Zbigniew Makowski - Obrazy i rysunki...
Zbigniew Makowski. Obrazy i rysunki z lat 1947 – 2003.
Zbigniew Makowski urodził się w 1930 r. w Warszawie. Studiował malarstwo w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1950-1956. Dyplom otrzymał w pracowni prof. Kazimierza Tomorowicza. Pierwsze wystawy indywidualne odbyły się w Klubie „Hybrydy” w 1957 i w Salonie „Nowej Kultury” w 1958 r. W 1962 r. w Paryżu poznał André Bretona i artystów związanych z surrealizmem i międzynarodową grupą PHASES; uczestniczył w kilku wystawach tej grupy. Uprawia malarstwo, rysunek i twórczość poetycką; oprócz pojedynczych prac tworzy książki. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Obrazy i rysunki artysty wypełniają znaki i symbole, cytaty z dzieł sztuki dawnej i lektur w kilku językach (wiele poezji), ale także osobiste wspomnienia i notatki. Jego sztuka jest głęboko osadzona w tradycji filozoficznej i artystycznej, jest dziennikiem – relacją z duchowej podróży po świecie kultury.
Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w Polsce, m.in. wystawy w Zachęcie w Warszawie 1966, 1976 i 1995, Muzeach Narodowych we Wrocławiu 1979 i 1991, Poznaniu 1966, ale też w wielu miastach i wielu krajach, np. w muzeach sztuki i sztuki nowoczesnej w Miami 1963, Rio de Janeiro 1964, St. Gallen 1965, Santa Barbara 1974, La Chaux-de-Fonds 1978. Tylko w r. 2003 zostały otwarte jego wystawy indywidualne we Wrocławiu, Krakowie i Warszawie.
Powrót
Zbigniew Makowski urodził się w 1930 r. w Warszawie. Studiował malarstwo w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1950-1956. Dyplom otrzymał w pracowni prof. Kazimierza Tomorowicza. Pierwsze wystawy indywidualne odbyły się w Klubie „Hybrydy” w 1957 i w Salonie „Nowej Kultury” w 1958 r. W 1962 r. w Paryżu poznał André Bretona i artystów związanych z surrealizmem i międzynarodową grupą PHASES; uczestniczył w kilku wystawach tej grupy. Uprawia malarstwo, rysunek i twórczość poetycką; oprócz pojedynczych prac tworzy książki. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Obrazy i rysunki artysty wypełniają znaki i symbole, cytaty z dzieł sztuki dawnej i lektur w kilku językach (wiele poezji), ale także osobiste wspomnienia i notatki. Jego sztuka jest głęboko osadzona w tradycji filozoficznej i artystycznej, jest dziennikiem – relacją z duchowej podróży po świecie kultury.
Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w Polsce, m.in. wystawy w Zachęcie w Warszawie 1966, 1976 i 1995, Muzeach Narodowych we Wrocławiu 1979 i 1991, Poznaniu 1966, ale też w wielu miastach i wielu krajach, np. w muzeach sztuki i sztuki nowoczesnej w Miami 1963, Rio de Janeiro 1964, St. Gallen 1965, Santa Barbara 1974, La Chaux-de-Fonds 1978. Tylko w r. 2003 zostały otwarte jego wystawy indywidualne we Wrocławiu, Krakowie i Warszawie.
Powrót
