Złoty Dom Nerona. Wystawa w 200-lecie śmierci Franciszka Smuglewicza
Franciszek Smuglewicz (1745-1807), to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu w Polsce. Malarz i rysownik, dwadzieścia lat (od 1763 r.) spędził w Rzymie w międzynarodowym kręgu miłośników antyku i archeologów amatorów; w Polsce malował obrazy o tematyce historycznej, biblijnej, mitologicznej i portrety, a jednym z jego mecenasów był król Stanisław August. Na rok 2007 roku przypadła 200. rocznica śmierci autora Vestigia delle Terme di Tito Franciszka Smuglewicza. Z tej okazji Muzeum Narodowe w Warszawie po raz pierwszy prezentuje publiczności wspaniałą, stanowiąca wielką rzadkość tekę Vestigia delle Terme di Tito. Stanowi ona owoc współpracy Franciszka Smuglewicza i dwóch rzymskich artystów: znanego architekta i dekoratora Vincenzo Brenny oraz rytownika, specjalisty od przedstawiania zabytków starożytnych, Marco Carloniego.
Franciszek Smuglewicz (1745-1807), to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu w Polsce. Malarz i rysownik, dwadzieścia lat (od 1763 r.) spędził w Rzymie w międzynarodowym kręgu miłośników antyku i archeologów amatorów; w Polsce malował obrazy o tematyce historycznej, biblijnej, mitologicznej i portrety, a jednym z jego mecenasów był król Stanisław August. Na rok 2007 roku przypadła 200. rocznica śmierci autora Vestigia delle Terme di Tito Franciszka Smuglewicza. Z tej okazji Muzeum Narodowe w Warszawie po raz pierwszy prezentuje publiczności wspaniałą, stanowiąca wielką rzadkość tekę Vestigia delle Terme di Tito. Stanowi ona owoc współpracy Franciszka Smuglewicza i dwóch rzymskich artystów: znanego architekta i dekoratora Vincenzo Brenny oraz rytownika, specjalisty od przedstawiania zabytków starożytnych, Marco Carloniego. Teka Vestigia delle Terme di Tito (tytuł nadano zgodnie z panującym wówczas przekonaniem, że odkryto pozostałości Term Tytusa, podczas gdy były to ruiny znajdującego się tam wcześniej Złotego Domu Nerona) powstała w Rzymie w latach 1774-1776, na fali zainteresowania starożytnością i wykopaliskami prowadzonymi wówczas w Herkulanum i Pompei. Przedstawia malowidła w Złotym Domu Nerona. Odkryte w końcu XV w. były źródłem inspiracji dla fresków Rafaela w Loggiach Watykańskich i nowożytnej dekoracji groteskowej. Licząca 60 plansz teka Vestigia delle Terme di Tito znana jest w dwu wersjach: czarno białej i kolorowanej. Każdy egzemplarz tej ostatniej różni się zależnie od osoby zamawiającego. Kosztowny ten album sprzedawano w subskrypcji i trafiał tylko do najzamożniejszych kolekcjonerów epoki; do naszych czasów zachowało się zaledwie kilka egzemplarzy w największych zbiorach europejskich. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się zarówno wersja czarno-biała, pochodzącą z dawnych zbiorów znanego polskiego architekta Jana Sas Zubrzyckiego jak i kolorowana, zakupiona w 1973 roku na londyńskim rynku antykwarycznym. Dopełnieniem zasadniczej części wystawy są słynne albumy graficzne Giovanniego Battisty Piranesiego, Antichità Romane i Vedute di Roma oraz wybór fotografii Rzymu z przełomu XIX i XX wieku. Tematyka mitologiczna wystawianego dzieła, jego malowniczy i dekoracyjny charakter, świeżość barw z pewnością przyciągnie nie tylko archeologów i osoby zainteresowane antykiem, ale i miłośników sztuki XVIII wieku; mamy nadzieje, że stanie się źródłem inspiracji dla projektantów i scenografów.
Powrót
Franciszek Smuglewicz (1745-1807), to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu w Polsce. Malarz i rysownik, dwadzieścia lat (od 1763 r.) spędził w Rzymie w międzynarodowym kręgu miłośników antyku i archeologów amatorów; w Polsce malował obrazy o tematyce historycznej, biblijnej, mitologicznej i portrety, a jednym z jego mecenasów był król Stanisław August. Na rok 2007 roku przypadła 200. rocznica śmierci autora Vestigia delle Terme di Tito Franciszka Smuglewicza. Z tej okazji Muzeum Narodowe w Warszawie po raz pierwszy prezentuje publiczności wspaniałą, stanowiąca wielką rzadkość tekę Vestigia delle Terme di Tito. Stanowi ona owoc współpracy Franciszka Smuglewicza i dwóch rzymskich artystów: znanego architekta i dekoratora Vincenzo Brenny oraz rytownika, specjalisty od przedstawiania zabytków starożytnych, Marco Carloniego. Teka Vestigia delle Terme di Tito (tytuł nadano zgodnie z panującym wówczas przekonaniem, że odkryto pozostałości Term Tytusa, podczas gdy były to ruiny znajdującego się tam wcześniej Złotego Domu Nerona) powstała w Rzymie w latach 1774-1776, na fali zainteresowania starożytnością i wykopaliskami prowadzonymi wówczas w Herkulanum i Pompei. Przedstawia malowidła w Złotym Domu Nerona. Odkryte w końcu XV w. były źródłem inspiracji dla fresków Rafaela w Loggiach Watykańskich i nowożytnej dekoracji groteskowej. Licząca 60 plansz teka Vestigia delle Terme di Tito znana jest w dwu wersjach: czarno białej i kolorowanej. Każdy egzemplarz tej ostatniej różni się zależnie od osoby zamawiającego. Kosztowny ten album sprzedawano w subskrypcji i trafiał tylko do najzamożniejszych kolekcjonerów epoki; do naszych czasów zachowało się zaledwie kilka egzemplarzy w największych zbiorach europejskich. W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się zarówno wersja czarno-biała, pochodzącą z dawnych zbiorów znanego polskiego architekta Jana Sas Zubrzyckiego jak i kolorowana, zakupiona w 1973 roku na londyńskim rynku antykwarycznym. Dopełnieniem zasadniczej części wystawy są słynne albumy graficzne Giovanniego Battisty Piranesiego, Antichità Romane i Vedute di Roma oraz wybór fotografii Rzymu z przełomu XIX i XX wieku. Tematyka mitologiczna wystawianego dzieła, jego malowniczy i dekoracyjny charakter, świeżość barw z pewnością przyciągnie nie tylko archeologów i osoby zainteresowane antykiem, ale i miłośników sztuki XVIII wieku; mamy nadzieje, że stanie się źródłem inspiracji dla projektantów i scenografów.
Powrót
