Zorka Wollny - Muzeum
Wideo Muzeum jest zapisem projektu Zorki Wollny na pograniczu tańca i rytuału, parodii i rekonstrukcji; w trakcie akcji grupa tancerzy powtarzała w sali galeryjnej dyskretny taniec oparty na typowych gestach wykonywanych przez zwiedzających wystawę. Wtopieni w tłum, odtwarzali go, przedrzeźniając niekiedy samych siebie, a czasem subtelnie podkreślali rytualny charakter całego przedstawienia. Opracowane przez Wollny Ćwiczenia dla performerów w swoich założeniach zbliżone są do teorii Grotowskiego.
Podobny projekt Zorka Wollny zrealizowała w 2005 w Westfaelischer Kunstverein w Muenster, w ramach projektu SFX:Publiczność (Spontane Oeffentlichkeiten): napisała partyturę dla czternastu osób, które w odpowiednich przedziałach czasowych poruszały się po głównym holu potężnej instytucji wystawienniczej. W 2003 z kompozytorką Anną Szwajgier zrealizowała pierwszy projekt podkreślający układ przestrzenny i symboliczny dużej instytucji: Koncert na Wysokie Obcasy – w Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego słuchacze zgromadzeni na dziedzińcu słyszeli jedynie zrytmizowany stukot obuwia ośmiu wykonawczyń, układający się w wyrafinowaną kompozycję muzyczną. Wystawa prezentuje także film Marcina Latałły z projektu Zorki Wollny Chodzony na Kolekcję Sztuki XX i XXI wieku zrealizowanego w ramach wystawy Muzeum jako świetlany przedmiot pożądania w Muzeum Sztuki w Łodzi. Projekt był rodzajem korowodowego tańca opartego na typowych ruchach zwiedzających wystawę, prowadzonego na dwadzieścia taktów w tempie 3/4. Tancerzom w utrzymaniu tempa pomagał nastawiony metronom.
Powrót
Podobny projekt Zorka Wollny zrealizowała w 2005 w Westfaelischer Kunstverein w Muenster, w ramach projektu SFX:Publiczność (Spontane Oeffentlichkeiten): napisała partyturę dla czternastu osób, które w odpowiednich przedziałach czasowych poruszały się po głównym holu potężnej instytucji wystawienniczej. W 2003 z kompozytorką Anną Szwajgier zrealizowała pierwszy projekt podkreślający układ przestrzenny i symboliczny dużej instytucji: Koncert na Wysokie Obcasy – w Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego słuchacze zgromadzeni na dziedzińcu słyszeli jedynie zrytmizowany stukot obuwia ośmiu wykonawczyń, układający się w wyrafinowaną kompozycję muzyczną. Wystawa prezentuje także film Marcina Latałły z projektu Zorki Wollny Chodzony na Kolekcję Sztuki XX i XXI wieku zrealizowanego w ramach wystawy Muzeum jako świetlany przedmiot pożądania w Muzeum Sztuki w Łodzi. Projekt był rodzajem korowodowego tańca opartego na typowych ruchach zwiedzających wystawę, prowadzonego na dwadzieścia taktów w tempie 3/4. Tancerzom w utrzymaniu tempa pomagał nastawiony metronom.
Powrót
