Francuski rzeźbiarz XIX-wieczny.
Urodził się w 1845 w Lyonie. Od 1862 roku studiował rzeźbę w École des Beaux-Arts w Paryżu pod opieką Francoisa Jouffroy’a, a zadebiutował na paryskim Salonie w 1864 roku, gdzie pokazał pracę Nimfa Egeria zdobywając powszechne uznanie. Gaudez pracował niemal wyłącznie w brązie i stworzył liczne rzeźby o różnej tematyce od przedstawień rodzajowych, aż po wojskowe i patriotyczne realizacje. W początkach kariery, jego twórczość wpisywała się w nurt klasyczny, by z czasem przejść do stylistyki zbliżonej do Art Nouveau.
Rzeźbiarz w 1870 r., w trakcie wojny francusko-pruskiej stał się więźniem wojennym – doświadczenia tego czasu wyraził w pomniku upamiętniającym francuskich jeńców, który został wzniesiony na miejskim cmentarzu w Magdeburgu. Prace Gaudeza znajdują się w przestrzeniach miejskich m.in. Paryża, Lille czy Marsylii oraz w muzeach w Brukseli, Paryżu, Louviers i Clermont-Ferrand.