Zuzanna Janin i Maciej Kurak - In between
wernisaż: 29 czerwca 2007, godz. 17.30
„In between” to idea, która ma budować doświadczenie zależności pomiędzy miejscem, obiektem i kontekstem sztuki współczesnej. „In between” to również seria pytań o współczesnego człowieka i sztukę, i choć częściowo – odpowiedzi na nie. W projekcie bierze udział dwoje artystów – Zuzanna Janin i Maciej Kurak – o wyraźnej artystycznej stylistyce. Ich realizacje pozostają w bezpośredniej zależności, a jednak każdy z artystów zajmuje się „swoimi” sprawami.
Janin drąży indywidualną historię człowieka, zdefiniowaną przez najbliższych krewnych i nawarstwiane przez lata wspomnienia. Jej sztukę można porównać do psychologicznej praktyki Berta Helingera, który terapeutyczną moc własnej metody upatruje w odkrywaniu i nazywaniu związków pomiędzy ludźmi. W „In between” Janin adaptuje przestrzeń galerii, nadając jej formę intymnego, familijnego wnętrza.
Kurak komentuje tę sytuację. Wnika w pojęcie i status galerii, wywołując dyskusję o znaczeniu współczesnej praktyki artystycznej. Wpisuje się w uniwersalne poszukiwania Janin, ale równocześnie stawia pytania o granice dzieła sztuki, jego oryginalność i pozaartystyczne uwikłania. W związku z tym, jednym z kluczowych pojęć dla jego wizji sztuki jest koncepcja parergonu Jacques'a Derridy.
„In between” może stanowić łamigłówkę, tak formalną jak i teoretyczną. Nie jest to jednak głównym celem wystawy. To, co najistotniejsze w jej koncepcji, to napięcie pomiędzy sztuką dwojga artystów – niejednoznaczność ich, zdawałoby się oczywistej, opozycji – i doświadczanie stanu „in between”.
Powrót
„In between” to idea, która ma budować doświadczenie zależności pomiędzy miejscem, obiektem i kontekstem sztuki współczesnej. „In between” to również seria pytań o współczesnego człowieka i sztukę, i choć częściowo – odpowiedzi na nie. W projekcie bierze udział dwoje artystów – Zuzanna Janin i Maciej Kurak – o wyraźnej artystycznej stylistyce. Ich realizacje pozostają w bezpośredniej zależności, a jednak każdy z artystów zajmuje się „swoimi” sprawami.
Janin drąży indywidualną historię człowieka, zdefiniowaną przez najbliższych krewnych i nawarstwiane przez lata wspomnienia. Jej sztukę można porównać do psychologicznej praktyki Berta Helingera, który terapeutyczną moc własnej metody upatruje w odkrywaniu i nazywaniu związków pomiędzy ludźmi. W „In between” Janin adaptuje przestrzeń galerii, nadając jej formę intymnego, familijnego wnętrza.
Kurak komentuje tę sytuację. Wnika w pojęcie i status galerii, wywołując dyskusję o znaczeniu współczesnej praktyki artystycznej. Wpisuje się w uniwersalne poszukiwania Janin, ale równocześnie stawia pytania o granice dzieła sztuki, jego oryginalność i pozaartystyczne uwikłania. W związku z tym, jednym z kluczowych pojęć dla jego wizji sztuki jest koncepcja parergonu Jacques'a Derridy.
„In between” może stanowić łamigłówkę, tak formalną jak i teoretyczną. Nie jest to jednak głównym celem wystawy. To, co najistotniejsze w jej koncepcji, to napięcie pomiędzy sztuką dwojga artystów – niejednoznaczność ich, zdawałoby się oczywistej, opozycji – i doświadczanie stanu „in between”.
Powrót
