Naukę malarstwa rozpoczął u Wojciecha Gersona w warszawskiej Klasie Rysunkowej, a kontynuował je w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki. Dzięki prywatnemu stypendium wyjechał do Monachium i w latach 1883-1885 kształcił się jeszcze w Akademii Sztuk Pięknych oraz w prywatnej pracowni Józefa Brandta. Jjego obrazy cieszyły się tak dużą popularnością na monachijskim rynku sztuki, że „zbywał je na stalugach licznym niemieckim Kunsthandlerom”. W 1886 wrócił do Warszawyi rozpoczął współpracę z „Tygodnikiem Ilustrowanym”. Malował głównie obrazy o tematach historycznych i batalistycznych - rekonesanse, potyczki, biwaki żołnierskie. Ze szczególnym upodobaniem malował sceny z kampanii napoleońskiej. Tematem jego prac były także sceny rodzajowe - pogodne sceny z warszawskich parków i ulic, wypadki na drogach, polowania i, co ciekawe, sceny cyrkowe
akwarela, papier;
44 x 31 cm;
sygnowana po prawej stronie u dołu: St. Wolski
olej, płótno, wym.: 62,5 x 69 cm
sygn. p.d.: Stanisław Wolski 1892
olej, tektura 41,5 x 33,7
sygnowany lewo dół: "Stanisław Wolski 1887 r."
Olej, deska 18,5 x 31 cm
Sygn. po prawej u dołu czarnym olejem: S Wolski