Katarzyna Kukuła (ur. 1987 w Katowicach) – polska malarka, rysowniczka i artystka interdyscyplinarna. Wychowała się w Kolonii Cieśle, dziś części Sosnowca; doświadczenie życia blisko natury i lasu pozostaje jednym z ważnych źródeł jej artystycznej wyobraźni. W 2012 roku ukończyła z wyróżnieniem Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskując dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka. Za pracę dyplomową otrzymała Nagrodę Rektorów na wystawie Najlepsze Dyplomy ASP w Gdańsku.
Twórczość Kukuły rozwija się na styku malarstwa, rysunku, tkaniny, obiektu i filmu animowanego. Artystka buduje własny, intensywnie osobisty język wizualny, w którym natura łączy się z cielesnością, erotyką, duchowością i doświadczeniem kobiecości. W jej obrazach powracają motywy lasu, roślin, nagiego ciała, seksualności, narodzin i śmierci. Charakterystyczne jest swobodne przechodzenie między realizmem, surrealizmem i ekspresją oraz świadome zestawianie piękna, zmysłowości i dekoracyjności z tematami niepokoju, przemijania czy mrocznych aspektów ludzkiej natury.
Kukuła od początku kariery zwracała uwagę na bezpośredni, pozbawiony autocenzury sposób podejmowania tematów związanych z ciałem i seksualnością. W 2017 roku otrzymała trzy wyróżnienia podczas 43. Biennale Malarstwa Bielska Jesień, a w 2019 roku Nagrodę im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven dla młodej polskiej artystki za odwagę i przekraczanie granic.
Jej prace prezentowano m.in. na wystawie „Farba znaczy krew” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, w Muzeum Botanicznym w Berlinie, Muzeum Narodowym w Gdańsku, Gdańskiej Galerii Miejskiej oraz MCSW Elektrownia w Radomiu. W ostatnich latach miała indywidualne wystawy „Heil smile. O tym, jak się uśmiechałam, a było mi do płaczu” w MCSW Elektrownia w Radomiu (2023), „Forest Life” w Varisella Art Gallery w Warszawie (2025), a w 2026 roku „…jeżeli obumrze, przynosi plon obfity” w Galerii Sztuki Współczesnej Elektrownia w Czeladzi oraz „Tyle we mnie miłości, ile śmierci” w ms44 w Świnoujściu. W 2026 uczestniczyła także w wystawie „Woman Art Power 2” w MCSW Elektrownia oraz „not an island” w Uferstudios w Berlinie.