Marcin Kitz (1891–1943) był polskim malarzem i grafikiem pochodzenia żydowskiego, związanym przede wszystkim z artystycznym środowiskiem Lwowa. Należał do cenionych twórców okresu międzywojennego, a jego różnorodny dorobek obejmuje pejzaże, sceny rodzajowe, portrety i martwe natury. Szczególnie charakterystyczne dla jego twórczości są nastrojowe widoki Lwowa i okolic, przedstawienia małych miasteczek oraz sceny z życia wsi.

Urodził się w 1891 roku we Lwowie. Początkowo studiował na Politechnice Lwowskiej, a edukację artystyczną rozpoczął pod kierunkiem Stanisława Rejchana i Stanisława Kaczora-Batowskiego. W latach 1919–1920 kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Ignacego Pieńkowskiego, a następnie w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej. Studia uzupełniał również za granicą – w Berlinie, Monachium i Wiedniu. Niektóre źródła podają, że podczas pobytu w Berlinie kształcił się także u Maxa Liebermanna, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli niemieckiego impresjonizmu. Liczne podróże artystyczne prowadziły Kitza do Francji, Włoch, Hiszpanii i Holandii, umożliwiając mu bezpośredni kontakt z europejskim malarstwem dawnym i współczesnym.

Od 1923 roku Marcin Kitz regularnie uczestniczył w wystawach w najważniejszych ośrodkach życia artystycznego II Rzeczypospolitej – przede wszystkim we Lwowie, a także w Krakowie, Warszawie i Poznaniu. Wystawiał m.in. w Towarzystwach Przyjaciół Sztuk Pięknych oraz warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych.

Twórczość Marcina Kitza pozostawała bliska tradycji impresjonistycznej i postimpresjonistycznej. Artystę interesowały przede wszystkim kolor, światło i atmosfera przedstawianego miejsca. Malował swobodnie, często szerokimi pociągnięciami pędzla, budując formę za pomocą barwnych plam. W pejzażach i scenach rodzajowych łączył bezpośrednią obserwację rzeczywistości z wrażliwością na ulotny nastrój. Chętnie przedstawiał przedmieścia, targi, wiejskie podwórza, pasterzy i zwierzęta, ale tworzył również portrety oraz martwe natury.

W latach 1939–1941 przebywał w Moskwie, Charkowie i Kijowie, po czym powrócił do rodzinnego Lwowa. Jego życie zakończyło się tragicznie podczas okupacji niemieckiej. W 1943 roku został aresztowany i zamordowany; źródła wiążą jego śmierć z pomocą udzielaną ukrywającym się Żydom.

Obrazy Marcina Kitza znajdują się dziś w zbiorach muzealnych i prywatnych, a jego twórczość pozostaje interesującym przykładem lwowskiego malarstwa okresu międzywojennego. Szczególnym zainteresowaniem kolekcjonerów cieszą się pejzaże, sceny rodzajowe i przedstawienia dawnego Lwowa.