Zagłada Romów Europejskich i rasizm we współczesnej Europie
Wystawa to wspólny projekt realizowany przez Centrum Kultury i Dokumentacji Niemieckich Sinti i Romów w Heidelbergu, Stowarzyszenie Romów w Polsce oraz inne europejskie organizacje romskie przy współudziale szeregu instytucji kulturalnych i naukowych z wielu krajów Europy. Jest rozwinięciem wystawy powstałej w 2001 roku, której stała ekspozycja mieści się w bloku XIII na terenie Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.
Ekspozycja ma na celu przybliżenie wiedzy o holokauście Sintii i Romów. Członków tej społeczności, od niemowlęcia po starców, tak samo jak Żydów, prześladowano na podstawie nazistowskiej ideologii rasowej - pozbawiano praw, zamykano w gettach i ostatecznie deportowano do obozów zagłady. Niemieccy naziści odmawiali tym ludziom zbiorowo i definitywnie prawa
do egzystencji tylko dlatego, że urodzili się oni jako Romowie. Wystawa poświęcona jest przede wszystkim pamięci Romów i Sinti pomordowanych w okresie panowania dyktatury narodowosocjalistycznej w Europie. Ukazuje tragedię narodu przy równoczesnym eksponowaniu indywidualnego, subiektywnego wymiaru doznanych cierpień. Z naturalizmem przedstawia losy narodu skazanego na totalną eksterminację w imię ”wyższych” narodowych, rasowych i ideologicznych racji poprzez pryzmat doświadczeń i emocji jednostkowych. Stara się wydobyć i zilustrować zło, ból i cierpienie, jakie było udziałem poszczególnych ludzi. Ekspozycja ta jest wyrazem hołdu żyjących Romów i czci oddanej ich przodkom. Ucieleśnia solidarność z losem tych, których nigdy nie znaliśmy, ludzi, którzy żyją w pamięci jednostkowej składającej się na wspólną pamięć.
Powrót
Ekspozycja ma na celu przybliżenie wiedzy o holokauście Sintii i Romów. Członków tej społeczności, od niemowlęcia po starców, tak samo jak Żydów, prześladowano na podstawie nazistowskiej ideologii rasowej - pozbawiano praw, zamykano w gettach i ostatecznie deportowano do obozów zagłady. Niemieccy naziści odmawiali tym ludziom zbiorowo i definitywnie prawa
do egzystencji tylko dlatego, że urodzili się oni jako Romowie. Wystawa poświęcona jest przede wszystkim pamięci Romów i Sinti pomordowanych w okresie panowania dyktatury narodowosocjalistycznej w Europie. Ukazuje tragedię narodu przy równoczesnym eksponowaniu indywidualnego, subiektywnego wymiaru doznanych cierpień. Z naturalizmem przedstawia losy narodu skazanego na totalną eksterminację w imię ”wyższych” narodowych, rasowych i ideologicznych racji poprzez pryzmat doświadczeń i emocji jednostkowych. Stara się wydobyć i zilustrować zło, ból i cierpienie, jakie było udziałem poszczególnych ludzi. Ekspozycja ta jest wyrazem hołdu żyjących Romów i czci oddanej ich przodkom. Ucieleśnia solidarność z losem tych, których nigdy nie znaliśmy, ludzi, którzy żyją w pamięci jednostkowej składającej się na wspólną pamięć.
Powrót
