Zdzisław Beksiński – rysunki z kolekcji Anny i Piotra Dmochowskich
Wystawa gromadzi przede wszystkim rysunki z początku twórczości artysty z lat 50-tych oraz prace z lat 60-tych i 70-tych.
Rysunki są „unaocznieniem”, "zmaterializowaniem" w technikach artystycznych obrazów zaczerpniętych z podświadomości artysty, będących zarazem symbolami stanów duchowych współczesnego człowieka.
W rysunkach, obok motywów kosmologicznych i fantastycznych, dominują motywy erotyczne. W liście do Piotra Dmochowskiego w 2001 r. Beksiński pisał:
„(…) Wszyscy mamy wbudowany ten sam mechanizm popędu płciowego, ale wyobraźnia seksualna jest już indywidualną cechą, podobnie jak styl malarski. Podejrzewam, że nie istnieje „norma", a jedynie dostosowanie się do wymogów określonej kultury.”
Ponure introwertyczne wizje Beksińskiego wyrażają jego lęki, osobiste przeżycia - wewnętrzne demony, które posiada każdy z nas, a które każda kultura zawiera w mitach i symbolach.
Drastyczność niektórych przedstawień dowodzi swobody artystycznej twórcy, który nie pozwolił się ograniczyć żadnymi barierami, ani estetycznymi, ani zwyczajowymi.
Rysunki Beksińskiego nie podlegają klarownym interpretacjom, zresztą sam artysta unikał przypisywania jego dziełom jakichkolwiek znaczeń. Odbiorca może sam zanurzyć się w jego wizjach, odkrywając piękno pod warstwą brzydoty.
Artysta stosował różne techniki: rysunek ołówkiem, piórem, kredką, węglem - monotypie, heliografie, pojawiła się też cała skala poszukiwań formalnych.
Beksiński jest bowiem rysownikiem absolutnie genialnym i każdy gatunek rysowania spośród przezeń uprawianych to klasa mistrzowska sama dla siebie.
Wystawa udostępniona przez Miejską Galerię Sztuki w Częstochowie.
Powrót
