Malarz urodzony w Nowym Targu. Talent do malowania portretów objawił się u niego jeszcze gdy był uczniem nowosądeckiego Gimnazjum. Po zdaniu matury odbył roczną służbę w armii austriackiej. Następnie studiował na wydziale budownictwa Szkoły Politechnicznej we Lwowie. W 1907 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie studiował na wydziale filozoficznym UJ oraz w ASP (1907-1912) u Józefa Mehoffera i Wojciecha Weissa. Trzy obrazy malowane pod kierunkiem tych profesorów zostały nagrodzone srebrnymi medalami. W 1914 r. na konkursie TPSP w Krakowie otrzymał nagrodę za obraz pt. "Madonna". W czasie 1. wojny służył w armii austriackiej i został wysłany na front wschodni. Uwięziony przez Rosjan, przebywał siedem lat w obozie jenieckim na Syberii, a następnie w Krasnojarsku. W 1921 r. powrócił do Nowego Targu, przywożąc kilka płócien z Syberii. Malował portrety górali, sceny z ich życia, pejzaże z Tatr i Podhala. W okresie 1924-1939 przebywał głównie w Chicago i Pensylwanii w USA. Portretował tam dostojników kościelnych i rodziny fabrykantów. Był współzałożycielem Polsko-Amerykańskiego Towarzystwa Tatrzańskiego oraz działaczem Związku Podhalan. Wraz ze Stanisławem Marcinowem w latach 1932-1934 wykonał pomnik Władysława Orkana w Nowym Targu. W czasie 2. wojny mieszkał w Chicago, gdzie portretował m.in. lgnacego Paderewskiego i Władysława Sikorskiego. W 1959 r. wrócił do Krakowa, gdzie spędził swoje ostatnie lata. Uczestniczył m.in. w wystawach Towarzystwa Sztuki Podhalańskiej w Zakopanem (od 1922), TPSP w Krakowie (m.in. wystawa uczniów Mehoffera w 1938 r.), w Polskim Klubie Artystycznym w Chicago (1928, 1932). Miał wystawę retrospektywną w Muzeum Polskim w Chicago i Nowym Jorku w 1953 r. Wystawy pośmiertne miały miejsce w Nowym Targu (1972), Muzeum Polskim w Chicago (1973) oraz w Krakowie (1980). Większe zbiory dzieł artysty posiadają: Muzeum Polskie w Chicago oraz Muzeum Podhalańskie PTTK w Nowym Targu. W 1953 r. ukazał się w Chicago, nakładem Fundacji Ignacego Jana Paderewskiego, album Michael Rekucki and his paintings.