Żyd niemalowany - XIX-wieczne drzeworyty
„ Żyd niemalowany” to unikalna kolekcja drzeworytów, pochodzących głównie z dziewiętnastowiecznych czasopism warszawskich. Prace prezentowane na wystawie przygotowanej przez Towarzystwo Kultury Żydowskiej BEIT w Warszawie pochodzą z prywatnej kolekcji. Tematem wystawy są plastyczne wyobrażenia Żydów polskich, ich życia oraz obiektów związanych z historią, kulturą i cywilizacją żydowską. Przeważająca część prac powstała na zamówienie ówcześnie wydawanych czasopism, takich jak „Kłosy”, czy „Tygodnik Ilustrowany” – jako ilustracja reporterska, samodzielna informacja, rysunek satyryczny. Dziewiętnastowieczne drzeworyty sztorcowe o tematyce żydowskiej to nie tylko fenomen artystyczny i estetyczny, lecz także plastyczny zapis świata Żydów polskich, takiego, jakim widziały go albo chciały widzieć ówczesne elity polskie. Ludność żydowska stanowiła wówczas ¼ społeczności Królestwa Polskiego. Użycie drzeworytu sztorcowego jako jednego z najnowocześniejszych wówczas sposobów zapisu w technice poligraficznej zamieniło oblicze polskiego czasopiśmiennictwa. Na wystawie zobaczyć można prace Elwiro Andriolliego, pochodzące z pierwszego wydania powieści „Meir Ezofowicz” Elizy Orzeszkowej z 1878 r. czy ilustracje do „Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza z 1881 roku. Trzon wystawy stanowią drzeworytnicze wersje rysunków takich artystów, jak Aleksander Gierymski, Artur Grottger, Wojciech i Juliusz Kossakowie, Jan Matejko, Henryk Siemiradzki i inni.
Powrót
Powrót
