Zuzanna Janin - Piaski pustyni

Tytułowe „piaski pustyni” to językowy mix powstały z nazw popularnych lakierów używanych do samochodu Volvo V70 (sand stone i desert wind). Z karoserii tego modelu wykonana jest rzeźba - dron. Rodzinny, bezpieczny samochód zamieniony w bezzałogowe aparaty wojenne to wizualizacja przejścia z epoki samochodów osobowych w epokę dronów - bezzałogowych urządzeń latających wykorzystywanych do zabijania, szpiegowania, fotografowania, filmowania i lokacji obiektów i ludzi.  Można odczytać to jako metaforę rozpadu społecznych porządków: bezpieczeństwa i wspólnoty rodziny (rodzinne, pakowne kombi) na rzecz zaawansowanych technologicznie śmiercionośnych i szpiegujących urządzeń sterowanych, podobnie jak w grach komputerowych, samotnie i zdalnie znad ekranu komputera. Rzeźbie towarzyszy praca Taniec jako urządzenie mapujące (miasto), gdzie figura tańczącej osoby filmowanej z drona, zamieniona zostaje w „urządzenie” do wyznaczania mapy codziennych wędrówek miejskich. Napięcie wytworzone między obrazem radosnego tańca, a perspektywa obserwowania go z niebezpiecznego, potencjalnie śmiercionośnego obiektu stanowią tu dopełnienie wizji współczesności. W drugim pomieszczeniu pokazana jest praca Postać z dzieckiem. Malutka rzeźba obładowanego mężczyzny z dzieckiem na ręku, wykonana z żywicy epoksydowej ustawiona jest na pniu akacji - drzewa „imigranta”, które przywędrowało do Polski w XVI wieku. Jego odmiana Robinia dotarła do Polski z Ameryki Środkowej i Północnej w na przełomie XVIII i XIX wieku i doskonale się przyjęła się na piaskach Mazowsza.

Kuratorzy - Alicja i Mariusz Jodko