Zbigniew Dłubak - Krajobraz peryferyjny
Krajobraz peryferyjny to pierwsza wystawa organizowana przez nowo powstałą Fundację Archeologia Fotografii. Jest to efekt prac nad rozpoznawaniem archiwum po Zbigniewie Dłubaku (1921-2005). Odkryty zostanie fragment najsłabiej znanego okresu twórczości artysty – 1. połowa lat 50., kiedy fotograf wycofał się z życia artystycznego i publicznego, porzucił awangardowe eksperymenty i zwrócił się ku fotografii dokumentalnej. Tylko niewielka część wykonanych w tym okresie zdjęć była pokazywana i publikowana, większość pozostawała do tej pory w archiwum autora.
Opustoszałe pejzaże peryferii Warszawy, małych miasteczek i pól Dłubak fotografował w latach 1950-53. Robił to w sposób szczególny – dążył do negowania stosowanych zwykle w fotografii artystycznej kompozycji, malarskiej bądź inspirowanej awangardą fotograficzną; fotografował w dni pochmurne, kiedy światło jest rozproszone i fotografie pozbawione są silnej światłocieniowości; odbitki robione były także w sposób niwelujący silne kontrasty. Z brzydoty i przygnębiającej atmosfery, z banalności fotografowanych miejsc autor uczynił główny temat swojego zainteresowania i przedstawił je jako wartość estetyczną.
Prace te są prekursorskie wobec tendencji neorealistycznej, która opanowała polską fotografię od roku 1956, a także wobec topograficznego nurtu dokumentalnego rozwijającego się od 2 połowy lat 60. na świecie. Dziś, przy trwającej od kilku lat w Polsce fascynacji dokumentalnym aspektem fotografii w polu sztuki, pejzaże te, wykonane w okresie głębokiego stalinizmu, powinny być szeroko znane.
Fundacja Archeologia Fotografii powstała w sierpniu 2008 roku z inicjatywy Anny Duńczyk, Rafała Lewandowskiego, Karoliny Lewandowskiej (prezeska) i Karoliny Puchała-Rojek (v-ce prezeska). Jej głównym celem jest ochrona, opracowywanie i promowanie archiwów po polskich artystach posługujących się fotografią.
Powrót
