wystawy (wybór):

Five and Under, Arcadia Contemporary, Nowy Jork, USA (2024, 2025)LA Art Show, Los Angeles, USA (2025)

RED Gallery, Centrum Sztuki Mościce, Tarnów (2024)Aura 2024, Nazrul Tirtha Art Gallery, Kalkuta, IndieWystawa sztuki wschodzącej, Salonou, Warszawa

Publikacje:
Fine Art Connoisseur (2024) Retro Kolkata Magazine (2024) 365 Art Plus Magazine (2022)

Prezentowana praca Kamili Kowalik pochodzi z autorskiego cyklu „Moje małe historie na płótnie” – serii kameralnych, a zarazem niezwykle intensywnych narracyjnie kompozycji, w których artystka prowadzi widza w przestrzeń snu, ciszy oraz symbolicznego zawieszenia między światami.

Obraz utrzymany jest w poetyckiej, surrealistycznej scenerii, gdzie granica między tym, co ziemskie, a tym, co niebiańskie, niemal całkowicie się zaciera. Centralnym elementem kompozycji jest świetlisty półksiężyc, o niemal rzeźbiarskiej, organicznej formie, otulony miękką materią światła.

W jego wnętrzu spoczywa subtelnie ukazana naga postać kobiety. Akt nie ma charakteru prowokacyjnego – stanowi symbol naturalności, kruchości oraz całkowitego oddania się stanowi snu lub medytacji.

Półksiężyc staje się tu azylem i statkiem dryfującym po nocnym niebie – przestrzenią bezpieczeństwa oraz introspekcji.

W jego łuku artystka buduje drugi plan kompozycji: spokojną taflę wody oraz sylwetkę czapli stojącej na cienkiej linii lądu. Ten zabieg wprowadza wyraźny kontrast między bliską, niemal namacalną postacią kobiety a oddaloną, kontemplacyjną obecnością ptaka.

Czapla, symbol cierpliwości, ciszy oraz trwania w bezruchu, wzmacnia medytacyjny charakter obrazu. Umieszczona w księżycowym „oknie”, na powierzchni wody, staje się metaforą przejścia do innego wymiaru świadomości.

Kolorystyka pracy utrzymana jest w chłodnych tonacjach granatu, turkusu i rozświetlonych beży, które potęgują atmosferę ciszy i kontemplacji.
Miękkie przejścia tonalne budują głębię przestrzeni, a subtelne operowanie światłem nadaje kompozycji lekkość i eteryczność.


Kamila Kowalik to artystka o wyraźnie rozpoznawalnym stylu malarskim, w którym precyzja rysunku, dopracowanie detalu oraz narracyjna kompozycja tworzą spójną i dojrzałą całość.

Jej twórczość koncentruje się wokół malarstwa figuratywnego, gdzie postaci budowane są z dużą wrażliwością na światło, psychologię oraz symboliczny kontekst.

Twórczość artystki wyróżnia:

— wysoki poziom warsztatowy
— dopracowana, harmonijna kolorystyka
— wieloplanowa, narracyjna kompozycja
— umiejętność budowania emocji poprzez detal

Rzadkość na rynku kolekcjonerskim

Istotnym aspektem twórczości artystki jest bardzo ograniczona dostępność prac na rynku.
Od wielu lat Kamila Kowalik nie prowadzi regularnej sprzedaży galeryjnej ani aukcyjnej – większość realizacji trafia bezpośrednio do prywatnych kolekcjonerów, często jeszcze przed publiczną prezentacją.

Dlatego pojawienie się obrazu na aukcji stanowi rzadką okazję kolekcjonerską.

Dotychczasowe wyniki sprzedażowe potwierdzają rosnące zainteresowanie jej twórczością – wybrane prace osiągały poziom cenowy sięgający około 50 000 zł za pojedynczy obraz.

Walory kolekcjonerskie

wysoki poziom warsztatowy
rozpoznawalna tożsamość stylistyczna
bardzo ograniczona podaż prac
rosnący potencjał rynkowy


„Dialog milczenia” to nie tylko obraz – to intymna przestrzeń ciszy zamknięta w formacie 50 × 50 cm, w której poetycka narracja spotyka się z malarską precyzją.

PRACA DOSTĘPNA JEST RÓWNIEŻ W FORMACIE DYPYTYKU

NA OSTATNIM SLAJDZIE ZAPREZENTOWANO MOŻLIWOŚĆ STWORZENIA PEŁNEGO DYPYTYKU – DRUGI, BLIŹNIACZY OBRAZ DOSTĘPNY JEST W GALERII.
OBIE PRACE TWORZĄ IDEALNIE DOPASOWANY ZESTAW O ŁĄCZNYM EFEKTOWNYM WYMIARZE OKOŁO 240 × 100 CM.

Takie zestawienie buduje dużą, niemal muzealną kompozycję ścienną, która szczególnie efektownie prezentuje się nad sofą, w przestronnych salonach oraz nowoczesnych wnętrzach.

Prezentowana praca Andrejusa Kovelinasa to dynamiczna kompozycja figuratywna, w której artysta w charakterystyczny dla siebie sposób łączy czysty, intensywny kolor z precyzyjnym rysunkiem postaci.

Układ kilku splecionych sylwetek buduje rytmiczną, niemal choreograficzną strukturę obrazu, przywodzącą na myśl ruch sceniczny, taniec lub teatralną kompozycję gestów. Postacie układają się w dynamiczny rytm form prowadzący wzrok widza przez całą powierzchnię płótna.

Siła koloru

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów twórczości artysty jest odważna i intensywna kolorystyka.

Kontrastowe barwy oraz syntetyczne podziały kolorystyczne ciał nadają kompozycji nowoczesny, dekoracyjny i niezwykle wyrazisty charakter.

Obraz wyróżnia się

• żywą, energetyczną paletą barw
• harmonijną, dynamiczną kompozycją
• dekoracyjną siłą koloru
• charakterystycznym stylem malarskim Andrejusa Kovelinsa

Monumentalny format

Format 120 × 100 cm sprawia, że obraz posiada monumentalny charakter i staje się mocnym akcentem wizualnym we wnętrzu.

Dzięki swojej kolorystyce oraz ekspresyjnej kompozycji praca doskonale odnajduje się zarówno w nowoczesnych, jak i klasycznych przestrzeniach, wprowadzając do wnętrza energię, dynamikę i wyrafinowaną dekoracyjność.


Wyrazista kolorystyka, dopracowana forma oraz charakterystyczny styl Andrejusa Kovelinsa czynią tę pracę reprezentatywnym przykładem jego twórczości i doskonałą propozycją kolekcjonerską.

Opis Pracy

„Panna z zimorodkami” to dzieło dopracowane w każdym detalu, powstające etapowo przez około 100–130 godzin intensywnej pracy malarskiej. Proces obejmował klasyczne fazy: od precyzyjnego szkicu, przez budowę kompozycji i podmalówkę, aż po wielowarstwowe opracowanie detalu i laserunki. Dzięki temu obraz zyskuje wyjątkową głębię, miękkość światła oraz szlachetność powierzchni malarskiej. Format 100 × 70 cm dodatkowo podkreśla jego monumentalny, a jednocześnie intymny charakter.

Centralną postacią kompozycji jest młoda kobieta – subtelna, niemal archetypiczna figura „współczesnej Flory”, symbolizującej odrodzenie i harmonię natury. Jej spokojne, skupione spojrzenie buduje atmosferę ciszy i kontemplacji. Porcelanowa cera, delikatnie rozsiane piegi oraz płomienne, rude włosy układające się w miękkie fale tworzą niezwykle harmonijną całość, w


Paweł Kardis

Malarz | Ilustrator | Grafik | Pedagog

Paweł Kardis to artysta łączący klasyczny warsztat malarski z wieloletnią praktyką ilustratorską oraz działalnością edukacyjną. Absolwent Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego na kierunku Grafika, od lat konsekwentnie rozwija zarówno własną twórczość malarską, jak i działalność dydaktyczną.

Jego malarstwo powstaje w oparciu o tradycyjne, profesjonalne techniki warsztatowe. Każda praca to proces trwający często 100 godzin i więcej, rozpoczynający się od precyzyjnego szkicu, poprzez budowę kompozycji, pracę w podmalówce, laserunki oraz wielowarstwowe opracowanie detalu. To świadome, klasyczne malarstwo budowane etapami — w duchu dawnych mistrzów, z pełnym poszanowaniem technologii malarskiej.

Równolegle artysta od wielu lat zajmuje się profesjonalną nauką rysunku i malarstwa, kształcąc nowe pokolenia twórców. Jest autorem podręczników i książek edukacyjnych, które w przystępny sposób wprowadzają młodych artystów w świat rysunku, kompozycji i malarstwa. Prowadzi warsztaty i zajęcia artystyczne, przekazując nie tylko technikę, ale również świadomość budowania obrazu.

Na co dzień pracuje jako ilustrator. Jest autorem licznych ilustracji, okładek książek i płyt oraz komiksów. Jego doświadczenie ilustratorskie przekłada się na doskonałą narracyjność i czytelność kompozycji w malarstwie.


Twórczość Pawła Kardisa to połączenie rzetelnego warsztatu, wielogodzinnej pracy i autentycznej pasji do klasycznego malarstwa.

Prezentowany obraz Magdaleny Kępki to wyjątkowa realizacja malarska ukazująca malowniczą architekturę południowej Europy – jasne, śródziemnomorskie zabudowania otoczone bujną roślinnością i intensywnymi akcentami kolorystycznymi kwiatów oraz zieleni. Kompozycja emanuje światłem, spokojem i atmosferą letniego dnia, oddając charakter południowego krajobrazu z niezwykłą wrażliwością kolorystyczną.

Artystka w sposób świadomy i niezwykle umiejętny wplata w strukturę obrazu naturalne podłoże malarskie, wykorzystując szlachetne profesjonalne płótno lniane jako integralny element kompozycji. Subtelnie prześwitująca faktura lnu współtworzy przestrzeń obrazu, nadając mu lekkości i autentyczności oraz podkreślając tradycyjny, warsztatowy charakter malarstwa.

Obraz wyróżnia się wysoką kulturą malarską, doskonałym operowaniem światłem oraz bogactwem detalu, szczególnie widocznym w architekturze, roślinności i strukturach ścian. Harmonijne zestawienie bieli, błękitów i intensywnych różów tworzy kompozycję o wyjątkowej dekoracyjności i ponadczasowej elegancji.

Format kolekcjonerski

Wymiary 90 × 90 cm czynią tę pracę wyjątkowo dużą jak na standardy aukcji OneBid, gdzie dominują prace o znacznie mniejszych formatach. Tak duże kompozycje artystki pojawiają się rzadko i są szczególnie poszukiwane przez kolekcjonerów.

W ostatnim czasie obrazy Magdaleny Kępki w podobnym formacie osiągały ceny przekraczające 30 000 zł, co potwierdza rosnące zainteresowanie twórczością artystki oraz jej stabilną pozycję na rynku sztuki.

Walory kolekcjonerskie

Jest to rzadka okazja do pozyskania tak pięknego obrazu w dużym, reprezentacyjnym formacie, łączącego:

duży wymiar kolekcjonerski – 90 × 90 cm

szlachetne płótno lniane jako element kompozycji

mistrzowskie operowanie światłem i kolorem

dekoracyjny i ponadczasowy charakter

wysoki potencjał inwestycyjny

Praca stanowi pełnowartościowy, reprezentacyjny obraz kolekcjonerski, który doskonale prezentuje się zarówno w przestrzeniach prywatnych, jak i w eleganckich wnętrzach galerii czy biur.

Magdalena Kępka (ur. 1977) – malarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (Wydział Malarstwa) oraz Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Artystka o wyraźnie ukształtowanym, rozpoznawalnym języku malarskim, łącząca akademicką dyscyplinę warsztatu z wyjątkową wrażliwością na światło i kolor.

Specjalizuje się w malarstwie pejzażowym i architektonicznym, w szczególności w przedstawieniach słonecznych, południowych uliczek, śródziemnomorskich miasteczek oraz rozświetlonych światłem kompozycji pełnych kwiatów i intensywnej zieleni. Jej obrazy wyróżnia mistrzowskie operowanie światłem, dynamiczna perspektywa oraz nasycona, energetyczna paleta barw – żółcie, turkusy, głębokie zielenie i akcenty różu stały się jej znakiem rozpoznawczym.

Półtoraroczny pobyt i aktywna działalność artystyczna w Hiszpanii znacząco wpłynęły na jej estetykę – intensywność południowego światła oraz kontrasty kolorystyczne są dziś jednym z filarów jej twórczości. Obok pejzażu i architektury artystka rozwija również wątki realizmu magicznego oraz symbolicznego.

Na dorobek Magdaleny Kępki składają się 22 wystawy indywidualne w renomowanych galeriach i muzeach (m.in. Muzeum Ślężańskie, Muzeum Dawnego Kupiectwa, Muzeum Miejskie w Rudzie Śląskiej) oraz liczne prezentacje zbiorowe w Polsce i Hiszpanii.

Artystka jest laureatką kilkunastu nagród konkursowych, w tym 7 nagród głównych, zdobywanych w Polsce i Hiszpanii (m.in. Viladecans, Corrales de Buelna, Castellar de la Frontera, Teneryfa). Jej prace znajdują się w międzynarodowych kolekcjach prywatnych (Europa, USA, Kanada, Australia, RPA, Meksyk) oraz w zbiorach instytucji publicznych i fundacji w Hiszpanii.


Twórczość Magdaleny Kępki łączy solidne zaplecze akademickie z dojrzałą wizją artystyczną oraz konsekwentnie budowaną pozycją rynkową. Rozpoznawalny styl, wysoka jakość warsztatowa oraz rosnąca obecność na rynku międzynarodowym czynią jej prace atrakcyjnymi inwestycyjnie i kolekcjonersko.

OPIS

Prezentowana unikatowa praca sakralna stanowi wyjątkowe połączenie współczesnej sztuki duchowej z autentycznym kontekstem historycznym.

Podłoże obrazu tworzy oryginalna, historyczna deska pozyskana podczas renowacji kościołów lub cerkwi – za zgodą i błogosławieństwem księdza lub właściciela miejsca kultu. Materiał ten niesie w sobie rzeczywisty kontekst duchowy i kulturowy, a jego naturalna struktura, przetarcia oraz ślady czasu nadają kompozycji niepowtarzalny, autentyczny charakter.

Kompozycja utrzymana jest w szlachetnej tonacji błękitów, czerni i złota, budujących atmosferę skupienia i kontemplacji. Wyraźna, pionowa faktura oraz reliefowe elementy o charakterze symbolicznym tworzą efekt głębi i subtelnej trójwymiarowości. Złote formy przywodzą na myśl znaki sakralne lub fragmentaryczne aureole – motywy zawieszone między materią a duchowością.

Praca została pomyślana jako dzieło otwarte – ikona niedopowiedziana, pozostawiająca przestrzeń dla indywidualnej interpretacji odbiorcy.

Jest to ikona przeznaczona do osobistej kontemplacji – swoista _IKONA OSOBISTA_, której znaczenie i symbolika mogą zostać dopełnione przez właściciela dzieła.

Oprawa kolekcjonerska

Oprawa podnosi rangę pracy do poziomu pełnoprawnego obiektu kolekcjonerskiego:

Szlachetne welurowe passe-partout w głębokim, ciemnym tonie

Subtelne złote slipy podkreślające kompozycję

Bogato zdobiona szeroka złota rama

Ekskluzywna oprawa typu American Box

Całość tworzy elegancki i muzealny charakter prezentacji, idealnie podkreślający duchowy wymiar dzieła.

Edycja kolekcjonerska

Na podstawie autorskiego dzieła wykonanego na historycznej desce powstała ściśle limitowana, zamknięta edycja kolekcjonerska.

Każdy egzemplarz jest numerowany, co dodatkowo podkreśla kolekcjonerski charakter cyklu.

Małgorzata Dawidiuk (ur. 1967) - Obraz - ikona współczesna

Prezentowane dzieło autorstwa Małgorzaty Dawidiuk – jednej z najbardziej cenionych współczesnych ikonopisarek w Polsce – stanowi wyjątkowe połączenie tradycji ikony bizantyjskiej z autorską, nowoczesną interpretacją malarską.

Artystka urodziła się w 1967 roku w Wisznicach na Podlasiu. W 1994 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych im. I. E. Repina w Petersburgu, na Wydziale Malarstwa i Konserwacji, w specjalizacji ikona – jednej z najbardziej wymagających i prestiżowych ścieżek artystycznych. Jest założycielką i prowadzącą pracownię konserwatorsko-artystyczną „IKOS”.

Małgorzata Dawidiuk jest autorką licznych realizacji sakralnych: ikon, ikonostasów i polichromii, m.in. w Chołowicach k. Krasiczyna, Koszalinie, Krynicy, Olsztynie, Zamienicach k. Legnicy oraz w Niagou na Słowacji. Jest także współautorką malowideł ściennych w Kaplicy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych w Polsce oraz za granicą.

Twórczość artystki wyrasta z dwóch źródeł:
– wieloletniej praktyki konserwatora dzieł sztuki sakralnej,
– głębokiego zakorzenienia w kanonie ikony.

Początkowo artystka tworzyła wierne kopie i trawestacje dawnych ikon, zachowując ścisłe zasady „pisania” świętych wizerunków – wraz z duchowym przygotowaniem i poszanowaniem tradycji teologicznej. Z czasem kanon stał się dla niej punktem wyjścia, a nie ograniczeniem – ustępując miejsca autorskiej inwencji i współczesnej formie wyrazu.

Szczególne miejsce w jej dorobku zajmują ikony-cienie oraz późniejsze realizacje na płótnie, w których fragmenty oryginalnych, starych płócien – odnajdywane podczas prac konserwatorskich w cerkwiach – zostają naklejone na nowy blejtram. Są to autentyczne relikty dawnych świątyń, niosące w sobie pamięć miejsca, modlitwy i historii. Z pojedynczych postaci wyłaniają się tu wielowątkowe sceny figuralne, budujące narrację na pograniczu sacrum i współczesnej wrażliwości.

Artystka łączy mistrzostwo warsztatowe, doświadczenie konserwatorskie i zaplecze akademickie – po studiach w Petersburgu uzyskała stopień doktora sztuki na Uniwersytecie Technologiczno-Humanistycznym w Radomiu, co potwierdza jej wysoką pozycję zarówno jako twórcy, jak i badacza ikonografii.

Wartość kolekcjonerska i społeczna

Prezentowana praca Marcina Rogala (MrArtPride) stanowi niezwykle interesujące połączenie charakterystycznej dla artysty estetyki pop-art z osobistą, niemal intymną inspiracją krajobrazową.

Centralną postacią kompozycji jest stylizowana, futurystyczna figura przypominająca postać w hełmie z uszami – element rozpoznawalny w twórczości MrArtPride. Postać siedzi w pozycji medytacyjnej, ze złożonymi dłońmi, wprowadzając do obrazu atmosferę spokoju, refleksji i wyciszenia.

Tło pracy stanowi bujna, intensywnie zielona przestrzeń natury, inspirowana doliną rzeki Bug – miejscem, w którym artysta mieszka i które na co dzień obserwuje. Właśnie dlatego obraz ma szczególnie osobisty charakter.

Jest to jedna z nielicznych prac MrArtPride inspirowanych bezpośrednio krajobrazem jego najbliższego otoczenia.
Artysta przenosi na płótno to, co widzi wokół siebie – dziką, gęstą zieleń doliny Bugu, światło i organiczną strukturę natury.


Technika i struktura malarska

Praca została wykonana w sposób bardzo warstwowy i ekspresyjny.

Tło pejzażowe budowane jest poprzez grube, dynamiczne warstwy farby, które tworzą bogatą, niemal reliefową strukturę powierzchni. Zróżnicowane faktury zieleni, turkusu i błękitów nadają obrazowi głębię oraz silny efekt przestrzenności.

Na tym organicznym tle pojawia się kontrastująca, niemal rzeźbiarska postać utrzymana w chłodnej, metalicznej tonacji czerni i grafitu.


Profesjonalne podobrazia Obraz powstał na wysokiej jakości profesjonalnym podobraziu wykonanym przez firmę Rogal Podobrazia.

Charakterystyka podłoża:

• bardzo solidna konstrukcja malarska
• gruba listwa podobrazia: 2,7 cm × 6 cm
• stabilne, profesjonalne podłoże przeznaczone do prac kolekcjonerskich

Tak solidne podobrazia pozwalają na nakładanie grubych warstw farby oraz budowanie wielowarstwowej struktury obrazu, co w tej pracy jest wyraźnie widoczne.


Charakter pracy

Połączenie intensywnego, organicznego pejzażu doliny Bugu z charakterystyczną dla MrArtPride pop-artową figurą tworzy niezwykle ciekawą narrację wizualną.

Obraz można odczytywać jako symbol współczesnego człowieka poszukującego spokoju i równowagi w naturze, w świecie przepełnionym technologią i kulturą masową.

To wyjątkowa praca w dorobku MrArtPride – bardziej osobista, inspirowana miejscem życia artysty, a jednocześnie zachowująca charakterystyczny styl jego twórczości.


MrArtPride (Marcin Rogal)

Międzynarodowo rozpoznawalny artysta pop-art

Marcin Rogal, tworzący pod pseudonimem MrArtPride, to polski artysta pop-art, którego twórczość zdobyła szerokie uznanie na rynku międzynarodowym. Jego obrazy są rozpoznawalne dzięki wyrazistej kolorystyce, odważnym zestawieniom ikon popkultury oraz ironicznej narracji odnoszącej się do współczesnego świata luksusu i konsumpcji.

Twórczość artysty inspirowana jest przede wszystkim popkulturą, kapitalizmem, kreskówkami oraz symbolami współczesnego statusu społecznego. W swoich pracach MrArtPride często zestawia znane postacie z kultury masowej z elementami luksusowego stylu życia – takimi jak zegarki Patek Philippe, karty kredytowe czy ekskluzywne produkty, tworząc barwne, pełne humoru i sarkazmu kompozycje.

Jego obrazy wyróżniają się energią koloru, mocnym kontrastem oraz pop-artową estetyką, dzięki czemu są natychmiast rozpoznawalne i przyciągają uwagę kolekcjonerów.


Międzynarodowa obecność

MrArtPride stworzył już ponad 600 obrazów, które trafiły do kolekcjonerów w ponad 30 krajach świata.

Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych wielu znanych osób, w tym:

• sportowców i piłkarzy
• raperów i artystów muzycznych
• twórców internetowych i influencerów
• polityków
• członków rodzin królewskich krajów Zatoki Perskiej


Technika i styl

Artysta pracuje głównie w technice olejnej, często łącząc ją z techniką mieszaną, co pozwala mu budować dynamiczne, wielowarstwowe kompozycje.

Jego styl charakteryzuje:

• intensywna, pop-artowa kolorystyka
• inspiracje ikonami kultury popularnej
• ironiczne odniesienia do świata luksusu i konsumpcji
• wyrazista, dekoracyjna forma


Rynek sztuki

Twórczość MrArtPride cieszy się dużym zainteresowaniem szczególnie na rynkach zagranicznych, gdzie jego obrazy trafiają do kolekcjonerów sztuki współczesnej.

Prace w popularnym formacie około 100 × 100 cm osiągają ceny rozpoczynające się od około 5000 euro, co potwierdza rosnącą pozycję artysty na rynku międzynarodowym.


Obecność w mediach społecznościowych


Artysta jest bardzo aktywny w mediach społecznościowych – szczególnie na Instagramie, gdzie zgromadził dużą międzynarodową społeczność obserwujących, a jego prace regularnie trafiają do kolekcjonerów z całego świata.

Krzysztof Jarocki – „KOŃ NA WYBIEGU” (2025)

Dynamiczne przedstawienie konia autorstwa Krzysztofa Jarockiego stanowi sugestywny symbol siły, wolności oraz nieokiełznanej energii, charakterystyczny dla twórczości artysty. Monumentalna sylwetka zwierzęcia została ukazana w ruchu – jakby zatrzymana w ułamku sekundy, pomiędzy napięciem a spokojem. Koń zdaje się jednocześnie kroczyć i unosić w przestrzeni, co nadaje kompozycji wrażenie wewnętrznej dynamiki i szlachetnej ekspresji.

Artysta buduje formę przy pomocy szerokich, zdecydowanych pociągnięć pędzla oraz wyraźnej faktury farby, dzięki czemu powierzchnia obrazu nabiera malarskiej energii i żywej struktury. Mocne, szkicowe linie kontrastują z miękkimi przejściami światła, podkreślając muskularność zwierzęcia i jego naturalną siłę. Gest malarski jest swobodny i pewny, co potęguje wrażenie ruchu oraz napięcia kompozycyjnego.

Kolorystyka obrazu oparta jest na szlachetnych tonach złamanych bieli, ochry i ciepłych żółci, zestawionych z kontrastującymi akcentami czerni i szarości. Stonowane, chłodne tło o syntetycznym charakterze zostało celowo uproszczone – pozbawione dosłownego pejzażu – dzięki czemu cała uwaga skupia się na ekspresji formy i rytmie sylwetki konia.

Dzieło stanowi przykład dojrzałego stylu artysty, w którym realistyczne studium zwierzęcia łączy się z malarską ekspresją i silnym gestem. Charakterystyczna dla Jarockiego synteza formy i energii sprawia, że obraz oddziałuje zarówno jako przedstawienie animalistyczne, jak i niemal abstrakcyjna kompozycja ruchu.

Autentyczność pracy potwierdzają fotografie wykonane bezpośrednio w pracowni artysty.

Ceny porównywalnych prac Krzysztofa Jarockiego osiągały na rynku poziom do ok. 30 000 zł.

Praca stanowi wyjątkową propozycję dla kolekcjonerów twórczości Krzysztofa Jarockiego oraz miłośników malarstwa figuratywnego i animalistycznego, łączącego klasyczny temat z nowoczesną ekspresją malarską.


Krzysztof Jarocki (ur. 1959) – polski malarz, rysownik i rzeźbiarz, jeden z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych twórców animalistyki w Polsce. Od lat konsekwentnie rozwija temat konia jako symbolu energii, wolności i ruchu.

Jego prace prezentowane były m.in. podczas wydarzeń jeździeckich w Janowie Podlaskim oraz na Torach Wyścigów Konnych, a także na wystawach w kraju i za granicą. Charakterystyczna, dynamiczna kreska i malarska synteza sprawiają, że jego obrazy są natychmiast rozpoznawalne.


Artysta obecny jest zarówno w obiegu galeryjnym, jak i aukcyjnym, a ceny większych, rozbudowanych kompozycji osiągały poziom do 30 000 zł, co czyni jego twórczość stabilnym i rozpoznawalnym segmentem rynku sztuki figuratywnej.

Wyjątkowy i rzadko spotykany obraz z cyklu „Opleciona”, będący największą i najbardziej rozbudowaną kompozycją całej serii. Dzieło przedstawia postać kobiety ukazanej w stanie niemal całkowitego zespolenia z żywiołem wody – jakby unoszącą się na jej powierzchni, otuloną miękkim rytmem fal i oplatających ją włosów, które płynnie przechodzą w strukturę wodnej przestrzeni.

Inspiracją do powstania obrazu była wyprawa artysty do Grecji oraz doświadczenie nurkowania na dzikiej, odludnej plaży, gdzie pojawiło się poczucie głębokiej harmonii ciała z naturą. Kompozycja stanowi malarską interpretację momentu, w którym granica między skórą a wodą zanika, a natura przestaje być tłem – staje się przedłużeniem ciała.

Centralna postać kobiety została ukazana z niezwykłą subtelnością i realizmem, natomiast dynamiczny układ włosów tworzy niemal abstrakcyjną strukturę przypominającą falujący nurt morza. Włosy oplatają ciało modelki niczym żywioł wody, budując rytmiczną, organiczną kompozycję pełną ruchu i przestrzeni.

Kolorystyka obrazu oparta jest na bogatej gamie błękitów, turkusów i głębokich granatów zestawionych z ciepłymi tonami skóry. Kontrast pomiędzy chłodną przestrzenią wodną a naturalnym kolorytem ciała potęguje wrażenie trójwymiarowości oraz głębi. Liczne półprzezroczyste warstwy malarskie nadają kompozycji efekt lekkości i niemal przeźroczystości, sprawiając wrażenie, jakby postać unosiła się w wodzie lub powietrzu.

Obraz emanuje ciszą, płynnością i medytacyjnym spokojem, oddając stan pełnego zespolenia z naturą – moment zawieszenia pomiędzy ruchem a bezruchem. Subtelne światło modeluje formę ciała, podczas gdy wirujące pasma włosów prowadzą wzrok widza przez całą powierzchnię płótna.

Dzięki harmonijnej kolorystyce i wyjątkowej lekkości wizualnej dzieło doskonale sprawdza się we wnętrzach – zarówno nowoczesnych, jak i klasycznych, wprowadzając atmosferę spokoju i elegancji.

Obraz jest pracą wyjątkową – największą w całym cyklu oraz jedną z najbardziej dopracowanych kompozycji artysty. Tak rozbudowane realizacje z tej serii pojawiają się niezwykle rzadko na rynku, co czyni tę pracę szczególnie atrakcyjną dla kolekcjonerów.

To wyjątkowa okazja do zakupu prawdziwego dzieła sztuki, łączącego mistrzowski warsztat realistyczny z poetycką, niemal symboliczną wizją człowieka zespolonego z naturą.

Barbara Kieca-Barutowicz – malarka, ilustratorka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, wyróżniająca się w polskiej sztuce współczesnej jako artystka o silnym, rozpoznawalnym języku malarskim. Jej twórczość jest wyrazem subtelnej wrażliwości, świadomości estetycznej oraz głębokiej refleksji nad kondycją współczesnej kobiecości i tożsamości.

Artystka stosuje klasyczną technikę olejną na płótnie, równocześnie rozwijając swój język formalny w kierunku ekspresyjnej narracji, w której realistyczne elementy spotykają się z emocjonalną intensywnością impresji. Jej obrazy często balansują między jawą a lekko odrealnioną poetyką, tworząc wrażenie głębokiej penetracji świata wewnętrznego postaci.

W szczególności cykl „OPLECIONA” – charakterystyczne i niepowtarzalne portrety kobiet z włosami na niebiesko ukazuje umiejętność artystki w komponowaniu metaforycznych portretów, w których kolor i struktura formy stają się nośnikami emocji i narracji psychologicznej. Prace te cechuje finezyjne posługiwanie się kolorami, które tworzą intensywne kontrasty i subtelne napięcia, a jednocześnie podkreślają temat kobiecości jako przestrzeni zarówno osobistej, jak i uniwersalnej.

Dorobek Barbary Kieca-Barutowicz obejmuje liczne realizacje prezentowane na aukcjach i wystawach, w tym obrazy takie jak „Przywiązanie” czy „Maskotki” (2025), które cieszyły się zainteresowaniem kolekcjonerów na aukcjach XX i XXI wieku.

Przez lata twórczości artystka konsekwentnie rozwija swoją narrację malarską, sięgając zarówno po tematy intymne – bliskie doświadczeniom jednostki, jak i szerzej uniwersalne – związane z pamięcią, tożsamością i relacjami społecznymi. Jej prace często balansują między ekspresją a kontrolowaną strukturą obrazu, co świadczy o wysokim stopniu technicznej biegłości i wrażliwości artystycznej.


Barbara Kieca-Barutowicz jest artystką obecnie aktywną na rynku sztuki, której realizacje znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych, a udział w ważnych wydarzeniach artystycznych i aukcjach potwierdza ich wartość kolekcjonerską i artystyczną.

Krzysztof Jarocki – „Arab” x 2 2025

Papier specjalistyczny – karton – technika mieszana

Format: 102 x 53 cm cm w oprawie z pass-partue, 2 x 40x40 cm


Elegancki i spójny stylistycznie unikatowy dyptyk przedstawiający dwa konie autorstwa Krzysztofa Jarockiego, stanowiący harmonijną i kolekcjonerską kompozycję malarską. Dwie niezależne prace o wymiarach 40 × 40 cm każda tworzą doskonale uzupełniający się duet, w którym sylwetki koni ukazane zostały w dynamicznym ruchu – pełnym napięcia, energii i szlachetnej ekspresji.

Konie – jeden z najbardziej rozpoznawalnych motywów w twórczości artysty – symbolizują siłę, wolność i naturalną energię, a zarazem elegancję i harmonię formy. Jarocki buduje sylwetki zwierząt przy pomocy szerokich, zdecydowanych pociągnięć pędzla oraz wyraźnej faktury farby, łącząc ekspresyjny gest z dopracowanym detalem. Efektem jest charakterystyczna dla artysty technika mieszana – połączenie malarskiej swobody z realistycznym, figuratywnym opracowaniem formy koni.

Dyptyk ma charakter unikatowy – nigdy wcześniej nie powstał podobny zestaw prac w tej technice i w tak dużym formacie. Jest to pierwszy tak rozbudowany dyptyk z figuratywnymi końmi Krzysztofa Jarockiego, w którym detalicznie opracowane sylwetki zwierząt łączą się z ekspresyjną materią malarską. Tego typu realizacje należą do najrzadszych w dorobku artysty.

Całość została oprawiona w szlachetną materiałową oprawę w jasnej tonacji, która subtelnie podkreśla charakter prac i nadaje im elegancką przestrzeń wizualną. Klasyczna rama o ciepłym wybarwieniu doskonale komponuje się z kolorystyką obrazów, tworząc spójną i bardzo estetyczną całość. Oprawa nadaje dyptykowi galeryjny, kolekcjonerski charakter – praca jest w pełni gotowa do ekspozycji.

Kompozycja została przemyślana tak, aby oba obrazy tworzyły zrównoważoną i efektowną całość dekoracyjną, idealnie prezentującą się na ścianie jako jedna większa realizacja. Zestawienie dwóch dynamicznych sylwetek koni tworzy rytmiczną i elegancką kompozycję o dużej sile oddziaływania.

Dyptyk stanowi wyjątkową i rzadką propozycję kolekcjonerską, a zarazem unikatową okazję zakupu oryginalnego dzieła Krzysztofa Jarockiego, reprezentującego jego najbardziej dopracowany figuratywny styl malarski.

Prezentowana praca jest unikatem i nie była jeszcze wystawiana, figuratywna i monumentalna kompozycja przedstawiająca majestatycznego konia arabskiego – symbol siły, szlachetności i harmonii na specjalistycznym kartonie.
Dzieło utrzymane jest w ciepłej, delikatnej tonacji barwnej, z subtelnie zbudowanym tłem w kolorze szarym który , które wydobywa elegancję sylwetki zwierzęcia i nadaje całości szlachetny, niemal portretowy charakter. To przykład dojrzałego stylu artysty, łączącego realizm z malarską ekspresją.
Obraz w formacie 50x50 cm należy do wyjątkowej rzadkości spotykanych realizacji artysty i stanowi wyjątkową propozycję kolekcjonerską dla miłośników jego twórczości.

Prawdziwa gratka dla kolekcjonerów malarstwa Krzysztofa Jarockiego oraz miłośników sztuki figuratywnej.

Krzysztof Jarocki (ur. 1959) to polski malarz, rysownik i rzeźbiarz, rozpoznawalny przede wszystkim jako twórca konsekwentnie rozwijający animalistykę z dominującym motywem konia. Jego prace budują napięcie pomiędzy realizmem anatomii a malarską syntezą – koń u Jarockiego nie jest „portretem zwierzęcia”, lecz nośnikiem energii, rytmu i wolności, uchwyconym w ułamku sekundy.

Korzenie i droga twórcza

Artysta urodził się w Białymstoku, wychowywał się w podlaskich Bokinach; studiował w SGGW w Warszawie (1979–1985). W jego biografii mocno wybrzmiewa podlaska wrażliwość na pejzaż, światło i zwierzę – co przekłada się na naturalność, z jaką buduje ruch i napięcie mięśni konia.

Temat przewodni: koń — ruch, lekkość, majestat

W opisach aukcyjnych i galeryjnych Jarocki jest konsekwentnie przedstawiany jako artysta, którego fascynuje ruch, a jego prace łączą dynamikę i lekkość. To właśnie ta „sprzeczność” (masa i pęd kontra elegancja) jest jednym z najbardziej charakterystycznych podpisów malarskich Jarockiego.

Styl i technika (dlaczego te obrazy są „natychmiast rozpoznawalne”)

Jarocki pracuje zarówno w oleju na płótnie, jak i w technikach mieszanych; często operuje zdecydowanym skrótem, szkicem, nerwową kreską i plamą, które następnie „domyka” światłem. Efekt to obraz żywy, „oddychający”, w którym tło bywa mgłą, powietrzem lub ruchem – a koń wyłania się z niej jak z kadru filmowego.

Wystawy i środowisko jeździeckie

W materiałach źródłowych podkreśla się, że artysta organizuje wystawy na Torach Wyścigów Konnych podczas ważnych wydarzeń sezonu oraz w Janowie Podlaskim przy okazji aukcji koni arabskich; znany jest również z pokazów malowania na żywo.

„Rodzina Jarockich” – kontekst kolekcjonerski

W Twoich wcześniejszych zapytaniach przewijał się temat „pokolenia artystycznego” Jarockich – i rzeczywiście, w dostępnych opisach pojawia się wątek wspólnych prezentacji rodzinnych: „Jaroccy – Malarstwo i Rzeźba” (z braćmi rzeźbiarzami oraz synem Jędrzejem) pokazywano m.in. w Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Łazienkach Królewskich w Warszawie.
Dodatkowo odnotowuje się m.in. współorganizację wystawy „Konie narowiste” (Galeria ZUM, Elbląg) oraz indywidualną wystawę w Marbelli (Excellence Art Gallery).

Obecność rynkowa (aukcje i kolekcje)

Obraz Adama Burczyca to scena, w której malarstwo postanawia przestać udawać, że jest tylko obrazem.

Na wzburzonym morzu, pod dramatycznym światłem przebijającym się przez chmury, potężny żaglowiec zostaje porwany przez siłę sztormu. Wiatr i fale są tu tak intensywne, że… wyrzucają statek poza granice obrazu.

I właśnie tu zaczyna się charakterystyczny dla Burczyca malarski żart z rzeczywistością.

Rama – zwykle spokojna strażniczka kompozycji – wygląda tak, jakby została rozerwana przez żywioł sceny. Fragment obrazu i ramy pęka, kruszy się i ustępuje miejsca statkowi, który dosłownie wyrywa się z malarskiej przestrzeni i zostaje wciągnięty w górę przez światło.

To nie tylko pejzaż morski.
To gra między iluzją a rzeczywistością.

Burczyc z charakterystycznym dla siebie dystansem pokazuje, że czasem sztorm w życiu bywa tak silny, że nie mieszczą go nawet ramy.

Praca przyciąga wzrok dramatycznym światłem, dynamiczną kompozycją i oryginalną, trójwymiarową oprawą, która staje się integralną częścią dzieła. Obraz z przymrużeniem oka – o momentach, kiedy rzeczywistość wyrywa się z ram, a życie nabiera tempa jak żaglowiec porwany przez wiatr.

Adam Burczyc jest współczesnym polskim malarzem, którego twórczość koncentruje się na świadomym dialogu pomiędzy figuracją a syntezą formy, emocją a konstrukcją obrazu. Jego prace wyróżniają się wyraźnym autorskim stylem, rozpoznawalną kolorystyką oraz konsekwencją formalną, dzięki czemu artysta buduje spójny i dojrzały język malarski.

W centrum zainteresowań Adama Burczyca znajduje się człowiek – rozumiany zarówno dosłownie, jak i symbolicznie. Postać ludzka, gest, relacja, napięcie między jednostką a przestrzenią stają się dla artysty pretekstem do opowieści o kondycji współczesnego świata. Kompozycje często balansują pomiędzy realizmem a metaforą, pozostawiając widzowi przestrzeń do własnej interpretacji.

Artysta świadomie operuje kolorem i rytmem, budując obrazy o silnym ładunku emocjonalnym, ale jednocześnie zdyscyplinowane kompozycyjnie. Widoczna jest tu wrażliwość na strukturę płaszczyzny malarskiej, światło oraz relacje pomiędzy poszczególnymi elementami obrazu. Jego malarstwo nie jest ilustracyjne – to raczej zapis stanu, napięcia, obecności, który działa na odbiorcę intuicyjnie.

Twórczość Adama Burczyca znajduje uznanie wśród kolekcjonerów prywatnych, a jego obrazy funkcjonują zarówno w przestrzeniach mieszkalnych, jak i reprezentacyjnych. Prace artysty dobrze wpisują się w nurt współczesnego malarstwa figuratywnego i postfiguratywnego, odpowiadając na potrzeby odbiorców poszukujących dzieł autentycznych, wyrazistych i ponadczasowych.


Adam Burczyc konsekwentnie rozwija swoją drogę twórczą, pozostając wiernym malarstwu jako podstawowemu medium wypowiedzi artystycznej. Jego obrazy to propozycja dla osób, które cenią indywidualny styl, emocjonalną głębię i świadome malarstwo.

Wyrazista, nowoczesna kompozycja figuratywna ukazująca dialog dwóch postaci w dynamicznej, wielowarstwowej strukturze barwnej. Artysta operuje szeroką plamą koloru oraz wyraźną fakturą impastu, budując napięcie pomiędzy światłem i ruchem. Obraz łączy elementy ekspresji z subtelną symboliką relacji międzyludzkiej, nadając całości charakter współczesnego malarstwa dekoracyjno-emocjonalnego.
Praca idealna do nowoczesnych wnętrz, kolekcji sztuki współczesnej oraz jako inwestycja w młodą/aktywną twórczość artystyczną.
Cena wywoławcza została ustalona na poziomie dwukrotnie niższym niż ceny analogicznych prac oferowanych w regularnej sprzedaży galeryjnej.
Wyjątkowa okazja nabycia dzieła w preferencyjnych warunkach aukcyjnych.

Gienadij Pitsko (ur. 1970 r. w Grodnie, Białoruś) – wybitny malarz polskiego pochodzenia, ceniony twórca malarstwa sztalugowego o charakterystycznej, ekspresyjnej formie. Jego prace wyróżnia rzadka, autorska technika nakładania farby szpachlą, dzięki której powierzchnia obrazu zyskuje bogatą, niemal rzeźbiarską fakturę, tworząc intensywne refleksy światła i głębię koloru. Technika ta zestawiona jest z wysoką figuratywnością przedstawień, co nadaje obrazom Pitsko zarówno siłę ekspresji, jak i czytelność narracji.

Artysta operuje paletą pełną energii – nasycone barwy i dynamiczne plamy pigmentu budują kompozycje o silnym wyrazie emocjonalnym. Ulubionymi tematami są pejzaże, liryczne sceny natury, kompozycje kwiatowe oraz figury, które zatrzymują na płótnie ulotne chwile i zmysłowe impresje, zapraszając widza do zatrzymania się i refleksji. Jego malarstwo łączy impresyjną wrażliwość z wyrafinowaną świadomością materii, co uczyniło go jednym z rozpoznawalnych współczesnych twórców w Europie.

Twórczość Pitsko to nie tylko warsztatowa biegłość, ale też narracja i atmosfera – obrazy opowiadają historię i budują emocjonalną relację z odbiorcą. Artysta tworzy w środowisku artystycznym – jego żona również jest malarką, a sztuka jest obecna w życiu całej rodziny, co sprzyja ciągłej twórczej wymianie inspiracji i dialogowi artystycznemu.

Najważniejsze wystawy indywidualne:
• 1992 – pierwsza indywidualna wystawa, kino „Październik”, Grodno
• 1997 – „Ulice Gdańska”, Sopot
• 1998 – Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 1999 – „Miejski pejzaż”, Grodno
• 2001 – „Natchnienie”, Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 2007 – „Poezja obszarów”, Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 2008 – „Martwa natura”, Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 2009 – „Zaczarowany pięknem”, Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 2009 – Galeria „Diotris”, Petersburg
• 2013 – „Anielskie piosenki”, Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 2013 – „Anielskie piosenki”, Pałac Branickich, Białystok
• 2013 – „Kobiety i kwiaty”, Pułtusk
• 2014 – „Anioły”, Kościół Świętej Rodziny, Lublin
• 2014 – „Pod niebem”, Miejska Galeria Sztuki, Sopot
• 2014 – „Słowiańska dusza”, Teatr Muzyki i Tańca, Kutno
• 2015 – „Rodzone pejzaże”, Galeria „Tyzenhauza”, Grodno
• 2015 – „Rodzone pejzaże”, Pałac Branickich, Białystok
• 2025 – indywidualna wystawa, Galeria Ado-Art, Promenada, Warszawa

Wystawy zbiorowe i uczestnictwa artystyczne:
• stały udział we wspólnych wystawach Związku Malarzy Białorusi – „Grodno Koloryt”
• 2007 – „Jesień oczami polskich malarzy”, Paryż
• liczne wspólne ekspozycje w Polsce, Białorusi, Litwie, Rosji
• 2009 – wspólna wystawa, Galeria „Diotris”, Petersburg
• 2013 – wystawa zbiorowa, Senat RP, Warszawa
• 2013 – wystawa zbiorowa, Wilno
• 2014 – „Pod niebem”, Miejska Galeria Sztuki, Sopot


Malarska praktyka Gienadija Pitsko, łącząca żar barwy, głębię faktury i narracyjną figuratywność, plasuje jego twórczość wśród najciekawszych propozycji sztuki współczesnej. Jego obrazy – dzięki intensywności wyrazu i ręcznemu, świadomemu kształtowaniu materii – stanowią cenny element każdej kolekcji i niepowtarzalny przykład indywidualnego języka malarskiego

Prezentowana praca Wojciecha Brewki to charakterystyczny dla artysty portret ptaka, w którym kolor, ekspresyjna kreska i lekko ironiczna narracja tworzą niezwykle sugestywną kompozycję.

Centralną postacią obrazu jest pelikan o wydłużonym, niemal rzeźbiarskim dziobie, ukazany w sposób stylizowany i pełen charakteru. Artysta operuje ciepłą, kontrastową paletą barw – dominują tu odcienie ochry, bursztynowego złota, brązów oraz akcenty turkusu i pomarańczy. Dzięki temu kompozycja jest żywa, energetyczna i natychmiast przyciąga wzrok.

Tło utrzymane w jasnej, lekko surowej tonacji z dynamicznymi plamami i śladami gestu malarskiego podkreśla street-artową energię twórczości Brewki, jednocześnie nadając pracy lekkość i współczesny charakter.

Na szczególną uwagę zasługuje starannie dobrana oprawa – szeroka, drewniana rama o ciepłej kolorystyce z wewnętrznym srebrzystym profilem. Oprawa idealnie współgra z paletą obrazu, optycznie go powiększa i nadaje całości elegancki, kolekcjonerski charakter.

To, co szczególnie istotne dla kolekcjonerów:

JEST TO JEDEN Z CZTERECH OBRAZÓW TWORZĄCYCH SPÓJNĄ SERIĘ WOJCIECHA BREWKI.
POZOSTAŁE TRZY PRACE MOŻNA ZAKUPIĆ W GALERII, TWORZĄC PEŁNY KOMPLET – KWARTET / CYKL CZTERECH OBRAZÓW, KTÓRE DOSKONALE ZE SOBĄ WSPÓŁGRAJĄ I TWORZĄ WYJĄTKOWĄ KOMPOZYCJĘ NA ŚCIANIE.

Dzięki temu obraz może funkcjonować zarówno jako samodzielna, wyrazista praca, jak i część większej, kolekcjonerskiej całości, która w zestawie czterech obrazów tworzy efektowną, spójną narrację wizualną.

Twórczość Brewki słynie z odważnej kolorystyki, charakterystycznych form i lekkiego dystansu do rzeczywistości – i właśnie te elementy sprawiają, że jego prace świetnie odnajdują się we współczesnych wnętrzach, dodając im energii i charakteru.

Wojciech Brewka – kolor, który gra pierwsze skrzypce

Wojciech Brewka to artysta, którego twórczość trudno pomylić z kimkolwiek innym. Jego największym znakiem rozpoznawczym jest kolor – intensywny, kontrastowy, energetyczny. To właśnie poprzez barwę buduje emocje, napięcie i charakter swoich prac.

Malarz kolorysta, artysta street artu, twórca wielkoformatowych murali, współwłaściciel galerii Officyna Art & Design oraz inicjator festiwalu Przenikania. Od lat aktywnie działa na warszawskiej scenie artystycznej – zarówno jako twórca, jak i animator kultury.

Na rynku sztuki pojawił się z dużą dynamiką – w 2013 roku przebojem wkroczył na aukcje młodej polskiej sztuki, gdzie jego wyrazista stylistyka szybko zwróciła uwagę kolekcjonerów.

W swojej twórczości Brewka swobodnie dekonstruuje klasyczne gatunki malarstwa – portret, alegorię czy animalistykę – umieszczając je na intensywnych, kontrastowych tłach. W jego obrazach często pojawiają się zwierzęta lub postaci w przewrotnym, ironicznym, a czasem społecznym kontekście.

Jednak to właśnie kolor jest prawdziwym bohaterem jego malarstwa. Nasycone barwy, mocne zestawienia i odważna paleta sprawiają, że obrazy Brewki działają natychmiast – przyciągają wzrok i nadają przestrzeni wyjątkowy charakter.

Artysta chętnie angażuje się również w działania społeczne, edukacyjne i charytatywne, a swoją przestrzeń twórczą udostępnia młodym artystom, studentom oraz niezależnym inicjatywom artystycznym.


Twórczość Wojciecha Brewki to malarstwo pełne energii – odważne kolorystycznie, z dystansem i charakterem.
To sztuka, która ożywia wnętrze i zostaje w pamięci.

Prezentowana praca to niezwykle sugestywny i dopracowany warsztatowo portret, w którym artysta łączy realizm z symboliczną, niemal mistyczną narracją. Centralną postacią kompozycji jest młoda kobieta o subtelnych rysach i hipnotyzującym spojrzeniu – spokojnym, wyciszonym, a jednocześnie pełnym ukrytej głębi.

Na jej ramieniu spoczywa iguana – motyw kluczowy dla interpretacji dzieła. Zwierzę, oddane z imponującą dbałością o detal i fakturę, staje się nie tylko kontrapunktem wizualnym, ale przede wszystkim symbolem instynktu, natury oraz pierwotnej siły. To właśnie ona reprezentuje tę część ludzkiej natury, którą często tłumimy – dziką, nieujarzmioną, autentyczną.

Kompozycja opiera się na wyjątkowym napięciu między dwiema rzeczywistościami: ludzką wrażliwością i dziką naturą. Mimo tej dualności, scena emanuje spokojem i harmonią. Między bohaterką a zwierzęciem wyczuwalna jest cicha więź – pełna zaufania, niemal intuicyjna, jakby obie istoty rozumiały się bez słów.

Tło utrzymane w ciepłej, rozproszonej tonacji z subtelnymi świetlnymi akcentami (bokeh) podkreśla intymność sceny i nadaje jej poetycki, ponadczasowy charakter. Światło miękko modeluje twarz i ciało, wydobywając naturalność formy i szlachetność koloru.

„Dzika Dusza” to opowieść o tej części nas, która wciąż pamięta, kim byliśmy, zanim nauczyliśmy się wszystko kontrolować. To obraz o powrocie do źródła – do instynktu, prawdy i wewnętrznej siły.


MONIKA BARTKOWIAK-ZAWADZKA

Artystka, której znakiem rozpoznawczym jest intensywność koloru oraz siła emocjonalnego przekazu. Jej twórczość stanowi harmonijne połączenie wrażliwości na piękno natury z elementami tajemnicy, symboliki i subtelnego surrealizmu. Obrazy Bartkowiak-Zawadzkiej wyróżniają się bogactwem barw, ekspresją oraz wyrazistą strukturą materii malarskiej, tworząc rozpoznawalny i konsekwentnie rozwijany język artystyczny.

Artystka nieustannie się kształci, poszukując nowych środków wyrazu oraz eksperymentując z różnorodnymi technikami malarskimi i strukturą powierzchni płótna. Praca z warstwą, fakturą oraz światłem sprawia, że jej kompozycje zyskują głębię i wielowymiarowość, a każda realizacja stanowi indywidualne studium emocji i koloru. To właśnie ciągły rozwój warsztatu i otwartość na nowe rozwiązania formalne powodują, że jej twórczość pozostaje dynamiczna, świeża i coraz bardziej ceniona przez odbiorców.

Zainteresowanie sztuką odkryła w bardzo młodym wieku — pierwszą wystawę indywidualną zorganizowała już jako piętnastolatka, zdobywając uznanie dla rodzącego się talentu. Przez lata jej droga zawodowa związana była z biznesem, jednak w dojrzałym okresie życia powróciła do sztuki, odkrywając swój potencjał twórczy na nowo. Sama określa się jako artystka będąca „na początku nowej drogi”, z dużym apetytem twórczym i świadomością własnego rozwoju.

Fascynacja kolorem stała się dla niej narzędziem opowiadania historii i budowania emocjonalnej narracji obrazu. Artystka umiejętnie łączy odważne, nasycone barwy z tonami wyciszonymi, osiągając efekt głębi oraz napięcia pomiędzy ekspresją a kontemplacją. Każde pociągnięcie pędzla jest przemyślane, a kolory wchodzą ze sobą w dialog, zapraszając widza do osobistego odczytania kompozycji.

Szczególną uwagę poświęca detalowi, strukturze oraz wielowarstwowości, co nadaje jej pracom charakter zarówno realistyczny, jak i symboliczny. Obrazy artystki funkcjonują jako autonomiczne światy emocji, w których widz odnajduje zarówno dynamikę, jak i wewnętrzne wyciszenie.

Jej twórczość była prezentowana na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, gdzie spotyka się z rosnącym zainteresowaniem kolekcjonerów i środowiska artystycznego. Prace Moniki Bartkowiak-Zawadzkiej znajdują się w prywatnych kolekcjach krajowych i międzynarodowych. Dynamiczny rozwój artystyczny oraz konsekwentnie budowana rozpoznawalność sprawiają, że jej twórczość postrzegana jest jako obiecujący kierunek inwestycyjny.


WYBRANE WYSTAWY:


• „W galopie” – wystawa zbiorowa, Art in House, Tor Służewiec, Warszawa, wrzesień 2025
• Forum Inteligentnego Rozwoju – wystawa autorska, Uniejów, czerwiec 2025
• „WOMAN’S ESSENCE 2025 LONDON” – wystawa zbiorowa, WAA Woman Art Award, Londyn, maj 2025
• CAVALIADA, Poznań, listopad 2024
• „DZIKA” – wystawa autorska, Hampton by Hilton, Poznań, listopad 2024
• „DZIKA” – wystawa autorska, Palmiarnia Poznańska, październik 2024
• „70-lecie lotnictwa wojskowego” – wystawa zbiorowa, 31. Baza Lotnictwa Taktycznego w Krzesinach, wrzesień 2024
• „W galopie” – wystawa zbiorowa, Art in House, Tor Służewiec, Warszawa, wrzesień 2024
• „W galopie” – wystawa zbiorowa, Art in House, Tor Służewiec, Warszawa, wrzesień 2023
• „Szeroko na wąskiej” – Mosina, sierpień 2023

„Smak czasu” – subtelna podróż między epokami

Prezentowana praca stanowi wyjątkową realizację idei serii „Smak czasu”, w której artysta podejmuje próbę uchwycenia ulotności epok i przenikania się ich estetyk, znaczeń oraz symboli. To dzieło, które nie tylko zachwyca warsztatem, ale przede wszystkim opowiada o przemijaniu, pamięci i współczesnej tożsamości człowieka.

Punktem wyjścia dla tej koncepcji jest refleksja nad zmianą – jeszcze niedawno kobiety nosiły bogate suknie i krynoliny, dziś otacza nas zupełnie inna moda, kultura i styl życia. Tempo przemian jest niezwykle szybkie, a to, co dziś wydaje się naturalne i oczywiste, w przyszłości stanie się jedynie wspomnieniem – reliktem minionych czasów. Artysta przypomina jednak, że każda epoka ma swój unikalny charakter, a współczesność, w której żyjemy, już teraz zapisuje się jako historia.

Centralna postać obrazu – młoda kobieta ukazana frontalnie – została przedstawiona w estetyce nawiązującej do malarstwa dawnych mistrzów. Perfekcyjny modelunek światłocieniowy, porcelanowa cera, subtelność rysów oraz mistrzowsko oddana faktura tkaniny świadczą o wysokim poziomie warsztatowym i świadomym dialogu z tradycją malarską XVIII i XIX wieku. Bogata, elegancka suknia buduje wrażenie ponadczasowej klasy i harmonii.

Jednak to, co czyni tę pracę wyjątkową, to świadome przełamanie tej klasycznej formy elementami współczesności. Butelka popularnego napoju oraz obecność kultowej, popkulturowej postaci zabawki wprowadzają kontrast, który staje się osią całej narracji. To zestawienie – z pozoru niepasujące – tworzy głęboki, wielowarstwowy przekaz: zderzenie tradycji z teraźniejszością, historii z codziennością, sacrum formy z profanum współczesnych symboli.

Kompozycja jest niezwykle spójna i wyważona – harmonia kolorystyczna, precyzja detalu oraz realistyczne opracowanie każdego elementu budują wrażenie niemal fotograficznej obecności, nadając pracy subtelną trójwymiarowość. Obraz nie tylko przyciąga wzrok, ale również zatrzymuje widza na dłużej, prowokując do refleksji i osobistych skojarzeń.

Zgodnie z ideą serii, aby naprawdę „poczuć smak czasu”, trzeba na chwilę zwolnić i zatrzymać się – i właśnie to umożliwia to dzieło. To obraz kontemplacyjny, który działa zarówno na poziomie estetycznym, jak i emocjonalnym.

Dodatkowym atutem jest fakt, że praca zostanie oprawiona w eleganckie, podwójne passe-partout oraz starannie dobraną, stylową ramę, co znacząco podnosi jej walory ekspozycyjne i sprawia, że jest w pełni gotowa do prezentacji w przestrzeni prywatnej lub galeryjnej.

„Smak czasu” to propozycja o wysokim potencjale kolekcjonerskim – doskonale wpisująca się w aktualne trendy rynku sztuki, gdzie klasyczny warsztat spotyka się z nowoczesnym, inteligentnym przekazem. To dzieło, które nie tylko zdobi, ale przede wszystkim opowiada historię – o nas, o teraźniejszości i o tym, jak zostaniemy zapamiętani.


Arthur Anokhin (ur. 1990, Charków, Ukraina) to jeden z najbardziej interesujących przedstawicieli młodego pokolenia malarzy figuratywnych, który konsekwentnie rozwija język hiperrealistycznego portretu, osadzonego w tradycji klasycznego malarstwa europejskiego. Artysta mieszka i pracuje w Charkowie, gdzie kształtował swój warsztat akademicki, studiując w latach 2009–2015 na Wydziale Malarstwa Monumentalnego w Charkowskiej Państwowej Akademii Projektowania i Sztuki oraz wcześniej (2005–2009) w Charkowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

________________________________________

Jego malarstwo wyróżnia się wyjątkową precyzją wykonania oraz niezwykłą wrażliwością na detal. Tworzone w technice olejnej kompozycje – najczęściej przedstawiające portrety kobiet – przyciągają uwagę perfekcyjnym modelunkiem światła, subtelną pracą laserunkową oraz niemal fotograficzną jakością odwzorowania materii.

Artysta świadomie czerpie z dorobku dawnych mistrzów – szczególnie malarstwa holenderskiego, a także z estetyki neoklasycyzmu i prerafaelitów, adaptując ich dorobek do współczesnego języka wizualnego.

________________________________________

Kluczowym wyróżnikiem twórczości Anokhina jest umiejętne zestawienie:
klasycznej formy malarskiej z motywami współczesnej kultury wizualnej

W jego obrazach pojawiają się symbole codzienności XXI wieku kultury konsumpcyjnej, które wprowadzają intrygujące napięcie między przeszłością a teraźniejszością.

Efekt: świeży, rozpoznawalny i bardzo kolekcjonerski język wizualny

________________________________________

Proces twórczy artysty oparty jest na klasycznych zasadach warsztatu malarskiego:

• precyzyjny rysunek konstrukcyjny

• podmalówka tonalna

• wielowarstwowe laserunki

• świadoma praca światłem i detalem

Efektem jest malarstwo o najwyższym poziomie realizmu, głębi i szlachetności wykonania

________________________________________

Prace artysty znajdują się w kolekcjach prywatnych na całym świecie:

Ukraina, Niemcy, Austria, Anglia, Włochy, Polska, USA

Jego twórczość była prezentowana na rynku aukcyjnym, m.in.:

• Christie’s (2014, 2015)

• Sworders (2022)

• Southgate Auction Rooms (2023)

W 2024 roku artysta uczestniczył w prestiżowej wystawie „SHERO” w Nowym Jorku (kurator: Maria Manuylenko).

MaNa Art – warszawska malarka (ur. w 1980 r. w Kielcach).

Pasją MaNa Art jest malarstwo abstrakcyjne, pełne ekspresji i harmonii kolorów. Sięga po strukturalne, trójwymiarowe kompozycje, które wydają się unosić z płaszczyzny. Wykorzystuje również płynne akryle, osiągając efekt przenikania się barw i dynamiczne formy.

Tworzy od 2021 r., jednak głębokie oddanie swojej pasji sprawiło, że jest autorką kilkuset dzieł. Jej prace zyskały uznanie międzynarodowych galerii, przedsiębiorców i osób prywatnych.

Jest także kreatorką i producentką limitowanej kolekcji ubrań MaNa Art WEAR, z nadrukami autorskich obrazów, pod hasłem “noszę- wspieram”.

Główną motywacją artystki jest wspieranie finansowe sztuką osób i instytucji pomagających chorym dzieciom. Współpracuje z fundacjami, przekazuje obrazy na cele charytatywne (już ponad 300 prac), a część dochodu z całej jej działalności wspiera Warszawskie Hospicjum dla Dzieci.


WYSTAWY/WYDARZENIA:
· Kampania Plogix Gallery na Times Square, Nowy Jork, USA
· Wystawa “Avan’t Garde”, Galeria Van Gogh’a, Madryt, Hiszpania - wystawa grupowa
· Międzynarodowe Targi Sztuki Współczesnej, Paryż, Francja - wystawa grupowa
· „Emocje”– projekt „Artyści i AI dla Warszawskiego Hospicjum dla Dzieci” - indywidualna wystawa w Hotelu Ibis Styles Warszawa Centrum
· Wystawa na Kongres Hotel Management 2025 – wystawa indywidualna
· „Sztuka to tylko pretekst” – Hotel Mercure Warszawa Centrum, wystawa indywidualna
· „Tam gdzie kolor spotyka serce” - Hotel Mercure Warszawa Grand, wystawa indywidualna
· „Kobieta Hotelarz 2025” – Polskie Hotele Niezależne - wystawa indywidualna
· „Różowy Październik” oraz „Kwiat Dojrzałości” – wystawy indywidualne w Hotel Arche Krakowska w Warszawie
· Pałac Kultury i Nauki, Warszawa – wystawa indywidualna
· Filharmonia Świętokrzyska im. O. Kolberga, Kielce – wystawa indywidualna (100 obrazów)


OBRAZY WSPARŁY m.in.:
· Fundację Rodziny de Lubicz Szeliskich
· Fundację Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi
· Business Centre Club – Kolacja Dobra 2026
· Fundację „Akogo?” oraz Kliniki Budzik Pani Ewy Błaszczyk - gala, promująca książkę "50 Osobistości Biznesu"
· Fundację Rak'n'Roll Wygraj Życie
· Fundację "Pomóż Im" Hospicjum dla Dzieci
· Fundację Warszawskie Hospicjum dla Dzieci
· Biznes Boxing Polska – Gala Charytatywna

Agnieszka Tyczkowska

Kreatorka Home Art Concept – kielecka artystka (ur. w 1978 r.).

Tworzy unikalne rękodzieło z żywicy epoksydowej i naturalnych elementów.

W centrum jej twórczości znajdują się zegary - symbol ulotności chwili i pięknych wspomnień, które warto pielęgnować.

Każda praca to spotkanie pasji, natury i emocji - chwila, która dzięki sztuce może trwać wiecznie.

W żywicy epoksydowej stara się zachować to, co nietrwałe - delikatność płatków, strukturę

drewna, blask kamienia i światło, które ożywia materię. Łączy organiczność natury z precyzją

rzemiosła, tworząc przedmioty o niepowtarzalnym charakterze.

Każdy zegar powstaje według autorskiego projektu, z dbałością o najmniejszy detal - tak, by stać się nie tylko funkcjonalnym przedmiotem, lecz także wyjątkową opowieścią zamkniętą w formie.

WYSTAWY/WYDARZENIA:

· Partner Kongresu Hotel Management we Wrocławiu, wystawa indywidualna, 2025

· „Sztuka to tylko pretekst” – Hotel Mercure Warszawa Centrum, wystawa indywidualna, 2025

· „Kobieta Hotelarz” – Polskie Hotele Niezależne, wystawa indywidualna, 2025

· „Kwiat Dojrzałości” - Hotel Arche Krakowska, wystawa indywidualna, Warszawa, 2024

· „Różowy Październik”- Hotel Arche Krakowska, wystawa indywidualna, Warszawa, 2024

Salvador Dali zrezygnował z przedstawienia Chrystusa z koroną cierniową, a inskrypcję INRI (Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum – Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski) umieścił nad głową Chrystusa, a nie zwyczajowo na krzyżu. Dali skupił się na "kosmicznym" i "metafizycznym" znaczeniu Chrystusa jako jedności wszechświata. Artysta ukazuje Jezusa jako "jądro atomu" – boskie centrum wszystkiego. Chrystus nie wygląda na umęczonego, lecz wznosi się nad ziemskim krajobrazem (zatoka Port Lligat), co sugeruje boską chwałę, triumf nad śmiercią oraz miłość do świata.

To wyjątkowe dzieło, będące rzeźbiarską interpretacją najsłynniejszego religijnego obrazu Dalego z 1951 roku. Edycja ta, wydana przez Center Art Galleries z Honolulu, jest jedną z najbardziej prestiżowych i najlepiej udokumentowanych serii płaskorzeźb artysty z lat 70.

1. Geneza i Wydawca

Wydawca: Center Art Galleries (Honolulu, Hawaje). Była to jedna z najważniejszych galerii współpracujących bezpośrednio z Dalim w latach 70. i 80. (często we współpracy z wydawcą Levine & Levine). To oni stali za wieloma luksusowymi edycjami rzeźb i grafik przeznaczonych na rynek amerykański.
Data powstania: Projekt rzeźbiarski powstał w 1978 roku. Dalí pragnął nadać swojemu wizjonerskiemu ujęciu Chrystusa wymiar fizyczny, trójwymiarowy.
2. Charakterystyka techniczna

Materiał: Brąz patynowany. Patyna w tej edycji ma zazwyczaj głęboki, ciemnobrązowy odcień z delikatnymi przetarciami, które podkreślają anatomię postaci.
Technika: Odlew metodą wosku traconego (cire perdue). Płaskorzeźba charakteryzuje się niezwykłą perspektywą "z lotu ptaka" (tzw. perspektywa nadprzyrodzona), która była rewolucyjnym pomysłem Dalego.
3. Sygnatury i Oznaczenia (Pewne detale)

Numeracja: Twój egzemplarz 84/195 wskazuje na bardzo niską i ekskluzywną serię. Większość popularnych edycji rzeźb Dalego miała nakłady rzędu 350, 600 lub więcej egzemplarzy. Nakład 195 sztuk jest uznawany za bardzo rzadki.
Ozdobnik biblijny: Przy sygnaturze często pojawia się motyw dekoracyjny (np. stylizowana ryba lub krzyż), co było typowe dla religijnych projektów Dalego z tego okresu, mających podkreślić mistyczny charakter dzieła.
Etui: Oryginalne etui z tłoczeniami jest integralną częścią obiektu. W tamtym czasie Center Art Galleries przywiązywało ogromną wagę do oprawy edytorskiej, traktując etui jako "ołtarz" dla rzeźby.
4. Znaczenie Artystyczne (Charakterystyka dzieła)

Inspiracja: Dalí oparł tę kompozycję na rysunku hiszpańskiego mistyka, św. Jana od Krzyża (XVI w.), który rzekomo ujrzał Chrystusa w takiej perspektywie podczas ekstazy.
Symbolika: Brak gwoździ, krwi i korony cierniowej. Chrystus Dalego nie jest postacią cierpiącą, lecz triumfującą nad światem (widocznym w dolnej części kompozycji jako krajobraz Portlligat). To tzw. "kosmiczny Chrystus".
5. Źródła i Autentyczność

Descharnes: Płaskorzeźba ta jest notowana w archiwach Roberta Descharnesa (katalog Le Dur et le Mou / The Hard and the Soft), który dokumentował rzeźbiarską twórczość artysty.

Wyjątkowa, silnie figuratywna kompozycja wykonana techniką szpachli malarskiej, wyróżniająca się niezwykle ekspresyjną fakturą i dynamicznym prowadzeniem koloru. Obraz przedstawia portret muzyczki – kontrabasistki (basistki), ukazanej w momencie skupienia podczas gry na instrumencie smyczkowym. Kontrabas to największy instrument z rodziny skrzypiec, o głębokim, rezonującym brzmieniu, którego charakterystyczny, monumentalny kształt został w obrazie uchwycony w syntetyczny, malarski sposób.

Postać muzyczki została przedstawiona w półzbliżeniu – z instrumentem obejmowanym dłońmi – w atmosferze skupienia i wewnętrznego napięcia. Silnie figuratywna forma została zbudowana przy pomocy grubych, zdecydowanych nałożeń farby olejnej, tworzących niemal rzeźbiarską strukturę powierzchni. Farba nakładana była bardzo grubą warstwą szpachlą, co nadaje pracy wyjątkową plastykę i głębię oraz sprawia, że obraz zmienia się wraz z oświetleniem.

Charakterystycznym elementem kompozycji są pionowe rytmy strun instrumentu, które przecinają przestrzeń obrazu i budują dodatkową warstwę znaczeniową – subtelną granicę między widzem a postacią muzyczki. Zabieg ten wprowadza poczucie ruchu i drgania dźwięku, potęgując wrażenie muzycznej ekspresji.

Artysta operuje intensywną, kontrastową paletą barw – ciepłe czerwienie i oranże zestawione zostały z chłodnymi turkusami i błękitami, co tworzy dynamiczne napięcie kolorystyczne. Zdecydowany światłocień wydobywa twarz oraz dłonie postaci, nadając kompozycji wyrazisty, emocjonalny charakter.

Gruba warstwa impastowej farby sprawia, że powierzchnia obrazu posiada wyjątkową, reliefową strukturę, podkreślając ekspresję gestu i indywidualny charakter pracy. Dzięki temu dzieło balansuje pomiędzy figuracją a malarstwem materii.

Praca łączy nowoczesną, ekspresyjną formę z czytelną narracją figuratywną, czyniąc ją atrakcyjną zarówno dla miłośników sztuki współczesnej, jak i kolekcjonerów poszukujących wyrazistych tematów muzycznych.

Krystyna Róż-Pasek

Urodzona w 1981r. w Gorlicach, absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Tarnowie. W latach 2004-2009 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, na Wydziale Architektury Wnętrz. Studia zakończone pracą dyplomową w Pracowni projektowania mebli i elementów wyposażenia wnętrz. Uczestniczka wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych. Aktualnie mieszka i rozwija swoją twórczość w Krakowie. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków.


W swojej działalności zajmuje się głównie malarstwem sztalugowym, tworząc autorskie obrazy. Obrazy olejne na płótnie charakteryzują mocne ekspresyjne kolory oraz faktura farby, nakładana przy użyciu szpachelki malarskiej. W malarstwie artystka przekazuje swoją pasje oraz umiejętność kreowania przestrzeni i kompozycji

Subtelna, symboliczna kompozycja inspirowana estetyką współczesnej ikony. Uproszczone sylwetki anielskie o wyraźnie zaznaczonych, złoconych nimbach wyłaniają się z wielowarstwowej materii malarskiej, budując nastrój skupienia i duchowej kontemplacji. Praca reprezentuje nurt nowoczesnej ikony typu „cienie” – formy niezwykle rzadkiej i wyjątkowej na rynku sztuki sakralnej.
Ikona powstaje na płótnie, w które wklejane są autentyczne fragmenty dawnych płócien pochodzących z renowacji historycznych kościołów i cerkwi. Autorka, będąca doktorem konserwacji zabytków, pozyskuje je za zgodą i z błogosławieństwem osób duchownych, z poszanowaniem ich pierwotnego, sakralnego przeznaczenia. Nadaje to dziełu szczególny duchowy wymiar „obrazu z duszą” – już wcześniej obecnego w przestrzeni modlitwy i liturgii, a więc symbolicznie „obmodlonego”.
Całość została oprawiona w unikatowe, welurowe, pozłacane passe-partout oraz klasyczną złotą ramę, które harmonijnie podkreślają sakralny charakter kompozycji oraz jej trójwymiarową, reliefową strukturę.
Dochód z zakupu obrazu przeznaczony jest na renowację cerkwi w Baligrodzie – artystka aktywnie wspiera prace konserwatorskie, przekazując środki ze sprzedaży swoich dzieł na ten cel.


Małgorzata Dawidiuk (ur. 1967)

Obraz / Art Print – ikona współczesna

Prezentowane dzieło autorstwa Małgorzaty Dawidiuk – jednej z najbardziej cenionych współczesnych ikonopisarek w Polsce – stanowi wyjątkowe połączenie tradycji ikony bizantyjskiej z autorską, nowoczesną interpretacją malarską.

Artystka urodziła się w 1967 roku w Wisznicach na Podlasiu. W 1994 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych im. I. E. Repina w Petersburgu, na Wydziale Malarstwa i Konserwacji, w specjalizacji ikona – jednej z najbardziej wymagających i prestiżowych ścieżek artystycznych. Jest założycielką i prowadzącą pracownię konserwatorsko-artystyczną „IKOS”.

Małgorzata Dawidiuk jest autorką licznych realizacji sakralnych: ikon, ikonostasów i polichromii, m.in. w Chołowicach k. Krasiczyna, Koszalinie, Krynicy, Olsztynie, Zamienicach k. Legnicy oraz w Niagou na Słowacji. Jest także współautorką malowideł ściennych w Kaplicy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych w Polsce oraz za granicą.

Twórczość artystki wyrasta z dwóch źródeł:
– wieloletniej praktyki konserwatora dzieł sztuki sakralnej,
– głębokiego zakorzenienia w kanonie ikony.

Początkowo artystka tworzyła wierne kopie i trawestacje dawnych ikon, zachowując ścisłe zasady „pisania” świętych wizerunków – wraz z duchowym przygotowaniem i poszanowaniem tradycji teologicznej. Z czasem kanon stał się dla niej punktem wyjścia, a nie ograniczeniem – ustępując miejsca autorskiej inwencji i współczesnej formie wyrazu.

Szczególne miejsce w jej dorobku zajmują ikony-cienie oraz późniejsze realizacje na płótnie, w których fragmenty oryginalnych, starych płócien – odnajdywane podczas prac konserwatorskich w cerkwiach – zostają naklejone na nowy blejtram. Są to autentyczne relikty dawnych świątyń, niosące w sobie pamięć miejsca, modlitwy i historii. Z pojedynczych postaci wyłaniają się tu wielowątkowe sceny figuralne, budujące narrację na pograniczu sacrum i współczesnej wrażliwości.

Artystka łączy mistrzostwo warsztatowe, doświadczenie konserwatorskie i zaplecze akademickie – po studiach w Petersburgu uzyskała stopień doktora sztuki na Uniwersytecie Technologiczno-Humanistycznym w Radomiu, co potwierdza jej wysoką pozycję zarówno jako twórcy, jak i badacza ikonografii.


Wartość kolekcjonerska i społeczna

Zakup prezentowanego obrazu lub certyfikowanego Art Printu to nie tylko inwestycja w dzieło uznanej artystki, ale również realne wsparcie dla dziedzictwa kulturowego.